استاد محمدرضا فیروزمندی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «فضایل حضرت فاطمه سلام الله علیها» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: صحبت در باره شخصیت انسیه الحورائی است که طبق روایت یونس بن ظبیان از حضرت صادق علیه السلام در پیشگاه خداوند 9 نام داشت. «فاطمه، صدیقه، مبارکه، طاهره، زکیه، راضیه، مرضیه، محدثه و زهراء»؛ و آن حضرت فرمود: آیا می دانی معنای «فاطمه» چیست؟ یعنی «فطمت من الشرّ» حضرت فرمود: اگر امیر مؤمنان علیه السلام نبود، برای فاطمه تا روز قیامت در روی زمین، همتایی نبود.

وی افزود: این وجود بزرگوار، شخصیت عظیمی است که مبدأ فیوضات الهی است. از طرفی پشت و پناه نبوت، و از طرف دیگر، حامی ولایت. او همان کسی است که از پیامبر در شأن او روایت شده است: «اما دخترم فاطمه سرور بانوان جهان از اولین و آخرین است؛ او پاره تن من و نور چشم من و میوه دل من است؛ روح من است که در وجود من است؛ او حوراء انسیه است؛ چون در محراب عبادت خود در پیشگاه خداوند به عبادت بپردازد، نور او برای فرشتگان آسمان می درخشد؛ آنچنان که نور ستارگان برای اهل زمین می درخشد. خداوند به فرشتگان می فرماید: «ای فرشتگان من! کنیز من را که سرور کنیزان من است، بنگرید؛ که در پیشگاه من برای عبادت ایستاده؛ مشاهده کنید که چگونه از خوف من، اندامش می لرزد و با همه قلبش به عبادت من رو آورده است.»

استاد فیروزمندی در ادامه بیان کرد: ابن بطریق حلی صاحب کتاب «عمده» به اسنادش از صحیح بخاری، جزء 5 از باب مناقب فاطمه نقل می کند که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «فاطمة سیدة نساء اهل الجنة» بخاری در صحیح خودش نقل می کند به سندش از ابن مخرمه «فاطمه بضعة منّی فمن اغضبها أغضبنی»؛ همین بخاری در چند جا از کتاب خودش نقل می کند که فاطمه زهرا سلام الله علیها از بعضی از صحابه غضبناک بود. با برخی از صحابه تکلم نمی کرد و با همین وضع از دار دنیا رفت. بخاری در سه جا از کتاب صحیحش، کتاب الخمس، کتاب المغازی در باب غزوه خیبر، و دیگر در کتاب الفرائض این بیان را دارد.

وی افزود: این شخصیت عظیم قدر و منزلتش دانسته نشد و حرمتش نگاه داشته نشد و آنچنان که می بایست احترام آن حضرت بعد پیامبر با وجود فشارهای روحی که بر آن حضرت وارد شده بود، از بابت فقدان پیامبر  صلی الله علیه و آله و سلم حمایت و قدردانی و دلجویی که می بایست صورت می پذیرفت، صورت نگرفت و بالعکس، برخوردی در جهت عکس با آن حضرت صورت پذیرفت. آن حضرت در عمر کوتاه خودش ظلم ها و بی مهری های فراوانی را تحمل کرد. شخصیتی که وجود ملکوتی اش در این عالم ناسوت و دنیا گرچه چند صباحی دوام آورد، اما سلوک دنیوی او الگویی برای عالمیان است.