استاد محمد روحانی بیدگلی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «لزوم رفع موانع، برای کسب آثار اعمال» پرداخت.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: بسیاری از روایات ما به بیان ثواب های مختلف برای اعمال مختلف اشاره شده است؛ و آثاری وضعی برای برخی دعاها و اذکار و اعمال بیان گردیده است؛ اما باید توجه داشته باشیم، همان طور که در دروس می خوانیم، اگر مقتضی باید موجود باشد، مانع نیز باید مفقود باشد. به عنوان مثال، اگر برای روزه در ماه شعبان، ثواب های فراوان ذکر کرده اند، موانع را هم باید کنار زده باشیم.

وی افزود: از وجود مقدس امام هشتم علیه افضل صلوات المصلّین سؤال کردند که چرا وقتی ما به فرمان الهی دعا می کنیم، دعای ما اجابت نمی شود. حضرت علیه السلام در کلامی زیبا مواردی را برشمردند که نشان می داد فرد تنها دعا می کند و مقتضی موجود است؛ اما در عین حال موانع را برطرف نکرده است؛ بعضی از گناهان مانع از استجابت دعا می شود. سایر مباحث هم همین طور است. حضرت ثامن الأئمه علیه السلام فرمود: «کلمة لا اله الا الله حصنی ....» در آخر می فرماید: «... بشرطها و شروطها و أنا من شروطها» یعنی اثرات وضعی دنیوی و اخروی با تمام شرایط بیان می شود.

استاد روحانی بیدگلی خاطرنشان کرد: گاه از سوی جوانان مطرح می شود که «اگر بنا بر رفع موانع باشد، لاجرم باید همه حق الله ها و حق الناس ها ادا بشود؛ ولو اینکه این کار، سال ها به طول بیانجامد و سپس دعا کند تا به استجابت برسد.» گویی یک راه دررو از سوی علما و روحانیون است تا برآورده نشدن حاجت ها را توجیه کند!

وی اضافه نمود: پاسخ به این شبهه به راحتی انجام پذیر است و نیاز به زمان آنچنانی نیست؛ باید گفت قرآن می فرماید:

«وَمَنْ يُهَاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَجِدْ فِي الْأَرْضِ مُرَاغَمًا كَثِيرًا وَسَعَةً ۚ وَمَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ ۗ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا» و هر کس در راه خدا هجرت کند، اقامت گاه های فراوان و فراخیِ معیشت خواهد یافت. و کسی که از خانه خود به قصد مهاجرت به سوی خدا و پیامبرش بیرون رود، سپس مرگ او را دریابد، مسلماً پاداشش بر خداست؛ و خدا همواره بسیار آمرزنده و مهربان است. (نساء: 100)

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: بر اساس این آیه شریفه هر کس که حرکت کرد و به سمت خدا و رسولش گام برداشت و شروع کرد برای اینکه به سوی خدا بیاید، استغفار کرد و روزه ماه رمضان را گرفت و در صدد جبران حق الله و حق الناس برآمد، قرآن می فرماید: «فقد وقع اجره علی الله» هر چند نتوانست این مسیر را به انتها برساند و نتوانست تمام حقوق بر عهده خود را ادا کرده باشد. هر کس تصمیم به اصلاح خود کرد، در مسیر قرار گرفت و اجرش دیگر با خدا است.  

وی افزود: مهم این است که توبه واقعی صورت بپذیرد؛ یعنی واقعا و حقیقتا پشیمانی از خطا و گناه صورت بگیرد و در صدد آن باشد که دیگر آن گناه را انجام ندهد و در صدد جبرانش باشد و در این راه گام بردارد.

استاد روحانی خاطرنشان کرد: انسان با رفع موانع و با انجام توصیه هایی که در این ماه شده است، می تواند به آثار وضعی این اعمال دست پیدا کند؛ اعمالی برای ماه شعبان توصیه شده است؛ از امام صادق علیه السلام سؤال شد که در ماه شعبان چه کنیم که از همه اعمال بهتر باشد؛ می دانیم که ماه شعبان، ماهی است که توصیه های فراوانی برای آن صورت گرفته است؛ به عنوان مثال در روایت است که هر کس در طول مدت این ماه، هزار بار این ذکر را بگوید، در پرونده اعمال او، عبادت هزار ساله را می نویسند. «لا اله الا الله و لا نعبد الا ایاه مخلصین له الدین و لو کره المشرکون» حضرت صادق علیه السلام در میان این توصیه ها، بیان می فرماید: بهترین اعمال، صدقه و استغفار است.

وی اضافه نمود: انجام این اعمال موجب می شود که انسان به خود بیاید و در صدد جبران باشد و قدم بردارد. اگر یک قدم بردارد، خدا ده قدم به سمت او بر می دارد، برای اصلاح کارهایش و برای اینکه در نزد دیگران محبوب باشد. توبه کردن و رفع موانع به آن سختی که جوانان فکر می کنند، نیست.

/270/260/22/