استاد فتحی مطرح کرد؛

وظیفه اصلی زن در جامعه انسانی

وظیفه اصلی و شاهراه رسیدن به کمال زن در همسر بودن و مادر شدن است اما با توطئه کشورهای استعمارگر این ارزش در حال تبدیل شدن به ضد ارزش است و امروزه کمتر زنی به مادر بودنش افتخار می کند.

 

به مناسبت بیستم جمادی الثانی، میلاد پر نور و سرور سیده نساء اهل الجنة، فاطمه زهرا سلام الله علیها، استاد فرهاد فتحی از اساتید حوزه علمیه قم با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به گفتگو پرداخت.

 

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: اول کلام باید اعتراف کرد سخن گفتن در مورد کسی که خداوند بهشت را برای او در صورت مادر شدن تضمین کرده است، کاری سخت و دشوار است؛ اما به قول شعر فارسی که فرمود:

آب دریا را اگر نتوان کشید

پس به قدر تشنگی باید چشید

چند خطی ادای دین می کنیم به تمام زنان فداکار؛ باشد که این امر موجب شود ذره ای از زحمات بی بدیل آنها در رشد جامعه انسانی، جبران گردد.

 

وی افزود: امروزه با نام های زیبایی در قالب دفاع از حقوق زنان مانند فمینیست و غیره ظلم بزرگی در حق این موجود با فضیلت کرده اند؛ تا جایی که به اسم آزادی، زنان ما را به ابتذال کشیده و استفاده ابزاری از آنها می کنند.

 

استاد فتحی در ادامه بیان کرد: وظیفه اصلی و شاهراه رسیدن به کمال زن در همسر بودن و مادر شدن است اما با توطئه کشورهای استعمارگر این ارزش در حال تبدیل شدن به ضد ارزش است و امروزه کمتر زنی به مادر بودنش افتخار می کند.

 

وی اضافه نمود: این امر در حالی است که آخرین و کامل ترین سخن خداوند در قالب قرآن برای ما آمده است و کسی دلسوزتر و عالم تر از خدا وجود ندارد تا در این زمان به آن اعتماد کنیم؛ با مطالعه این کتاب آسمانی هر کسی به خوبی می فهمد که کرامت زن در کارهایی نیست که امروزه به آنها افتخار می کند.

 

این استاد حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد:  زن رسالت بزرگی به عهده دارد، همان رسالتی که حضرت زهرا سلام الله علیها به خوبی انجام داد و موجب شد به بهترین دختر و همسر و مادر جهان از اول خلقت تا آخرش تبدیل شود و این همان چیزی است که دین از زن می خواهد تا کارخانه انسان سازی داشته باشد؛ نه اینکه خودش هم اسیر کارهای دیگر شده و مادر بودن و همسر بودن و تربیت فرزند به حاشیه رود.

 

وی افزود: تمام خلقت وابسته به وجود زن است که در حدیث هم به آن اشاره شده است که اگر حضرت زهرا سلام الله علیها نبود، خداوند افلاک و عالم را خلق نمی کرد. پس هم چنان که وجود عالم به وجود حضرت زهرا سلام الله علیها که زن بودن خود را به بهترین صورت، ادا کرد، وابسته است، بقای آن نیز به وجود زنان بستگی دارد و بیشترین سهم تربیتی را در نسل ها، مادران به عهده داشته و دارند. امید است با مطالعه مکتب اسلام وظیفه اصلی زن مشخص شود و به بهترین نحو ادا شود.

 

استاد فرهاد فتحی در ادامه بیان کرد: ولی یک نگاه منفی از بیرون درست کرده اند که اسلام نگاه پایین دستی به جنس زن دارد درحالیکه در دین اسلام بالاترین ارزش ها برای خانم زهرا سلام الله علیها است. به عنوان مثال می گویند چرا اسلام از مشورت با زن نهی کرده است.

 

 

وی اضافه نمود: شاید در نگاه اول این کلمات توهین به زنان تلقی شود ولی از آنجایی که دین مبین اسلام مطابق فطرت انسان است و گزاره های او عقل ستیز نیست قهرا کلمات این دین نباید مخالف فطرت و عقل باشد گر چه باید متذکر شوم که ما در دین کلمات عقل گریز داریم و این یعنی یک عده مسائلی در دین است که عقل در مورد آنها حکمی ندارد و در حیطه احکام عقل نیست نه اینکه با حکم عقل مخالف باشد مثلا نماز دو رکعتی صبح عقل گریز است ولی عقل ستیز و مخالف عقل نیست ولی عقل نمی فهمد که چرا نماز صبح دو رکعت است. دین و وحی زمانی مطرح می شود که ما بدانیم یک عده مسائل را باید برای سعادت دنیا و آخرت بدانیم و عقل و علم ما به آن ها قد نمی دهد، پس باید سراغ کلام خدا برویم که از علم سرشار الهی سرچشمه می گیرد و به کلمات معصومین رجوع کنیم که علم آن ها وصل به علم الهی است و از علم آن ها سیراب شویم.

 

استاد فرهاد فتحی خاطرنشان کرد: با این مقدمه باید عرض کنم گرچه در بعضی روایات نیز وارد شده است که اگر عقل زنان را آزموده اید و فهمیدید احساس و عواطف او بر عقلش غلبه ندارد، مشورت با او اشکال ندارد، ولی همه بالوجدان می دانیم که زنان کوه احساسات هستند و به خاطر همین احساسات نقش مادری به آنها سپرده شده است و کمتر زنی پیدا می شود که بتواند در مواقع حساس بر احساسات زنانه غلبه کند و مشورت و حرفش از روی عقل و منطق باشد.

 

وی اضافه نمود: باید متذکر شوم ما معتقدیم خالق ما خدا است و او بیشتر از همه، دستگاه وجودی ما را می شناسد، بنابراین اگر ما خدا را آگاه و عادل و مهربان و حکیم و... می دانیم نباید همه کلمات او را با عقل خودمان بسنجیم. چون همچنان که در مقدمه کلام عرض شد، اگر عقل و علم ما همه چیز را می فهمید، دیگر نیازی به وحی نبود.

 

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: ما وقتی سراغ وحی می رویم که به عجز عقل و علم خودمان معترف باشیم و بدانیم آنچه عقل و علم ما می گوید، به خاطر محدود بودنش، ناقص است ولی آنچه خدا می گوید از روی علم نامحدود است و چون او صلاح ما را می خواهد و از ما به ما مهربان تر است، بهترین حکم را بیان می کند‌.

 

وی افزود: بنابراین خداوند و پیامبر و امامان طبق شناختی که از دستگاه وجودی او دارند مطالبی را می فرمایند و ما چون احاطه کافی به آن ها نداریم در نگاه اول برای ما عجیب به نظر می رسد و در روایت می خوانیم انسان دشمن جهل خویش است و با چیزی که نمی داند دشمنی می کند، ولی اگر کسی کمی تامل کند می فهمد هیچ اعتباری به عقل و علم او نیست و کاملا محدود است.

/270/260/21/

 

 

چ, 11/15/1399 - 11:08