در درس تفسیر آیت الله العظمی وحید خراسانی مطرح شد؛

مسأله زوجیت و سریان آن در تمام عالم در قرآن

پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید ـ حضرت آیت الله وحید خراسانی فرمودند: تسبیح تنزیه است، سرّ تصدر آیه شریفه به «سبحان» برای فهم این مطلب است که همه زوجند، هر زوجی هم مخلوق خدا است و محال است خالق به صفت خلق که زوجیت است متصف شود، قهرا نتیجه به برهان می شود «سبحان الذی خلق الأزواج کلها».

 

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، حضرت آیت الله وحید خراسانی در ادامه درس تفسیر خود که در مسجد اعظم قم برگزار شد به تفسیر آیه 36 سوره مبارکه یس پرداختند.

 

متن درس معظم له به این شرح است:

بحث رسید به این آیه شریفه: سُبْحانَ الَّذي خَلَقَ الْأَزْواجَ كُلَّها مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ وَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ مِمَّا لا يَعْلَمُونَ

آیه (36) مشتمل است بر چهار مطلب که دو مطلب از معجزات علمی قرآن است:

مطلب اول: تصدیر آیه است به تسبیح.

مطلب دوم: با اینکه ازواج جمع محلی به «ال» و مفید عموم است اما باز هم مؤکد به عموم لفظی شده «خَلَقَ الْأَزْواجَ كُلَّها».

 

در موارد عدیده از کتاب کریم به مسأله زوجیت و سریانش در تمام عالم تعرض شده که عبارتند از:

«اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ وَ أَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهيجٍ‏» (حج5)

 «أَ وَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنْبَتْنا فيها مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَريمٍ‏» (شعراء7)

در یک جا زوج متصف به بهیج و در جای دیگر به کریم متصف شده است که همه اینها اسرار و نکاتی دارد.

«وَ مِنْ كُلِّ شَيْ‏ءٍ خَلَقْنا زَوْجَيْنِ‏ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ» (ذاريات49)

افسوس که قرآن فهمیده نشده - و من کل شیء - مفهومی اعم از شیء نیست، هر شیئی مخلوق است از «زوجین لعلکم تذکرون» باز آیه شده تذکر، آن تذکر از خلقت شیء از زوجین به چه مطالبی است؟

وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْ نَباتٍ شَتَّى‏ (طه53)

باز برای آبستن آن ماده در نبات از آن نر چنین می فرماید: «وَ أَرْسَلْنَا الرِّياحَ لَواقِح» ‏(حجر22)

نتیجه این است که تمام اشیاء مخلوق است از نر و ماده، بعضی از مفسرین استفاده کرده اند از کلمه زوجین، فاعل و منفعل، فاعل و قابل را، یعنی یک طرف فواعل است و طرف دیگر قوابل ولی غافل از این نکته که در قرآن خود زوجین بیان شده؛ الذکر والانثی، این نر و ماده؛ ذکر و انثی هم مفهوما و هم مصداقا از فاعل و منفعل جدا است، البته در هر ذکر و انثی فعل و انفعال است ولی در هر فعل و انفعالی ذکر و انثی نیست، فهم دقائق قرآن بسیار دشوار است، عالم و معلم فاعل است، متعلم منفعل است ولی نسبت، نسبت ذکر و انثی نیست، در زوجیت به معنای ذکر و انثی،‌ نتیجه اجتماع آن دو، تولید و ثمر نهایی تولد است.

 

آیه مصدر شده به سبحان، تسبیح تنزیه است، سر این تصدر به سبحان برای فهم این مطلب است که همه زوجند، هر زوجی هم مخلوق ما است، محال است خود خالق هم به صفت خلق متصف شود که زوجیت است، قهرا نتیجه به برهان می شود «سبحان الذی» همین مطلب را مفصلا در سوره توحید بیان فرموده؛ «قل هو الله احد الله الصمد» بعد از این دو «لم یلد و لم یولد و لم یکن له کفوا احد».

 

پس حاصل امر این شد که همه اشیاء مرکبند از زوجین به معنای ذکر و انثی و ما خالق آن زوجین هستیم، بعد نسبت به یک موضوع که نبات است سه مطلب بیان شده که هرسه اعجاز و اعجاز در عالم علم است.

 

یکی اینکه هر روئیده ای از زمین از گیاه، درخت ، علف و حبوبات همه نر و ماده اند و این قضیه عام است نسبت به کل آنچه که از زمین می روید.

 

مطلب دیگری که از معجزات علمی است این است که هر گیاهی موزون است، هر نباتی وزن مخصوصی دارد، ممکن نیست از آن وزن یک ذره بیشتر یا کمتر شود، این چه بساطی است از حکمت! اولا از اعجاز قرآن، ثانیا در آن عصری که بشر در این حد بود که صبح از خرما خدا درست می کرد و به او سجده می نمود و ظهر هم می خورد، در همان عصر یک امّی درس نخوانده و استاد ندیده خبر داد که هر گیاهی موزون است به وزن خاصی، اگر تصرفی شود آن نوع باطل می شود و نوع دیگری پدید می آید، حتی در پیوند ها، این وزن ها برای چیست؟ این تهدیدات در هر گیاهی اثرش چیست؟

 

معجزه سوم - وَ أَرْسَلْنَا الرِّياحَ لَواقِح - یعنی ما بادها را فرستادیم آبستن کننده، آنچه تلقیح می کند و نطفه آن گیاه نر را به ماده منتقل می کند دو وسیله است، یک وسیله وزش باد است، گیاه نر در طرفی است و گیاه ماده در طرفی دیگر، آن رحم آماده است برای پذیرفتن، اما آن نر به ماده به هیچ وجه دسترسی ندارد، بادی که می فرستد اولا هوا را برای تنفس من و تو تلطیف می کند، ثانیا ابرها را متراکم می کند، در اثر آن تراکم باران و آب حیات بر زمین نازل می شود، کار دیگر این باد نقل نطفه آن نخل نر است به نخل ماده.

 

روش دیگر انتقال نطفه زنبور عسل است چنانچه خدای متعال می فرماید: «وَ أَوْحى‏ رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذي مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً وَ مِنَ الشَّجَرِ وَ مِمَّا يَعْرِشُونَ‏» (نحل68) «ثُمَّ كُلي‏ مِنْ كُلِّ الثَّمَرات»‏ غوغایی است، دریایی است، بعد آن زنبور روی گیاه نر می نشیند، هم آن ماده را می چشد و برای من و تو ذخیره می کند و وقتی روی گیاه نر می نشیند آن نطفه به او می چسبد، بعد روی گیاه ماده می نشیند، هم آن نطفه را منتقل می کند و هم آن مایع را از آن گل ماده برای تولید عسل می گیرد که بعد می شود «و فیه شفاء».

 

غوغای اعجاز در ختم آیه است که می فرماید هم در نفس خودتان ازواج است و هم در نباتات و هم در هر آنچه نمی دانید، بعد از 1300 سال کشف می شود که هر اتمی نر و ماده دارد، از آن نر و ماده در هر اتم بار مثبت و منفی حمل می شود و این برقی که مولد است یکی از آثار آن تولید نر و ماده است./210/31/20

چ, 02/03/1393 - 19:04

دیدگاه جدیدی بگذارید