به مناسبت فرا رسیدن پنجم ذی ‌الحجه، سالگرد درگذشت آیت ‌الله شیخ محمدحسین غروی اصفهانی اعلی الله مقامه الشریف، استاد محمدرضا باقی اصفهانی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به بیان گوشه ای از فضایل آن عالم بزرگوار پرداخت.

/270/260/23/

این استاد حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: آیت الله العظمی بهجت رضوان الله تعالی علیه درباره مرحوم غروی اصفهانی اعلی الله مقامه خاطره ای را نقل کرده اند که «مرحوم علامه شیخ محمد حسین غروی اصفهانی هر روز زیارت عاشورا و هر روز نماز جعفر طیار از برنامه‌ های عادی ایشان بود. روزهای پنجشنبه طبق سنتی که علمای نجف دارند و معمولاً روز پنجشنبه یا جمعه یک روضۀ هفتگی دارند که زمینه ‌ای برای دیدار دوستان و استادان و شاگردان با همدیگر بوده و توسلی هم انجام می ‌گرفت. مرحوم آقا شیخ محمدحسین اصفهانی در این روضه‌ شان مقیّد بود که خود پای سماور بنشیند و خود او همۀ کفش‌ ها را جفت کند» (کتاب این البکائون، صفحۀ 84 به نقل از کتاب سیل اشک).

استاد باقی در ادامه بیان کرد: شعری از این مجتهد شاعر در خصوص ریشۀ واقعۀ عاشورا است که اینچنین می سراید:

فما رَماه اذ رماه حرمله

و انما رماه من مَهّد له

سهمٌ اتی من جانب السقیفة

وقوسه علی ید الخلیفة

و ما اصاب سَهْمه نحر الصَّبی

بل کَبِد الدین و مُهجتی النبی

حرمله نبود که تیر انداخت؛ بلکه کسی تیر انداخت که زمینه ‌ساز آن بود. تیری از سوی سقیفه آمد که کمان آن، به دست خلیفه بود؛ آن تیر او نه بر گلوی کودک، که بر دل دین و قلب پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نشست.