استاد محمدتقی شفیعی، از فعالان عرصه جوانی جمعیت و از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «تربیت فرزند و آسیب‌های ارزش‌گذاری بر اساس زیبایی ظاهری» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو با اشاره به معیارهای ارزش‌گذاری فرزندان خاطرنشان کرد: اگر والدین بنای ارزش‌گذاری را بر اساس زیبایی ظاهری بگذارند، در واقع آینده عاطفی فرزند خود را ویران می‌کنند. این کار اعتماد به نفس او را از ریشه می‌خشکاند و ذهنش را اسیر چرخه مخرّب مقایسه و تأییدطلبی می‌کند.

پیامدهای ارزش‌گذاری بر ظاهر

وی افزود: کودکی که بر اساس ظاهر سنجیده می‌شود، به این باور می‌رسد که برای دوست‌داشتنی بودن باید دائماً ظاهرش را تغییر دهد؛ و این مسیر او را به سوی عمل‌های زیبایی غیرضروری، وابستگی به آرایش و نفرت از بدن طبیعی خود سوق می‌دهد.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم تصریح کرد: راه نجات در تغییر معیارهاست؛ والدین باید فرزندشان را برای خلاقیت، مهربانی، صداقت و پشتکار ستایش کنند، نه برای قیافه. عشق بی‌قید و شرط والدین باید پناهگاه امن فرزند باشد، نه جایگاهی که احساس کند تنها در صورت «زیبا بودن» شایسته آن است. اگر امروز این هشدار جدی گرفته نشود، فردا باید شاهد پیامدهای سنگین این اشتباه بر روان فرزند بود.

وی با تأکید بر اینکه انتخاب با والدین است، اظهار کرد: یا فرزند قربانی معیارهای سمی جامعه که از طریق رسانه کنترل می‌شود خواهد بود، یا انسانی مستقل و باارزش با عزت نفسی واقعی.

چرا کودک با گرفتن گوشی عصبانی می‌شود؟

استاد شفیعی در ادامه به موضوع تربیت رسانه‌ای پرداخت و گفت: گاهی والدین تصور می‌کنند کودک با تمام شدن زمان استفاده از گوشی «لجباز» شده است، اما همیشه ماجرا این نیست. مغز کودک هنوز در حال رشد است و کنترل هیجان و تحمل ناکامی را به‌تدریج یاد می‌گیرد؛ محتوای جذاب و بازی‌های دیجیتال نیز می‌توانند کودک را آن‌قدر درگیر کنند که جدا شدن از صفحه برایش سخت شود.

راهکارهای عملی تربیت رسانه‌ای

وی با ارائه چند راهکار عملی یادآور گردید: پیش از پایان زمان، به کودک هشدار داده شود؛ پایان را ناگهانی و همراه با دعوا نکنند و قانون را از قبل مشخص کنند؛ اگر کودک عصبانی شد، وارد بحث طولانی نشوند و با آرامش توضیح دهند که زمان گوشی تمام شده است؛ و پس از خاموش شدن صفحه، فعالیت جایگزینی مانند بازی، نقاشی، گفتگو یا فعالیت بدنی در نظر بگیرند. هدف این نیست که کودک هیچ‌وقت ناراحت نشود، بلکه این است که کم‌کم یاد بگیرد ناراحتی و «نه شنیدن» را مدیریت کند.

این فعال عرصه جوانی جمعیت خاطرنشان کرد: تربیت رسانه‌ای فقط محدود کردن زمان صفحه‌نمایش نیست؛ بلکه یعنی کمک کنیم کودک یاد بگیرد چگونه از رسانه استفاده کند، بدون اینکه رسانه او را مدیریت کند.