استاد مهدی غروی، از اساتید حوزه علمیه قم، در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «تقوا و توجه به امام زمان» پرداخت.

/270/260/21/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو با اشاره به اینکه تقوا به معنای نگه داشتن انسان از آلودگی و گناه است، اظهار داشت: از یکی از اهل دل پرسیدند تقوا را برای ما معنا کن؛ او گفت اگر در صحرایی پر از خار قرار بگیرید و لباس و دامن بلندی داشته باشید چه می کنید؟ گفتند دامن و لباسم را بالا می گیرم تا به خار گیر نکند. گفت تقوا یعنی همین؛ یعنی مراقبت از اینکه انسان به خار و خاشاک گناه گرفتار نشود و لباس تقوا را سالم نگه دارد.

توجه به امام؛ جلوه ای از تقوا

وی با بیان اینکه دومین اثر تقوا فزونی یافتن توجه انسان است، تصریح کرد: تقوا توجه به خدا و اولیای او را در انسان افزایش می دهد. از مصادیق تقوا آن است که انسان نسبت به امام خود متوجه باشد؛ نمی شود کسی بگوید من اهل گناه نیستم و واجبات را انجام می دهم و محرمات را ترک می کنم اما به امامم توجهی ندارم. صفت آدم متقی آن است که به امامش توجه داشته باشد. اکنون امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف صاحب همه کون و مکان است؛ همه چیز ما از آن حضرت است و اگر کسی به این امر توجه کند، خداوند چشمه های حکمت را بر دل او می گشاید.

داستان شیعه امام سجاد (ع) و هدیه امام

استاد حوزه علمیه قم در ادامه داستانی را از یکی از شیعیان امام سجاد علیه السلام نقل کرد و گفت: او در منطقه ای اطراف مدینه زندگی می کرد و سالی یک بار مال خود را محاسبه می کرد، زکات و وجوهاتش را آماده می ساخت، به زیارت خانه خدا می رفت و سپس به مدینه می آمد و اموال را به امام تحویل می داد. روزی هنگام آماده سازی، همسرش با نکوهش گفت این آقایی که هر سال اموالت را برایش می بری، آیا چیزی برای تو دارد؟ رگ غیرت آن شیعه بلند شد و گفت تو چه می فهمی؛ همه دارایی من از آن امام زمان من و همه آسمان و زمین از آن ولی خدا است.

وی افزود: او به زیارت خانه خدا رفت و بازگشت و محضر امام سجاد علیه السلام شرفیاب شد و اموال را تقدیم کرد. هنگام غذا، امام از او خواست با ایشان غذا بخورد و پس از غذا چون رسم بر آن بود که ظرف و آب بیاورند و دست مهمان را بشویند، آن مرد برخاست و گفت دوست دارم دست شما را خودم بشویم. امام فرمود تو مهمان من هستی و باید دست تو را بشویم، اما او اصرار کرد که می خواهم دست امامم را خودم بشویم و امام پذیرفت. وقتی یک سوم ظرف پر شد، امام فرمود بنگر در این تشت چه می بینی؛ گفت آب می بینم. فرمود خوب توجه کن؛ آن مرد به اذن خدا دید تمام آن بخش پر از اشرفی است. در مرحله دوم که دو سوم ظرف پر شد، فرمود اکنون چه می بینی؟ گفت آب، فرمود خوب بنگر؛ دید همه یاقوت سرخ گران بها شده است. در مرحله سوم که ظرف پر شد و دست امام شسته شد، فرمود حالا چه می بینی؛ دید همه تبدیل به دُر و گوهر گران بها شده است. امام همه آن ها را به او بخشید و فرمود این ها را برای همسرت ببر و بگو این هدیه امام من است.

استاد حوزه علمیه قم ادامه داد: آن مرد اموال را آورد و نزد همسرش گذاشت و گفت این هدیه آقا برای توست. همسرش خجالت کشید و گفت سلام مرا به آقا برسان و از او پوزش بخواه که بیش از این نتوانستم به شیعه خود کمک کنم. زن مشتاق زیارت امام شد و به همراه همسرش به زیارت خانه خدا رفتند، اما در بازگشت به سوی مدینه، همسرش بیمار شد و در شب رو به قبله جان داد. آن مرد با چشمان گریان محضر امام سجاد علیه السلام رسید و ماجرا را بازگفت. امام فرمود آیا می خواهی همسرت را به تو بازگردانم؟ برو که همسرت در انتظار توست. امام دعا کردند و آن مرد رفت و دید همسرش نشسته و کنیزی به او شربت خنک می نوشاند.

وی با اشاره به ادامه این ماجرا خاطرنشان کرد: آن زن گفت روح من از بدنم جدا شد و عزرائیل را دیدم، در همان حال دیدم آقایی آمد و به عزرائیل فرمود آیا نمی دانی که باید فرمان امام را اطاعت کنی؟ گفت بله آقاجان؛ فرمود من از خدا سی سال عمر دوباره برای این شیعه خود گرفتم که زائر من بود و من روح را به بدنم بازگرداند. آن مرد به محضر امام سجاد علیه السلام آمد و پس از آن هرگز به دیار خود بازنگشت و تا پایان عمر در خدمت امام سجاد علیه السلام بود.

تقوا و غفلت نکردن از امام زمان (عج)

استاد حوزه علمیه قم در پایان با اشاره به فرمایش امام سجاد علیه السلام تصریح کرد: حضرت فرمود شیعیان من در عین رعایت تقوا، از توجه به امام زمان خود غافل نشوند؛ زیرا اگر انسان متقی به امام زمانش توجه داشته باشد هیچ مشکلی در مسیر او پدیدار نخواهد شد. امام زمان ما فرزند حسین و فرزند امام سجاد علیه السلام و صاحب کون و مکان است؛ اگر مشکلی، گرفتاری یا بیماری دارید، به امام زمان خود توسل بجویید که او از پدر و مادر بر ما مهربان تر است. تقوا را رعایت کنید و گناه نکنید؛ با زبانی که پاک است می توان با امام زمان سخن گفت، با چشمی که پاک است می توان آن حضرت را رویت کرد، با گوشی که گناه نکرده می توان صدای امام زمان را شنید و با دستی که به گناه گشوده نشده می توان با امام زمان بیعت کرد. خداوندا، به نفس پاک امام زمان و به ناله های امام سجاد علیه السلام قسم می دهیم که ما را لحظه ای از یاد و توجه به امام زمان جدا نکن.