استاد سید محمد طباطبایی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به موضوع «غربت حیرت انگیز حضرت زهرا سلام الله علیها» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: در کتاب فاطمه سلام الله علیها اسوه بشر، ص 146، به نقل از آیت الله العظمی جوادی آملی مدّ ظله العالی آمده است: دلدادگی حضرت فاطمه سلام الله علیها به حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم از برجسته ترین صفحات زندگی آن بزرگوار است؛ زمانی که مسلمانان از محاصره اقتصادی رهایی یافتند، یک روز پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم سر به سجده نهاده بود و با پروردگار خویش راز و نیاز می ‌کرد که در همین حال، افرادی از قریش به وی نزدیک شدند و شکمبه شتر را بر سر و روی مبارک حضرتش انداختند. فاطمه سلام الله علیها که نظاره گر این صحنه دردناک بود، پیش آمد و سر و صورت پدر گرامی اش را پاک کرد؛ ولی اندوهی عمیق قلب فاطمه سلام الله علیها را فرا گرفت.به همین جهت، رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می ‌فرمود: «فاطمه انسانی فرشته خوست؛ هرگاه دلم می ‌خواهد عطرهای بهشتی را ببویم، دخترم فاطمه را می بویم.

استاد سید محمد طباطبایی در ادامه بیان کرد: مرحوم علامه ابوالفتح کراجکی (م ۴۴۹ ق)، فقیه و متکلّم شیعه در قرن پنجم و از شاگردان شیخ مفید و شیخ طوسی رحمهما الله می ‌نویسد:«از عجایب روزگار این است که فاطمه زهراء بتول، سیدة نساء العالمین، دختر خاتم الانبیاء، به سوی پدرش گریه‌ کنان خارج می ‌شد و از امتّش یاری می ‌طلبید و از کسانی که آنان را به دینش هدایت کرده بود، برای دفع ظلم ابوبکر در حقّش استمداد می ‌کرد، اما هیچ کس او را یاری نکرد و پاسخش را نداد، با وجود زمان کمی که از رسول خدا صلّی‌الله‌علیه ‌و آله گذشته بود و اگر این عمل آن غاصبان در حقّ فرد دیگری مثل او صادر می ‌شد، رقّت قلبی بر مردم عارض می‌ گشت و به یاری آن مظلوم می ‌شتافتند!

وی افزود: مرحوم کراجکی در ادامه می گوید: اما دیر زمانی نگذشت که عایشه دختر ابوبکر، به سوی بصره خارج شد و مردم را به جنگ با امیرالمؤمنین علیّ بن ابیطالب علیهما السلام و نیکانی که در اصحابش بودند، تحریض و ترغیب کرد و به سوی ریختن خون او و فرزندان و خاندان و شیعیانش سوق داد، در عین حال ده هزار نفر از همین مردم ندای او را لبیک گفتند و (در جنگ جمل) در برابرش جنگیدند؛ تا اینکه اکثرشان در مقابلش به هلاکت رسیدند! و این از امور عجیب روزگار است!»

«فمن عجيب الامور و طريفها: أن تخرج فاطمة الزهراء البتول سيّدة نساء العالمين، ابنة خاتم النبيّين، تندب أباها و تستغيث بامّته، و من هداهم إلى شريعته، في منع أبي بكر من ظلمها فلا يساعدها أحد، و لا يتكلّم معها بشر، مع قرب العهد برسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله، و مع ما يدخل القلوب من الرّقة في مثل هذا الفعل إذا ورد من مثلها حتى تحمل الناس أنفسهم على الظلم فضلا عن غيره، ثمّ تخرج عائشة بنت أبي بكر إلى البصرة تحرّض الناس على قتال أمير المؤمنين عليّ بن أبي طالب عليه السّلام، و قتال من معه من خيار الناس، ساعية في سفك دمه و دماء أولاده، و أهله و شيعته، فتجيبها عشرة آلاف من الناس، و يقاتلون أمامها، إلى أن هلك أكثرهم بين يديها، إنّ هذا لمن الأمر العجيب!» (التعجب من أغلاط العامة في مسألة الإمامة (ابوالفتح‌ کراجکی)، ص ۱۲۸)