استاد شیروانی:

جلسات گفتگو در زمینه فلسفه بین حوزه و دانشگاه تشکیل شود

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، استاد علی شیروانی در نشست بزرگداشت دکتر احمد احمدی در سخنانی به توضیح رویکرد این فلسوف پرداخت و اظهار داشت: در بحث عرفان شیعی مساله ای با درون حوزه و مساله ای با بیرون حوزه داریم. بزرگان عرصه عرفان اسلامی اکثرا از اهل تسنن هستند. به کسی گفتم اشکال مثنوی چیست؟ گفت: سنی است. در بیرون حوزه هم با عرفانهای کاذب روبرو هستیم. لذا عرفان شیعی اینجا می تواند مفید باشد و حرکتهای خوبی در این عرصه دارد انجام می شود. آقای دکتر احمدی یکی از افراد دغدغه مند در این زمینه بود. آموزه های عرفان شیعی را مستند به گفته های بزرگان باید عرضه کرد تا بتواند در حوزه و بیرون از حوزه پاسخ مناسب و مثبتی به معنویت خواهی باشد.

او افزود: عطش معنوی در کل دنیا وجود دارد و باید پاسخ مناسبی به آن داده شود. در آموزه های ائمه و روایات با دریای بیکرانی روبرو هستیم که با بازشناسی و انتقال آن به زبان روز می توان پاسخ نیازها را داد.

عضو هیئت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه ادامه داد: دکتر احمدی از علامه طباطبائی تاثیر داشت. ایشان می گفت همیشه چهره علامه جلوی من مجسم است. آن تاثیرگذاری بوده که شخصیتی را زلال و پاک باخته می کند. به آیت الله جوادی آملی علاقمند بود و در مقابل، آیت الله جوادی هم به ایشان بسیار احترام می گذاشتند. سخنرانی مفصلی به نام ایشان دارند. آیت الله جوادی درباره دکتر احمدی می گویند: «سراسر زندگی ایشان معامله با آشنا بود». آیت الله جوادی مقید بودند که به ایشان آیت الله احمدی بگویند که بیانگر جایگاه حوزوی دکتر احمدی است. دکتر احمدی تحصیلات حوزوی قوی داشت. خوب درس خوانده بود و در دانشگاه هم در فضای دانشگاه قبل از انقلاب نقش موثری داشت. باید حضور یک روحانی در آن فضای دانشگاه را تصور کرد تا به خوبی به نقش و دشواری کار او پی برد.

او افزود: دکتر احمدی در پرورش دانشجویان احساس مسئولیت و محبتهای پدرانه داشت. در مقطع دکترا بیمار شدم. وقتی که متوجه شدند به شدت نسبت به بنده اهتمام داشتند. از دفتر خودشان با پزشکی تماس گرفتند و آن دکتر نیز در دانشگاه در دفتر خودشان من را ویزیت کرد. می گفتند من مشهد روبروی ضریح امام رضا علیه السلام دعایت کردم. این نگاه، فقط نگاه پدرانه است. سال 76 کتاب منطق خود را به ایشان تقدیم کردم.

شیروانی گفت: مرحوم دکتر احمدی در زمینه فعالیت علمی بر روی فلسفه تطبیقی تاکید داشت و رشته ای را در دانشگاه در رشته دکترا و بعد ارشد با عنوان فلسفه تطبیقی تصویب کرد. در مصوبه رشته آمده که هدف از تاسیس، مقارنه بین دو فلسفه اسلامی و غرب و دفاع از ارزشهای عقیدتی نظام اسلامی و جذب داوطلب از کشورهای دیگر است.

او در توضیح فلسفه تطبیقی ادامه داد: عنوان فلسفه تطبیقی عنوان درستی نیست. مقصود فلسفه مقایسه ای است. مطالعاتی که در آن فقط بر فلسفه اسلامی متمرکز نمی شویم و به سراغ فیلسوفان فرهنگهای دیگر می رویم و حرفهای آنها را با حرفهای فیلسوفان خود می سنجیم. یعنی یک نوع مطالعه میان رشته ای است.

این استاد دانشگاه گفت: وقتی فلسفه های غربی را با فلسفه اسلامی نگاه می کنیم می بینیم گاهی درباره یک مساله از دریچه های مختلف سخن می گویند. اطلاع از این بیانها سبب قضاوت همه جانبه می شود. فلسفه تطبیقی، یک فلسفه مقایسه ای است. منتهی یک شاخه ای از فلسفه نیست بلکه یک روش مطالعاتی است. ما در زمینه های دیگر هم این موضوع را داریم؛ مثلا فقه تطبیقی و ادبیات تطبیقی. این یک نوع رویکرد روش شناختی مطالعاتی است. پس بهتر است آن را مطالعات مقایسه ای بخوانیم.

او تصریح کرد: اگر بخواهیم مطالعه مقایسه ای در حوزه فلسفه داشته باشیم، بهترین کار همکاری حوزه و دانشگاه است. اساتیدی را در دانشگاه داریم که کار اصلی آنها مطالعه فلسفه غرب است. آنها عمر خود را برای این کار گذاشته اند. در حوزه علمیه هم تمرکز روی فلسفه اسلامی است. لذا گفتگوی اساتید فلسفه در حوزه و دانشگاه بهترین روش مقایسه است. باید کانون های گفتگو شکل بگیرد.

شیروانی ادامه داد: مرحوم دکتر احمدی فرایند تولید اثر را تسهیل کرد. سه کتاب از ایشان ترجمه شده که امیدواریم اثر سوم ایشان مجددا تجدید چاپ شود. در انتخاب کتاب و در ترجمه ایده آل عمل کرده و منابع درسی ارشد و دکتری بود. تنها تالیف ایشان گل لایه های شناخت است که در سال 1388 منتشر شده است. سخنان ایشان در مقدمه قابل تامل است. دکتر احمدی به این کتاب خیلی اهمیت می داد. از همه می خواستند که کتاب را نقد کنند. در مجمع عالی حکمت 20 جلسه کتاب را نقد کردند. کتاب ایشان حاصل دو دهه تدریس در فلسفه تطبیقی است.

چ, 03/18/1401 - 09:50