به مناسبت سالروز میلاد پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و امام صادق علیه السلام استاد اسدالله علیزاده از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار نشست دوره ای اساتید به جنبه های مختلف شخصیت والای امام صادق علیه السلام پرداخت.

/270/260/21/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: سالروز میلاد نبی مهربانی ها محمد بن عبدالله صلی الله علیه و آله و سلم و سبط بزرگوارشان امام جعفر بن محمد الصادق علیهم السلام را تبریک می گویم و امیدوارم همه ما پیرو صادق آن بزرگواران باشیم.

وی افزود: ما معتقدیم که توجه نمودن به این زمان های ارزشمند، یعنی سالروز ولادت معصومین علیهم السلام هم از جانب معنوی، اثرات برجسته ای دارد؛ و هم از راه های مؤثر برای تبلیغ معارف اهل بیت علیهم السلام به نسل آینده خواهد بود. هم اعتقاد به نبوت و هم ولایت، واجب است. و این ایام و بزرگداشت ولادت ها و شهادت ها موجب می شود تا این اعتقادات هم برای خودمان بازخوانی بشود و هم به دیگران و نسل آینده منتقل بسازیم؛ چه اینکه برپایی جلسات در این ایام و شرکت با صدق در آنها موجب می شود که دعای در این جلسات به استجابت نزدیک تر بوده باشد.

استاد علیزاده در ادامه بیان کرد: امروزه شاهد آن هستیم که انفجار اطلاعات روی داده است و هر مکتبی جوانان و نوجوانان را به سمت خود می کشاند؛ در زمان امام صادق علیه السلام هم مکاتب مختلفی وجود داشته است؛ برخی به بنی امیه و برخی به بنی عباس دعوت می نمودند. نکته قوت در این است که سخن از کلمات اهل بیت علیهم السلام سخن همگام با فطرت است و با زندگانی انسان، سازگار است؛ بر خلاف مکاتب گوناگون دیگر. و می دانیم که «کلّ مولودٍ یولد علی الفطرة»

وی اضافه نمود: متأسفانه به نظر می رسد که جوانان را رها کردیم؛ یعنی قبل از آنکه ما، (یعنی حوزه علمیه، دفتر تبلیغات، سازمان تبلیغات، سازمان امر به معروف و دیگر نهادهایی که موظف به آشنایی جوانان و نوجوانان با معارف اسلامی بوده ایم،) به جوانان برسیم، دشمن به آنها دست یافته است. یکی از دلایل رویگردانی جوانان از مساجد و روحانیت، کوتاهی ما بوده است. در حالی که جوانان، عناد ندارند و اگر یک روحانی بتواند به زیبایی وظیفه خود را انجام دهد، جوان هم جذب می شود. باید در شبکه های مجازی دست به دست هم دهیم و واقعا و حقیقتا همت کنیم و دست نوجوانان و جوانان را برای هدایت بگیریم. روحانی ها تبلیغ در مدارس و همراهی با جوانان را جدی بگیرند.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: حوزه علمیه امام صادق علیه السلام متشکل از چهار هزار شاگرد بود که هر کدام از مجتهدین بودند و با تفکرات مختلف گرد هم جمع شده بودند. امام صادق علیه السلام از فرصت درگیری بین بنی امیه و بنی عباس استفاده کردند و این عملکرد درخشان را داشتند. چهار هزار شاگرد در علوم مختلف پرورش دادند. و امروزه بعد از چهل و اندی سال که از انقلاب اسلامی ایران گذشته است، آنگونه که باید و شاید، موفق نبوده است؛ با وجود استعدادهای خوبی که در یبن طلبه ها است؛ به نظر می رسد حوزه کم کاری می کند. اولا امکاناتی که حوزه های علمیه دارند، امام صادق علیه السلام نداشتند؛ اگر در آن زمان شاگردان به سختی خود را از شهرهای مختلف خود را به محضر امام می رساندند؛ اما با وجود امکانات اینترنتی و پیشرفته طلبه ها در محضر اساتید، حاضر می شوند؛ ثانیا زمان برای امام صادق علیه السلام بسیار محدود بوده است؛ و چهار سال مفید زمان داشتند؛ در حالی که منصور دوانیقی هشت سال بر حضرت سخت گرفت؛ و اجازه نمی داد که کسی به راحتی به امام دسترسی داشته باشد؛ اما حوزه امروزی بحمدالله فرصت خوبی را کسب کرده است و بیش از پیش باید کار کند.

وی افزود: برخی از مؤسسات که در حوزه قم است، بیش از اندازه است. بجای آن به معیشت طلبه ها رسیدگی کنند تا طلبه ها درس را خوبتر بخوانند؛ اگر به طلبه های در حوزه های نجف دقت کنید، می بینید که در همه زمینه ها، هم در تاریخ، هم فقه، هم اصول، هم حدیث متخصص هستند؛ در حالی که بسیاری از فارغ التحصیلان این مؤسسات، حتی قادر نیستند تا حدیث را به خوبی بخوانند و تحلیل کنند. طلبه ها را به خوبی رسیدگی کنند و از آنها به خوبی کار بکشند. اگر در جهت تبلیغ، به خوبی تأمین کنند؛ و اگر برای تدریس، آنها را به خوبی حمایت نمایند. این نباشد که هر مؤسسه ای از جایی حمایت مالی تأمین کند و به تنهایی کار را پیش ببرد؛ بلکه این مؤسسات در تعداد معدود باشند؛ اما خوب کار کنند.

استاد اسدالله علیزاده در ادامه گفتگو با خبرنگار نشست دوره ای اساتید که به مناسبت میلاد امام صادق علیه السلام انجام می گیرد، خاطرنشان کرد: یکی دیگر از جنبه های شخصیت والای این امام همام، جنبه سیاسی ایشان است. در زمان امام صادق علیه السلام قیام های متعددی روی داد؛ از جمله قیام زید، عموی بزرگوار امام صادق علیه السلام؛ قیام نفس زکیه، قیام یحیی بن زید و دیگر قیام های منسوب به بنی هشام؛ که حضرت علیه السلام در هیچ کدام شرکت نکردند. ابومسلم خراسانی برای حضرت نامه می فرستد و از قیام خود خبر می دهد؛ اما حضرت آن نامه را به آتش می اندازند. چرا که ابومسلم را شیعه خود نمی دانستند. حضرت با قیام ها مخالفت می کردند؛ در بیان علت، این نکته را بیان می کردند که باید زمینه آماده بشود و مردم، امامت ما را قبول کنند؛ و در آن زمان، این زمینه را نمی دیدند. با این وجود، حضرت در فرصت های مناسب، اعلام موضع می کردند و مخصوصا در ایام حج، خود را و اجداد طاهرین خود را به عنوان امام معصوم معرفی می نمودند.

وی افزود: حوزه های علمیه در ایام سلطنت رضا خانی در سختی زندگی می کردند و در فشار بودند؛ با قیام امام خمینی رضوان الله تعالی علیه با ایشان در مبارزه با نظام شاهنشاهی و طاغوت همراهی کردند؛ و بعد از پیروزی انقلاب نیز به همراه مردم، با نظام بودند؛ مردمی که حوزه ها باید قدر آنها را بدانند؛ چرا که در هر زمانی که انقلاب به وجود آنها نیاز داشت، در صحنه حاضر بودند.