استاد سید حسین فاطمی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «عوامل رکت» پرداخت
/270/260/22/
عوامل برکت
این استاد حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: یکی از عوامل برکت، «ایمان و تقوا» است؛ از این رو در قرآن کریم می خوانیم: «وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُواْ وَاتَّقَواْ لَفَتَحْنَا عَلَیْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاء وَالأَرْضِ ؛ اگر مردم قریه ها ایمان آورده و پرهیزکاری پیشه کرده بودند، برکت های آسمان و زمین را به رویشان می گشودیم» (سوره اعراف، 96).
وی افزود: یکی دیگر از عوامل افزایش برکت، «قرض دادن به یکدیگر» است. از این رو رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) «وام دادن به یکدیگر» را از عوامل برکت زا برشمرده اند.
استاد فاطمی ابراز داشت: یکی دیگر از عوامل برکت زا «بیداری در هنگام بین الطلوعین» است. مرحوم آیت الله ری شهری در میزان الحکمه، از رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) روایت آورده است: «خدایا برکت را در صبحگاهان، برای امت من قرار ده ... اگر کسی خواهان رفع نیاز است، صبحگاهان به سوی آن شتابد؛ زیرا من از خدای سبحان خواستم که روزی را صبحگاهان برای امت من قرار دهد.» (میزان الحکمة، ج1، ح1700).
وی یادآور گردید: یکی دیگر از عوامل افزایش برکت «عدم کسالت و تنبلی در انجام کار» است؛ چه اینکه یکی دیگر از عوامل، «اعتدال، میانه روی و قناعت در زندگی» است؛ امام علی (علیه السلام) می فرمایند: «لا کنز اغنی من القناعة و لا مال اذهب للفاقة من الرضی بالقوت. و من اقتصر علی بلغة الکفاف فقد انتظم الراحة و تبوأ خفض الدعة؛ هیچ گنجی بی نیازکننده تر از قناعت، و هیچ مالی در فقرزدایی، از بین برنده تر از رضایت دادن به روزی نیست و کسی که به اندازه کفایت زندگی از دنیا بردارد به آسایش دست یابد و آسوده خاطر گردد.» (نهج البلاغة، حکمت 371)
این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: سعدی شیرازی می گوید: «قناعت توانگر کند مرد را - خبر کن حریص جهانگرد را». در حدیثی دیگر از امیرالمؤمنین علی علیه السلام در نهج البلاغه می خوانیم: ««کفی بالقناعة ملکا و بحسن الخلق نعیما؛ آدمی را قناعت برای دولتمندی و خوش خلقی برای فراوانی نعمت ها کافی است» (نهج البلاغه ، حکمت: 229)
وی افزود: از جمله دیگر عوامل افزایش برکت، «احسان به مردم، بویژه به اهل خانه» است؛ در روایتی از امام صادق (علیه السلام) آمده است: «هر که با خانواده ی خود نیکوکار باشد، روزیش زیاد می شود.» خوش اخلاقی یکی دیگر از عوامل برکت زایی است؛ چه اینکه امیرالمؤمنین علی علیه السلام می فرماید: «گنج های روزی، در اخلاق خوش نهفته است.».
استاد فاطمی اظهار داشت: اطعام کردن، یکی دیگر از عوامل ایجاد برکت است؛ در روایتی نبوی (صلی الله علیه و آله و سلم) می خوانیم: «روزی کسی که اطعام می کند، سریعتر از فرو رفتن کارد در کوهان شتر، به سویش می آید.» «قرض دادن» نیز از دیگر عوامل است؛ چه اینکه از امیرالمؤمنین علیه السلام می خوانیم: «کمک مالی کردن به برادر دینی، روزی را زیاد می کند.»
وی در ادامه بیان کرد: «امانتداری» یکی دیگر از عوامل برکت زایی است؛ چه اینکه «دعا کردن در حق مؤمنین» نیز عامل دیگر است؛ از امام باقر (علیه السلام) فرمود: «پشت سر برادرانت دعا کن، که این کار روزی را به طرف تو سرازیر می کند.» (همان، ح 7193).
استاد حوزه علمیه قم اضافه نمود: یکی دیگر از عوامل ایجاد برکت، «پاکیزگی و طهارت» است؛ به رسول خدا (صلی الله علیه و اله) عرض شد: دوست دارم روزیم زیاد شود؛ فرمود: پیوسته در حال طهارت و پاکیزگی باش، روزیت افزایش می یابد». با استفاده از کلام حضرت نتیجه می گیریم که پاک بودن از آلودگیها و نجاسات، در جلب روزی مؤثر است و شاید بتوان گفت چون وضو گرفتن نیز نوعی پاکی از آلودگی ها می باشد، می توان با دائم الوضو بودن، جلب روزی کرد.
وی یادآور گردید: «صدقه دادن» نیز در برکت دخیل است؛ چه اینکه امام علی (علیه السلام) فرمود: «با صدقه دادن، روزی را فرود آورید.» همچنین «پرداخت حقوق شرعیه» مانند خمس و زکات نیز از دیگر عوامل است. امام باقر (علیه السلام) فرمود: «زکات دادن، روزی را می افزاید». علاوه بر اینکه «نیت پاک» نیز از دیگر عوامل به شمار می آید. امام علی (علیه السلام) فرمود: «هر که خوش نیت باشد، روزیش زیاد می شود.» همچنین «نماز شب» از عوامل دیگر در این امر است. آیت الله قاضی (رضوان الله تعالی علیه) می گفتند: «دنیا می خواهی نماز شب بخوان، آخرت می خواهی نماز شب بخوان.»