به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، کانال اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی، سخنان این مرجع تقلید در مورد یکی از آیات جزء سیزدهم قرآن کریم را منتشر کرد.

حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی ۱۶ دی ماه ۱۳۷۴ در یکی از سخنان خود با اشاره به آیه ﴿وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَا …﴾ [الزمر آیه ۹۶] «و زمين به نور پروردگارش روشن گردد.» بیان کردند: آن ربّ الارض که زمین به نورش اشراق می‌شود، کیست؟

الآن زمین در روز به اشراق شمس و در شب به اشراق قمر مستشرق و روشن است ولی روزی خواهد آمد که زمین به نور رب روشن می‌شود.

مفضّل گوید: شنیدم که امام صادق علیه‌السلام در بیان آیه‌ی ﴿وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ‏ بِنُورِ رَبِّها﴾ فرمودند: «ربّ الارض» همان امام ارض است. پرسیدم هنگامی که ظهور کند چه می‌شود؟

حضرت فرمود: مردم از نور خورشید و ماه بی‌نیاز می‌شوند و نور حضرت ایشان را کفایت می‌کند.

امام در اینجا بیانش این است که در آن روز طوری می‌شود که مردم از نور شمس و قمر مستغنی می‌شوند.

این چه حقیقتی است این چه سرّ مرموزی است که وقتی از مرحله‌ی غیب به مرحله‌ی شهود بیاید، علاوه بر اینکه اشعه‌ی نفسانیّه‌ی او تمام جواهر معادن انسانیت را که: «النَّاسُ‏ مَعَادِنُ‏ كَمَعَادِنِ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ»، همه را از قوه به فعلیت می‌رساند، اشعه‌ی جسمانی او هم در آنجا کار شمس و قمر می‌کند؟

‼️ معرفتِ یک چنین ذات مقدّسی از توان ادراک ما خارج است.