استاد عنایت عطایی کوزانی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار نشست دوره ای اساتید به موضوع «شبهه ای در مورد عصر حضور» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: در روزگاری به سر می بریم که شاهد ظلم و فساد بی نظیر در عالم هستیم؛ روزگاری که خون انسان ها مباح شمرده می شود و ناموس انسان ها از تعرض ظالمان در امان نیستند؛ می توان گفت مهمترین خصوصیت زمان ما انتظار برای قیام ضد ظلم در عالم است. و این انتظار، تنها مخصوص شیعه نیست؛ بلکه در همه ادیان و مذاهب این انتظار وجود دارد و نقطه اشتراک در بین همه ادیان است. انتظار برای آمدن آن منجی عالم بشریت که ظلم و فساد را از بین ببرد و عدالت را حکم فرما کند.

وی افزود: آنچه می تواند به عنوان آسیب ها و انحرافات در انتظار برشمرده شود، شبهاتی است که در ذهن ها می آید و لازم است تا پاسخ داده شود؛ یکی از شبهه ها این است که چگونه در طول این قرن ها غیبت امام عصر علیه السلام، هنوز 313 تن از اصحاب برای ظهور، آماده نشده است.

استاد عطایی کوزانی خاطرنشان کرد: اگرچه در آخرالزمان ظلم و فساد، بدون جنگ و درگیری از بین نخواهد رفت و وقوع جنگ، حتمی است، اما فرماندهان و ارکان اصلی لشکر ایشان، و سایر مسلمان ها و مخصوصا شیعیان باید با آمادگی کامل و روحیه شهادت طلبانه منتظر قیام باشند؛ چون اولا بر هر فرد مسلمانی واجب است که تا با قیام امام زمانش او را یاری کند؛ ثانیا به همه مسلمان ها دستور داده شده که با خواندن دعای عهد، یاری خود را برای قیام اعلام کنند. «اللهم اجعلنی من اعوانه و انصاره و الذابّین عنه»

وی اضافه نمود: البته در قیام آخر، قیام، فرسایشی نخواهد بود؛ چون با برقراری عدالت و امنیت، منافات دارد؛ جنگ به نفع جبهه حق، مختومه خواهد شد؛ اما در همین مدت، افراد جان باخته ای باید باشند تا فدای هدف مقدس قیام بشوند.

استاد عطایی خاطرنشان کرد: این فقره از پرشورترین فراز دعای عهد برداشت می شود: «اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ، الذَّابِّينَ عَنْهُ، الْمُسَارِعِينَ فِي حَوَائِجِهِ، الْمُمْتَثِلِينَ لِأَوَامِرِهِ، الْمُحَامِينَ عَنْهُ، الْمُسْتَشْهَدِينَ‏ بَيْنَ‏ يَدَيْهِ‏» در اینجا به شهادت طلبان و شهید شدگان در رکاب امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف اشاره می کند.

وی افزود: قیام حضرت، شهادت طلب می خواهد؛ ولو اینکه به شهادت نرسند. در روایتی از عبدالعظیم حسنی از امام جواد علیه السلام در مورد قیام امام زمان علیه السلام می خوانیم:

«10- ك، إكمال الدين السِّنَانِيُّ عَنِ الْأَسَدِيِّ عَنْ سَهْلٍ عَنْ عَبْدِ الْعَظِيمِ الْحَسَنِيِّ قَالَ‏ قُلْتُ لِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى علیه السلام إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ تَكُونَ الْقَائِمَ مِنْ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ الَّذِي يَمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً فَقَالَ علیه السلام يَا أَبَا الْقَاسِمِ مَا مِنَّا إِلَّا قَائِمٌ بِأَمْرِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ هَادٍ إِلَى دِينِهِ وَ لَكِنَّ الْقَائِمَ الَّذِي يُطَهِّرُ اللَّهُ بِهِ الْأَرْضَ مِنْ أَهْلِ الْكُفْرِ وَ الْجُحُودِ وَ يَمْلَأُهَا عَدْلًا وَ قِسْطاً هُوَ الَّذِي يَخْفَى عَلَى النَّاسِ وِلَادَتُهُ وَ يَغِيبُ عَنْهُمْ شَخْصُهُ وَ يَحْرُمُ عَلَيْهِمْ تَسْمِيَتُهُ وَ هُوَ سَمِيُّ رَسُولِ اللَّهِ وَ كَنِيُّهُ وَ هُوَ الَّذِي تُطْوَى لَهُ الْأَرْضُ وَ يَذِلُّ لَهُ كُلُّ صَعْبٍ يَجْتَمِعُ إِلَيْهِ أَصْحَابُهُ عِدَّةَ أَهْلِ بَدْرٍ ثَلَاثَمِائَةٍ وَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ رَجُلًا مِنْ أَقَاصِي الْأَرْضِ وَ ذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ‏ أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جمیعا إِنَّ اللَّهَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ فَإِذَا اجْتَمَعَتْ لَهُ هَذِهِ الْعِدَّةُ مِنْ أَهْلِ الْإِخْلَاصِ أَظْهَرَ أَمْرَهُ فَإِذَا أُكْمِلَ لَهُ الْعَقْدُ وَ هُوَ عَشَرَةُ آلَافِ رَجُلٍ بِإِذْنِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَلَا يَزَالُ يَقْتُلُ أَعْدَاءَ اللَّهِ حَتَّى يَرْضَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ قَالَ عَبْدُ الْعَظِيمِ فَقُلْتُ لَهُ يَا سَيِّدِي وَ كَيْفَ يَعْلَمُ أَنَّ اللَّهَ قَدْ رَضِيَ قَالَ يُلْقِي فِي قَلْبِهِ الرَّحْمَةَ فَإِذَا دَخَلَ الْمَدِينَةَ أَخْرَجَ اللَّاتَ وَ الْعُزَّى فَأَحْرَقَهُمَا»