چقدر دروغ در نگاه امام علی علیه السلام زشت است که حاضر می شود ۱۲ سال دیگر خانه نشین شود؛ ولی به دروغ نگوید به روش شیخین عمل می کنم. برای حقیر که واقعا قابل تصور و هضم نیست. حالا جا دارد که خودمان فکر کنیم که ما چه رابطه ای با حضرت امیر داریم که برای چیزهای پیش پا افتاده و برای پیروزی جناح خود و دو روز دنیا، دست به هر دروغ، تقطیع، خلاف واقع، تهمت و... میزنیم.

به مناسبت آغاز امامت امیرالمؤمنین علیّ بن ابی طالب صلوات الله علیه، استاد فرهاد فتحی از اساتید حوزه علمیه قم با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید در موضوع «شخصیت صدّیق امیرالمؤمنین علیه السلام» به گفتگو پرداخت.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: ما معتقدیم به خاطر اینکه خدا با این چشم ها دیده نمی شود و از طرف دیگر باید حرف او را بدانیم تا بفهمیم او برای چه چیزی ما را خلق کرده است و می خواهد کجای هستی ما را از قطار زندگی پیاده کند و ما باید چگونه باشیم که از این قطار جا نمانیم و خود را به مقصد زندگی و مقصود خدا برسانیم، بنابراین باید واسطه ای بین خلق و خدا باشد تا حرف های او را به ما برساند‌؛ فردی که در اثر مراقبت های ویژه به جایگاهی رسیده است که قابلیت ارتباط با خدا را دارد و وحی و پیام الهی به او ابلاغ می گردد و این سخنان به واسطه او به مردم منتقل می شود.

وی افزود: شیعه معتقد است بعد از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نیز باید امامی باشد که مانند پیامبر، معصوم و از علم الهی سرشار است تا حافظ و مفسّر آورده های آخرین پیامبر الهی باشد و با علم و عصمت و ولایت خود کاری کند که مردم همان راه و معارف پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم را به درستی ادامه دهند و به سرمنزل مقصود منتهی شوند.

استاد فتحی خاطرنشان کرد: ما معتقدیم بعد از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم، این شخص شخصی است که تمام فضائل انسانی در او جمع است؛ آقایی که می فرماید اگر تمام آنچه در آسمان ها و زمین است به من داده شود، حاضر نیستم دانه ای از دهان مورچه ای بگیرم.

وی در ادامه یبان کرد: این شخص، انسانی است که بهترین لباس را برای افراد زیردست خود انتخاب می کند و با کودکان بازی می کند و آنها را بر پشت خود سوار می کند و برای شادی آن ها صداهایی در می آورد که امثال ما حاضر به این کارها نیستیم و کسر شأن خود می دانیم. آری؛ او مولای ما علی صلوات الله علیه است.

این استاد حوزه علمیه قم اضافه نمود: علی بن ابی طالب علیه اسلام کسی است که به قول آن عالم سنی مذهب، دشمنانش به خاطر دشمنی و دوستانش بخاطر ترس فضائلش را نگفتند؛ ولی باز با همه ترس و دشمنی ها، فضائلش عالم را پر کرده است. کسی که به خاطر حفظ اسلام به تعبیر خودش مانند کسی که استخوان در گلو و خار در چشم دارد، صبر می کند و منافع شخصی و خانوادگی خود را نادیده می گیرد و در برابر غاصبان حقّش چیزی نمی گوید تا دین نوپای اسلام به وسیله دشمنان از بین نرود تا امروز بعد از قرن ها کسانی که طالب حق هستند، بتوانند با مولای خود بیعت کنند.

استاد فرهاد فتحی خاطرنشان کرد: یکی از گزاره های اعتقادی و تاریخی این است که بعد از فوت عمر بن خطاب، شورایی طبق گفته او تشکیل شد و یک اتفاق مهم در این شورا افتاد که برای ما درس بزرگی است و نیاز به دقت دارد.

وی افزود: در پایان ماجرای شورا، عبد الرحمان بن عوف بیعت را بر علی بن ابی طالب صلوات الله علیه و عثمان بن عفان عرضه کرد. البته بر هر دو شخص مشروط به دو شرط بیعت را عرضه کرد:

(1) عمل به کتاب خدا و سنت پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم.

(2) عمل بر طبق سیره شیخین

 علی بازنده خلافت شد؛ چون شرط دوم را نپذیرفت و عثمان چون هر دو شرط را قبول کرد، حایز مقام خلافت گردید.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ادامه به کلام احمد بن حنبل اشاره نمود که مى نويسد: عاص بن وائل می گويد: به عبد الرحمان گفتم چگونه با وجود شخصيّتى مانند على، با عثمان بيعت كرديد؟ پاسخ داد: گناه من چيست كه سه مرتبه به على پيشنهاد كردم كه خلافت را به شرط عمل به كتاب خدا و سنّت پيامبر صلی الله علیه و آله و سلم و سيره ابوبكر وعمر بپذيرد، ولى قبول نكرد؛ ولى عثمان زير بار اين پيشنهاد رفت.(مسند احمد، ج 1، ص 75 و فتح البارى، ج 13، ص175)

استاد فرهاد فتحی خاطرنشان کرد: حال سوال من از خودم و دیگران این است؛ چه مصلحتی مهمتر از امر حکومت معصوم و برطرف کردن فساد ۱۲ ساله حکومت عثمان‌ وجود دارد؟!

وی افزود: آیا مولای ما نمی توانست یک دروغ مصلحتی بگوید و حاکم و خلیفه شود و بعدا به شرط دوم عمل نکند، هم چنان که خود عثمان در جاهای مختلف به روش شیخین عمل نکرد.

این استاد حوزه علمیه قم اضافه نمود: چقدر دروغ در نگاه امام علی علیه السلام زشت است که حاضر می شود ۱۲ سال دیگر خانه نشین شود؛ ولی به دروغ نگوید به روش شیخین عمل می کنم. برای حقیر که واقعا قابل تصور و هضم نیست. حالا جا دارد که خودمان فکر کنیم که ما چه رابطه ای با حضرت امیر داریم که برای چیزهای پیش پا افتاده و برای پیروزی جناح خود و دو روز دنیا، دست به هر دروغ، تقطیع، خلاف واقع، تهمت و... میزنیم.

/270/260/21/