استاد تقوی مطرح کرد؛

الگوی عملی مواجهه با اصحاب در نهج البلاغه «قسمت چهارم»

امیرالمؤمنین علیه السلام آن گاه که ضعفی از مسئول و والی منصوب خود می بیند، نه خدمات او در گذشته را نادیده می گیرد و نه برای همیشه عرصه خدمات رسانی را مسدود می کند؛ بلکه نگاهی اصلاحی دارد و در واقع این گونه برخورد هم راه اصلاح را هموار و هم جبران آن را میسّر می کند.

 

استاد سید علی تقوی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به ادامه بحث در موضوع «الگوی عملی در مواجهه با اصحاب در نهج البلاغه» پرداخت.

 

اعتدال در عتاب (سرزنش)

این استاد حوزه علمیه قم در این بخش از گفتگو به «اعتدال در عتاب» پرداخته است؛ از مواجهه علی علیه السلام با عملکرد ضعیف کمیل در مقطع مسئولیت درس بزرگی برای همه به ویژه حاکم و دولتمردان نظام اسلامی است.

 

وی اضافه نمود: به صورت کلی دو رفتار غیر مقبول را می توان از ناحیه حاکمان دید؛ یکی نادیده گرفتن و برخوردن نکردن و توجیه کردن منصوبان و به عبارتی به عهده نگرفتن مسئولیت آن؛ و از طرفی نفی و طرد مطلق و نادیده گرفتن خدمات قبلی و استعداد خدمتگزاری در آینده.

 

استاد تقوی در ادامه بیان کرد: اما امیرالمؤمنین علیه السلام آن گاه که ضعفی از مسئول و والی منصوب خود می بیند، نه خدمات او در گذشته را نادیده می گیرد و نه برای همیشه عرصه خدمات رسانی را مسدود می کند؛ بلکه نگاهی اصلاحی دارد و در واقع این گونه برخورد هم راه اصلاح را هموار و هم جبران آن را میسّر می کند.

 

وی افزود: از این رو کوتاهی و اشتباه کمیل در ماجرای شهر «هیت» که باعث موفقیت لشکر معاویه شد و حضرت او را سرزنش کرد؛ سبب حذف او نشد و به دنبال این عدم حذف، کمیل موفقیت شیرینی را در تاریخ ثبت کرده است.

 

استاد سید علی تقوی خاطرنشان کرد: ماجرا از این قرار است که بعد از پیروزی معاویه و تسلّط بر شهر «هیت» وی عبد الرحمن بن أشتم را با لشکری با دستور کشتن اصحاب و شیعیان علی علیه السلام روانه این شهر کرد.

 

وی اضافه نمود: شبث بن عامر یکی از اصحاب حضرت علی علیه السلام در آن هنگام والی آن جا بود؛ جریان را به کمیل اطلاع داد و نظر خواهی کرد و کمیل با تعدادی از یاران به جنگ عبدالرحمن بن أشتم رفت و با شجاعت و دلاوری بر لشکر معاویه مستولی شد و با تقدیم دو شهید افراد زیادی از شامیان را کشت و نابود کرد و مژده این پیروزی را به علی علیه السلام داد و حضرت نیز او را بر این موفقیت ستود و یارانش را به جزای خیر الهی مبشّر ساخت. (الفتوح ابن اعثم کوفی، کامل ابن اثیر ج 4، ص 199) این ماجرا حاوی درسی راهگشا برای ما در این مقطع حساس است.

لینک قسمت قبلی مصاحبه:https://www.neshasteasatid.com/node/5662

/270/260/23/

 

 

د, 10/29/1399 - 17:24