حرف اول ما این است که به هر شکلی که بشود؛ جوان و نوجوان را از فضای فکری که فقط درگیری روحی است و هیچ بازخورد خارجی ندارد، به یک کار عملی برگردانیم، و او در پی یک کار یدی برود که این کار بسیار خوب است.

استاد عبدالله ملک احمدی از اساتید حوزه علمیه قم در موضوع «برخی از خطرات برای نوجوانان و جوانان و راهکارهای آن» با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به گفتگو پرداخت.

مشکلات برای جوانان و نوجوانان

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در مرحله اول به بیان برخی از مشکلات پرداخت و خاطرنشان کرد: عمده مشکلاتی که امروزه جوان و نوجوان با آن روبرو است، این است که جامعه و خانواده درک صحیحی از فضای روحی جوان ندارد و یک فاصله ای بین نسل ها افتاده است.

وی افزود: البته ایجاد فاصله بین نسل ها امری طبیعی است که در روایات هم به این مطلب اشاره شده است و باید بتوانیم خودمان را با فضای جوانان تطبیق بدهیم.

استاد ملک احمدی اضافه نمود: اتفاقی که در این سال ها افتاد، این امر بوده است که پیشرفت عجیبی در فضای مجازی روی داده است؛ موجب گردید که این فاصله بیش از پیش افزایش بیابد.

وی در ادامه بیان کرد: جوان از یک طرف غرق اطلاعات شده و از طرف دیگر تمام وقت هایش در اشغال فضای مجازی است و تمام استعداد و انرژی او در مسیری است که یا به هدر می رود و یا در مسیری قرار می گیرد که نوعا پدر و مادرها نمی پسندند و به خاطر همین مشکلات عجیبی را رقم زده است.

این استاد حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: فضای مجازی علاوه بر اینکه وقت بچه ها را می گیرد و محیط خاصّی دارد و استعدادهایشان را به هدر می دهد، مشکلی دیگر هم دارد که از طرف ما مدیریت نمی شود؛ یعنی مدیریت فضای مجازی از طرف دشمن صورت می گیرد و از این رو تربیت فرزندان ما به شکل دیگری روی می دهد.

وی افزود: پس یک طرف این مسأله فاصله روحی که خانواده ها از جوانان امروز گرفته اند و جهت دیگر درگیری های ذهنی و اجتماعی است که جوانان امروز در آن قرار گرفته اند و این امر غیر از مطالبی است که در جامعه روی می دهد.

استاد ملک احمدی اضافه نمود: این مشکلات را باید به گونه ای حل کرد و راه کارهایی را برایش پیدا کرد که این مشکل، لا اقل تا حدودی برطرف بشود؛ چون به این گونه نیست که مشکل 100% رفع گردد؛ خیلی کم اتفاق می افتد که یک خانواده از پسِ فرزند خود بر آید.

راهکارها:

استاد عبدالله ملک احمدی در این بخش خاطرنشان کرد: باید فضای روحی دانش آموز و جوان خودمان را به گونه ای اشغال کنیم که فرصت رفتنِ به سمت دیگر را پیدا نکند؛ یعنی ما باید بتوانیم که وقت جوان را پر کنیم و آن را مدیریت کنیم. مثلا از طریق ورزش و کار و حرفه آموزی سرِ جوانشان را گرم می کنند. یا شوق به کتاب و کتاب خوانی را در جوان ایجاد می کنند و یا او را به هیئت ترغیب می کنند تا به دنبال مسائل مذهبی برود.

وی افزود: حرف اول ما این است که به هر شکلی که بشود؛ جوان و نوجوان را از فضای فکری که فقط درگیری روحی است و هیچ بازخورد خارجی ندارد، به یک کار عملی برگردانیم، و او در پی یک کار یدی برود که این کار بسیار خوب است. مثلا به نوشتنِ کتابچه ای مشغول شود و یا پی کار پدر را بگیرد. در این صورت اگر پدر کشاورز است، فرزند هم شوق کشاورزی پیدا کند.

وی تأکید کرد: هر چقدر که ما بتوانیم وقت فرزندمان را با یک کار عملی پر کنیم؛ مشکلات مزبور بیشتر حل می گردد.

این استاد حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: بحث رفاقت پدر و مادر با فرزندان نیز در این جا مطرح است. نباید پدر و مادرها با بچه ها بیگانه باشند و بلکه باید فاصله روحی را کم کنند و با هم به تفریح روند و بگویند و بخندند. هر چقدر که این امر تقویت شود، مشکلات بیان شده کمتر می شود.

وی اضافه نمود: امروزه شاهد هستیم که پدر، فرزند را نمی بیند و یا اگر می بیند، حوصله بچه را ندارد و یا اگر حوصله دارد، یک فاصله روحی بین پدر و مادر و بچه ها هست که نمی گذارد مشکلات را با هم مطرح کنند و درد و دل کنند و نیازهای روحی در خانه برطرف بشود. اگر این نیازها برطرف نشد، فرزند برای حل این نیازها به سراغ جامعه ای می رود که فضای مناسبی برای پاسخ دادن به مشکلات جوان و نوجوان ندارد.

استاد ملک احمدی در ادامه بیان کرد: در مدرسه ها شاهد 2030 هستیم؛ تقریبا آنچه که در مدارس به آن توجهی نمی شود، بحث تربیتی و پرورشی است. ما با آموزش و پرورشی روبرو هستیم که آموزشش ناقص است و خبری از پرورش در آن نیست.

وی خاطرنشان کرد: در قرآن کریم به آیات فراوانی بر می خوریم که درباره خانواده است و یکی از آنها، این آیه معروف است که می فرماید: «قوا انفسکم و اهلیکم نارا».

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم افزود: در مقام عمل هم تک تک رفتارهای ائمه هدی علیهم السلام نسبت به خانواده شان، و مخصوصا رفتارها و نحوه بیان آقا ابی عبدالله الحسین علیه السلام با اهل بیت گرامیشان، الگو و مصداق بارزی برای شیوه صحیح رفتاری در خانواده است.

استاد عبدالله ملک احمدی در قسمت پایانی گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید خاطرنشان کرد: باید به این نکته دقت داشت که از فرزندی که در محیط خانواده با دعوا روبرو شود، امید تربیت صحیح را نباید داشت. بچه ای که فحش و کتک و دعوا را می بیند، نمی تواند زندگی را اداره کند؛ علاوه بر اینکه یک خلأ روحی عمیق برای او روی داده است که می خواهد آن را با چیزی پر کند؛ با رفیق، با جنس مخالف و حتی با خودکشی می خواهد این خلأ را پر کند. اگر پدر و مادر در خانواده اختلاف جدّی داشتند، دیگر امیدی برای تربیت فرزند در آن خانواده نیست. مگر آنکه خدا رحم کند و الا به صورت طبیعی آن فرزند آنورمال می شود./270/260/21/