استاد ناصر ابراهیمی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار نشست دوره ای اساتید به این موضوع پرداخت: «امان از پدرومادرهای مومن در آخرالزمان» پرداخت.

این استاد حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: شاهد هستیم که امروزه برخی از پدرها و مادرها مسیر دینداری و هدایت و مسئولیت خود را در قبال فرزندانشان گم کرده اند و بیشتر به مسیرهای فرعی توجه می کنند؛ به عنوان مثال، از همان سنین کودکی، آموزش های موسیقی، زبان خارجی، نقاشی، آموزش انواع ورزش ها، و در سنین بالاتر، آموزش رانندگی و دیگر آموزش ها را به فرزندانشان می آموزند؛ آموزش هایی که اغلب، زودتر از زمان مناسب آن به فرزند داده می شود.

وی افزود: این آموزش های زودتر از موعد، در حالی است که همین پدرها و مادرها در مورد مسئولیت های تربیت دینی ادعا می کنند که هنوز، زمان مناسبی برای آموزش آن به فرزندانشان نیست. به عنوان مثال درباره آموزش حجاب به فرزندانشان می گویند: «هنوز بچه است»؛ درباره روزه می گویند: «هوا گرم است و فرزند، اذیت می شود.» درباره نماز می گویند: «اگر چند سال دیگر بخوانند، چیزی نمی شود.» و مخصوصا درباره حیا و عفت می گویند: «هنوز بچه است و رعایت نکردن آن، مهم نیست.»

استاد ابراهیمی  خاطرنشان کرد: این بیان ها حاکی از این نگرش است که به صورت کلی، در مورد مسایلی که به دین مربوط است، یعنی همان مسایلی که انسان را به قوی و قدرتمند و با اراده و پاک تربیت می کند، بی تفاوت هستند و می گویند آموزش آن به فرزند، زود است.

وی اضافه نمود: موضوع، آنجا سخت تر می شود که برای تربیت دینی فرزند، لازم به پرداخت هزینه باشد. در حالی که برای هزینه کردن در مورد دیگر مسائل غیر دینی، آنچنان سختی را بر خود نمی بینند.

این  استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم به برخی از کودکان نگاه کردند و فرمودند: «وای بر اولاد آخر الزمان از دست پدران ومادرانشان!»

 سؤال شد یا رسول الله: آیا از والدین مشرک و کافرِ آنان؟

فرمودند:  خیر، از دست پدران مؤمن آنها، چون واجبات دین را به فرزندانشان نمی آموزند و اگر اولاد آنها بخواهند بیاموزند، آنان را منع می کنند. و تنها به این قانع هستند که فرزندانشان از مال دنیا چیزی را به دست آورند. من از آنها بیزارم و آنها هم از من بیزارند.

«رُوِىَ عَنِ النَّبىّ (صلى الله علیه وآله وسلم): اِنَّهُ نَظَرَ اِلى بَعْضِ الاَطْفالِ فَقالَ: وَیلٌ لاَولادِ آخِرِ الزَّمانِ من آبائِهِمْ!

فَقیلَ یا رَسُولَ اللّهِ مِنْ آبائِهِمُ المُشرکین؟

 فَقالَ لا، مِنْ آبائِهمُ المُؤمِنینَ لایُعلّمَوُنَهُم شَیئاً مِن الفرائضِ وَ اِذا تَعَلَّمُوا اَوْلادُهُمْ مَنَعُوهُمْ وَ رَضَوُا عَنْهُمْ بِعَرض یَسیر مِنَ الدُّنیا فَاَنَا منْهُمْ بَرىءٌ وَ هُمْ مِنّى بُرَاءُ»)نورى طبرسى، میرزاحسین، مستدرک الوسایل، ج 2، ص 625؛ جواهر الحکم، ص 139)