استاد مهدی احدی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به موضوع «هدف از شرکت در جلسات امام حسین علیه السلام» پرداخت.

/270/260/23/

این شاگرد برجسته علامه حسن زاده آملی قدّس سرّه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: مبدأ فیض الهی حق است؛ آن کس که فیض الهی را می آورد، هم حق است. آن کسی که محتوای الهی را نازل کرد، حق است. آن کسی که قرآن را آورد، حق است. هیچ باطلی را نباید کنار آن گذاشت؛ چرا که «لَا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ» (فصلت: 42)حق از منظر حمید و از منظر مجید نازل می شود؛ از پیشگاه کسی که ابدا در ستایشش کوتاهی نمی شود.

استاد احدی در ادامه بیان کرد: در روایتی از اصول کافی می خوانیم: جبرئیل امین که فیض الهی را می آورد، از رفتن به منزلی که «تماثیل» در آن باشد، کراهت دارد. «3- مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِنَّ جَبْرَئِيلَ ع قَالَ إِنَّا لَا نَدْخُلُ بَيْتاً فِيهِ صُورَةٌ وَ لَا كَلْبٌ يَعْنِي صُورَةَ الْإِنْسَانِ وَ لَا بَيْتاً فِيهِ تَمَاثِيلُ» (الكافي (ط - الإسلامية)؛ ج‏ 6؛ ص 527)

این استاد درس خارج حوزه افزود: انسان همواره باید اینگونه باشد که هر چه مخلوط و آمیزه با باطل است را کنار بگذارد. کسی که عرفان می خواهد بخواند، در کنار خود، کتاب های صوفیان را نمی گذارد؛ چرا که ما در محضر آیت الله بهجت اعلی الله مقامه مفاتیح الجنان را می دیدیم؛ اما از کتاب های عطار چیزی نمی دیدیم. آن کس که قرآن دارد و نور قرآن با اوست، چه کاری به عکس های شبکه های مجازی و آمیزه های باطل است. نیازی به آنها ندارد.

استاد احدی خاطرنشان کرد: جوانی می خواست تا آیت الله العظمی بهاء الدینی اعلی الله مقامه را امتحان کند؛ چند عکس نازیبا را در جیبش گذاشت؛ که آیا متوجه می شود یا خیر. همین که به محضر ایشان رسید؛ آن عالم بزرگوار به او گفت: اول برو بیرون و عکس ها را بنداز؛ بعد بیا داخل. آن جوان این کار را کرد و گریان بود. وقتی حق در اینجا تا این حد آشکار است! از این رو می فرمایند: «حقّ مبین»

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: انسان به مجلس سیدالشهداء علیه السلام می رود تا اگر در ذهن و زندگی و مرام او باطلی وجود دارد، کنار بگذارد. این امر، بزرگترین موفقیت است. آن زن می گفت شوهرم از دنیا رفت؛ می خواهم برای امام حسین نذری بدهم؛ چند بچه هم دارم. گفتم خدا ان شاء الله حفظ کند. اما آن زن ادامه داد شوهرم کفر می گفت؛ روز قتل، شراب می خورد. مسخره می کرد. بی درنگ، کرونا گرفت و یک شبه اجل امانش نداد.

استاد احدی افزود: در سوره انفال، آیه 42 می خوانیم: «إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوَىٰ وَالرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَلَوْ تَوَاعَدْتُمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِي الْمِيعَادِ وَلَٰكِنْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَيَحْيَىٰ مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ وَإِنَّ اللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ» همان زمانی که سپاه شما در وادی نزدیک و دشمن به مکانی دور (از شهر مدینه) بود و آن کاروان (تجاری ابو سفیان) فرو دست شما قرار داشتند، و اگر این کارزار به وعده و قرار شما با دشمن مقرر می‌ شد در وعده ‌گاه (از خوف و اندیشه در جنگ) اختلاف می ‌کردید؛ لیکن برای آنکه حکم ازلی و قضای حتمی را که خدا مقدر فرموده اجرا سازد (این رویارویی رخ داد) تا هر که هلاک شدنی است بعد از اتمام حجت هلاک شود و هر که لایق حیات ابدی است به اتمام حجت به حیات ابدی رسد و همانا خدا شنوا و داناست. خدا اگر بخواهد کسی را بزند، از روی برهان می زند؛ و اگر بخواهد نگاه دارد، از روی دلیل و آشکار و برهان نگاه می دارد.