به مناسبت کشتار فجیع شیعیان پاکستان و کشته شدن بیش از 60 نفر و مجروحیت بیش از 200 مسلمان، استاد سید محمد باقر رضوی کشمیری از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به ابعاد گوناگون این واقعه دردناک پرداخت.

این استاد حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: قبل از هر چیز ابراز همدردی و همراهی می کنیم با کشتار فجیعی که در مسجد پیشاور پاکستان انجام گرفت؛ و مشابه این کشتارها در مناطق مختلف، در کشورهای مختلف در طول سال اتفاق می افتد. و در واقع، این همان، نکته ای است که ملائکه الهی مطابق بیان خداوند متعال، در آیه 30 سوره مبارکه بقره به آن، قبل از خلقت انسان پی برده بودند. در آنجا وقتی ندای الهی می آید «وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَليفَةً ...» ملائکه به خداوند متعال عرض می کنند: «قالُوا أَ تَجْعَلُ فيها مَنْ يُفْسِدُ فيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ ...» این سفک دماء، این خونریزی، این کشتار و این قتل ناجوانمردانه، قبل از خلقت انسان ها مورد رؤیت ملائکه قرار گرفت و آنها پی بردند که انسان ها با هم چنین رفتاری را دارند و خون همدیگر را می ریزند.

وی افزود: خدای متعال هم در آیه 41 سوره مبارکه روم اشاره می فرماید: « ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذيقَهُمْ بَعْضَ الَّذي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ» (روم: 41) اگر فساد در کنار سفک مطرح بشود، به معنای خونریزی نیست؛ بلکه ناظر به امور دیگر مذموم انسانی است؛ مانند شهوات و امثال آن؛ همان گونه که در آیه 30 بقره آمده است؛ اما اگر فساد و سفک در کنار هم قرار نگیرند، مانند «فقیر» و «مسکین» است که اگر در کنار هم باشند، معنای جداگانه دارند؛ و اگر در کنار هم نباشند، مرادف هم هستند. از این دست کلمات هم در گفتار عمومی و هم در مباحث فقهی از آن دست کلمات داریم.

استاد رضوی کشمیری خاطرنشان کرد: در آیه 41 از سوره مبارکه روم هم اینچنین است؛ یعنی مراد از «فساد» در این آیه شریفه، شامل «سفک دماء» هم می شود. خداوند متعال در این آیه شریفه می فرماید: این خونریزی ها کار خود شما است؛ «بما کسبت ایدی النس» این حاصل تصمیم گیری شما و انحرافات اعتقادی شما و عملکرد سرکرده های شما و گذشتگان شما و امثال شما است.

وی در ادامه بیان کرد: در ادامه آیه 41 از سوره مبارکه روم می خوانیم: «لیذقهم بعض الذی عملوا» تازه اگر ما تمام نتیجه اعمال شما را در دنیا بخواهیم به شما بچشانیم، که فساد بیشتری در دنیا ظاهر می شود و خونریزی بیشتری در این دنیا محقق می شود؛ اما ما فقط نتیجه بعضی از زیاده روی های شما و گستاخی های شما را به شما می چشانیم که نتیجه اش «ظهر الفساد» است؛ چه از خونریزی ها و چه سایر مصادیق فساد.

این استاد حوزه علمیه قم افزود: در مورد «سفک دماء» نکته ای قابل توجه است. در قرآن کریم دو آیه در مورد «سفک» آمده است؛ که یکی آیه 30 سوره بقره است؛ دیگری در قسمت دیگری از سوره مبارکهخ بقره است؛ که در آنجا هم باز همین تعبیر به کار رفته است؛ و خداوند متعال در رابطه با بحث «سفک دماء» به یک نکته بسیار مهمی اشاره فرموده است.

وی افزود: ما در آیه 30 سوره مبارکه بقره، به طور کلی می خوانیم که انسان ها مطابق نظر ملائکه الهی آنگونه هستند که «یسفک الدماء» خونریزی می کنند؛ و همین! ولی در آیه 84 سوره مبارکه بقره، خداوند متعال به نکته خاصی اشاره فرمودند: «وَ إِذْ أَخَذْنا ميثاقَكُمْ لا تَسْفِكُونَ دِماءَكُمْ وَ لا تُخْرِجُونَ أَنْفُسَكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَ أَنْتُمْ تَشْهَدُونَ» (84)

استاد سید محمد باقر رضوی کشمیری خاطرنشان کرد: چقدر این نکته زیبا است؛ اگر ملائکه به خداوند متعال عرض می کنند: «... وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ ....» در این آیه شریفه خداوند متعال می فرماید: از شما میثاق گرفتیم که « لا تَسْفِكُونَ دِماءَكُمْ» خون خودتان را نریزید؛ این مطلب مشخص است که مراد از آن، «خودکشی» که نیست. یا در ادامه عبارت، « وَ لا تُخْرِجُونَ أَنْفُسَكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ» مراد آن نیست که خودتان را از سرزمین خودتان بیرون می کنید. بلکه منظور این است این که شما دیگران را می کشید، در واقع خودتان را می کشید. این که شما دیگران را از سرزمین و دیارشان بیرون می کنید، مانند امثال اسرائیلی ها، در واقع خودتان را از سرزمین خودتان بیرون می کنید. چون دیگران که غیر شما نیستند؛ در سوره نساء می خوانیم: «خلقکم من نفس واحده» ما از یک نفس آفریده شدیم و یک جان داریم و یک حقیقت هستیم.

وی اضافه نمود: از این رو انسان هایی که خون انسان ها را می ریزند، در واقع دارند خودکشی می کنند و خون خودشان را می ریزند؛ این، بیان الهی است؛ بیان الهی می فرماید: «لا تسفکون دماء کم» خون خودتان را نریزید. ما چه به سرمان آمده است که خون خودمان را می ریزیم؛ خون بچه های خودمان را می ریزیم. این بچه های کوچکی که در مسجد شهر پیشاور به شهادت رسیده اند، در واقع بچه های خودشان هستند؛ آنها بچه های خودشان را می کشند.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: کسی که به بچه خودش رحم نکند، آیا می شود نام انسان بر او نامید؟! اینها انسان نیستند؛ حتی حیوان هم نیستند؛ چرا که حیوان به بچه های خودش رحم می کندد؛ «لا تسفکون دماءکم» همین نکته در سوره نساء هم هست؛ در اینجا می فرماید: «لا تسفکون دماءکم» یعنی وقتی خون دیگران را می ریزید، در واقع خون خود را می ریزید. همین نکته در آیه 29 از سوره مبارکه نساء مطرح شده است؛ در آنجا خدای متعال بعد از ذکر نکاتی، فرموده است:

«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تِجارَةً عَنْ تَراضٍ مِنْكُمْ وَ لا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كانَ بِكُمْ رَحيماً» (نساء: 29)

وی افزود: در این آیه شریفه می خوانیم: «و لا تقتلوا انفسکم» باز در اینجا مراد، خودکشی نیست؛ دیگر کشی در واقع خودکشی است. کسانی که به نام اسلام این کار را انجام می دهند، از اسلام و قرآن هیچ نفهمیده اند. قرآن می گوید: خودتان را نکشید؛ بی گناهان را کشتن، خودکشی است؛ بچه های معصوم را کشتن، خودکشی است؛ انسان هایی که کاری به کار کسی ندارند و در گوشه ای عبادت می کنند، را کشتن، خودکشی است.

استاد سید محمد باقر رضوی کشمیری خاطرنشان کرد: خودکشی حرام است، غیر کشی حرام است، انسان کشی حرام است؛ کشتن، مجوز می خواهد. اینگونه نیست که اگر یک نفر یک نفری را کشت، یک حرکتی ، یک حزبی ، یک گروهی، یک سازمان یا نهادی، البته به حمایت از کشورهای مستکبر، چند نفر را در این مسجد به شهادت رساندند، بگوییم چند نفر کشته شده است!! خیر؛ خداوند متعال در قرآن کریم همه چیز را به روشنی تبیین کرده است. اگر با قرآن کریم زندگی کنیم، در می یابیم که راه روشن و مبیّن شده است. اینها کور و کر هستند؛ به تعبیر قرآن نمی فهمند و آیات الهی را نمی بینند.

وی اضافه نمود: خداوند متعال در آیه 32 از سوره مبارکه مائده بیان فرموده است «مِنْ أَجْلِ ذلِكَ كَتَبْنا عَلى‏ بَني‏ إِسْرائيلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَميعاً وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَميعاً وَ لَقَدْ جاءَتْهُمْ رُسُلُنا بِالْبَيِّناتِ ثُمَّ إِنَّ كَثيراً مِنْهُمْ بَعْدَ ذلِكَ فِي الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ» (مائده: 32)

در این آیه شریفه می خوانیم « مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ»، اگر کسی حتی یک نفر را به قتل برساند، «فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَميعاً» این کلام خدایی است که در بیان حکم خود با کسی شوخی ندارد. خداوند متعال به فصاحت بیان می کند که اگر یک نفر را کشتی، اگر به یک مسجد در کشور اسلامی حمله کردی، فکر نکن که تنها یک نفر را کشتی و تنها به یک مسجد حمله کردی؛ بلکه تو به همه مسجدهای کشورهای اسلامی حمله کردی و همه انسان های روی کره زمین را کشته ای.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: برای تبیین اوضاع جهانی و بین المللی، آیه 32 از سوره مبارکه مائده از غرر آیات الهی است؛ و باید گفت این آیه، آیه ای بین المللی است. از آیات جنگ، از آیات سیاست، از آیات دیپلماسی بین المللی و مبین چارچوب نظام بین الملل و نظام انسانی است.

وی افزود: آیه به روشنی می فرماید: ««مِنْ أَجْلِ ذلِكَ كَتَبْنا عَلى‏ بَني‏ إِسْرائيلَ...» که البته اختصاص به بنی اسرائیل ندارد و شامل همه انسان ها می شود؛ «... أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَميعاً»

استاد سید محمد باقر رضوی کشمیری خاطرنشان کرد: ما هر از چند یک بار، در طول تاریخ، شاهد این بشرکشی ها هستیم؛ گروهی، سازمانی، نهادی یا کشوری بشرکشی می کند؛ اما باید بداند که با یک نفر کشتن، ده نفر کشتن، صد نفر، صدها نفر و هزارها نفر کشتن، بشرکشی است؛

وی تأکید کرد: بس است این بشر کشی! انسان کشی کافی است.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: این کارها قابل تحمل نیست. راه تعامل با یک چنین فجایع غیر قابل تحمل را خداوند متعال در سوره حجرات روشن کرده است؛ خداوند متعال فرمود: در چنین اوضاعی، خط برای شما روشن باشد که «انّما المؤمنون اخوة فأصلحوا بین أخویکم» سعی بر این است که تمام انسان ها با صلحی جهانی در کنار هم زندگی کنند. صلح جهانی یکی از مقاصد قرآن کریم است. «صلح جهانی» و «اخوت ایمانی» یکی از اصول قرآن کریم و یکی از سیاست ها و دستورات جهانی قرآن کریم است که در آیه 10 سوره حجرات روشن شد. «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ» (حجرات: 10)

وی افزود: در آیه 9 از همین سوره حجرات می خوانیم: «وَ إِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما فَإِنْ بَغَتْ إِحْداهُما عَلَى الْأُخْرى‏ فَقاتِلُوا الَّتي‏ تَبْغي‏ حَتَّى تَفي‏ءَ إِلى‏ أَمْرِ اللَّهِ فَإِنْ فاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما بِالْعَدْلِ وَ أَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطينَ» (9)

اگر دو گروه از انسان ها جنگ کردند، بین آنها صلح ایجاد کنید؛ چرا که هدف، صلح بین همه مؤمنین، صلح بین همه مسلمان ها و صلح جهانی است. اگر یک دسته نپذیرفتند و اینگونه مظلومان را به شهادت رساندند، با گروه باغی و سرکش «فقاتلوا» باید جنگید و سرکوب کرد و جلوی آنها را گرفت. اینها اسمشان را انسان چه بگذارد!ً «انسان های وحشی»، «انسان های حیوان» «لا انسان» و «لا موجود» هستند؛ دستور بر «قتال» با آنها است.

استاد رضوی کشمیری خاطرنشان کرد: ان شاء الله یک عزم جدی صورت بپذیرد. در  پاکستان، ملت، فی الجمله عزم دارند، ان شاء الله دولت و حکومت در پاکستان هم عزم داشته باشد. فراتر از آن، یک عزم بین المللی ایجاد بشود که در هیچ خطه ای هیچ وقت چنین اتفاقاتی روی ندهد. ان شاء الله این عزم ملی و منطقه ای و بین المللی محقق بشود تا شاهد چنین فجایعی نباشیم.

وی در ادامه بیان کرد: باز هم ابراز همدردی می کنیم؛ البته این دردها قابل التیام و قابل تحمل نیست؛ خداوند متعال خودش یاری بفرماید و به بازماندگان، صبر عطا کند و به ما توفیق بدهد که این مصیبت ها را به کمک تبلیغ اسلام از سطح جامعه اسلامی دور کنیم.

/270/260/20/