استاد سید محمد تقی قادری از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به موضوع «فاطمه معصومه سلام الله علیها، تجلی تجلیات» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: یکی از خصوصیت های حضرت معصومه سلام الله علیها «تجلی همه تجلیات» است. به این معنا که با درک محضر سه معصوم امام موسی بن جعفر، امام رضا، امام جواد علیهم السلام آنچنان درخشید که در بین امامزادگان، تجلّی همه ائمه معصومین علیهم السلام قرار گرفت؛ چرا که امامزادگان به چهاردسته تقسیم می شوند؛ که در ادامه به آن اشاره می کنیم.

دسته اول از امامزادگان؛

وی افزود: امامزادگانی هستند هر چند فرزند امام معصوم اند؛ ولی به دلایل مختلف از آن فضای نورانی و ملکوتی حظ و بهره ای نبردند؛ بلکه انحراف پیدا کردند و از مسیر ولایت خارج شده اند. همچون عبدالله افطح فرزند بزرگ امام صادق علیه السلام، که مدعی امامت شد، و یا جعفر کذاب فرزند امام هادی علیه السلام، که مدعی امامت بود و بنا بر برخی از گزارشات آلوده به مفاسد اخلاقی شد.

دسته دوم از امامزادگان:

استاد قادری در ادامه بیان کرد: دسته دوم که اکثر امامزادگان را تشکیل می دهند، کسانی اند که هر چند آن گونه که انتظار می رفت، کانون توجه قرار نگرفتند؛ ولی در مسیر ولایت و امامت قرار داشتند و صاحب حرمت و قداست اند که شش هزار نفر آنان در جای جای ایران مدفونند.

دسته سوم از امامزادگان:

وی خاطرنشان کرد: دسته دیگر، امامزادگانی هستند که نه تنها به شدت درخشیدند؛ بلکه کانون توجه قرار گرفتند و صاحب قبه و حرم شدند؛ ولی حرم آنان، حرم آن کشور و بلد و شهری قرار گرفت که در آن مدفون شدند. سید محمد فرزند امام هادی علیه السلام در بلدیه سامرا، حضرت عبدالعظیم حسنی در شهر ری از جمله این دسته از امامزاده گانند.

دسته چهارم از امامزادگان:

استاد سید محمد تقی قادری در ادامه بیان کرد: دسته چهارم، امامزادگانی اند که آنچنان درخشیدند نه تنها کانون توجه قرار گرفتند، بلکه مظهر تجلی همه اهل بیت علیهم السلام شدند و حرم آنان حرم تمام اهل بیت علیهم السلام قرار گرفته و توجه به قبه آنان، توجه به قبه و حرم همه اهل بیت علیهم السلام شده است.

وی افزود: از همین رو امام صادق علیه السلام در توصیف حضرت معصومه سلام الله علیها فرمودند: "إِنَّ لِلَّهِ حَرَماً وَ هُوَ مَکَّةُ أَلَا إِنَّ لِرَسُولِ اللَّهِ حَرَماً وَ هُوَ الْمَدِینَةُ أَلَا وَ إِنَّ لِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ حَرَماً وَ هُوَ الْکُوفَةُ أَلَا وَ إِنَّ قُمَّ الْکُوفَةُ الصَّغِیرَةُ أَلَا إِنَّ لِلْجَنَّةِ ثَمَانِیَةَ أَبْوَابٍ ثَلَاثَةٌ مِنْهَا إِلَی قُمَّ تُقْبَضُ فِیهَا امْرَأَةٌ مِنْ وُلْدِی اسْمُهَا فَاطِمَةُ بِنْتُ مُوسَی وَ تُدْخَلُ بِشَفَاعَتِهَا شِیعَتِی الْجَنَّةَ بِأَجْمَعِهِمْ" خداوند حرمی دارد که مکه است پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم حرمی دارد و آن مدینه است و حضرت علی علیه السلام حرمی دارد و آن کوفه است و قم کوفه کوچک است که از ۸ درب بهشت، سه درب آن به قم باز می شود؛ زنی از فرزندان من در قم از دنیا می رود که اسمش فاطمه سلام الله علیها دختر موسی علیه السلام است و به شفاعت او همه شیعیان من وارد بهشت می شوند. (بحارالانوار، ج ۵۷، ص ۲۲۸، ح ۵۹)