استاد مهدی احدی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «نکاتی اخلاقی» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: دستیابی به فقه کار آسانی نیست؛ بزرگانی مانند شیخ اعظم اعلی الله مقامه دستانشان می لرزید تا فتوایی بدهند. فتوا دادن آسان نیست. هر صنعتی و هر تکنولوژی بیاید این کلام نقض نمی شود که «حلال محمد صلی الله علیه و آله و سلم حلال الی یوم القیامة و حرام محمد صلی الله علیه و آله و سلم حرام الی یوم القیامة»؛ چه اینکه ظلم هیچگاه مباح نمی شود.

استاد احدی در ادامه بیان کرد: در روایت داریم که بعضی در همین دنیا در جهنم هستند؛ ویل دورانت می گوید: «دنیای غرب زن را از بندگی و جان کندن در خانه رها کرد؛ ولی گرفتار بندگی و جان کندن در مغازه ها و کارخانه ها کرد.» اینگونه شد که از صبح تا ساعت ها بر سر کار باشد و از تربیت بچه ها دور باشد. یکی از مستشرقین فرانسوی درباره ایران نوشت «قبلا حرمسرا برای شاه بود؛ اما امروز حرمسرا برای همه جامعه شده است.

این استاد حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: در روایتی از امیرالمؤمنین علیه السلام می خوانیم: «4374 وَ- رَوَى الْأَصْبَغُ بْنُ نُبَاتَةَ عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ ع قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ‏ يَظْهَرُ فِي آخِرِ الزَّمَانِ وَ اقْتِرَابِ السَّاعَةِ وَ هُوَ شَرُّ الْأَزْمِنَةِ نِسْوَةٌ كَاشِفَاتٌ‏ عَارِيَاتٌ‏ مُتَبَرِّجَاتٌ‏ مِنَ الدِّينِ دَاخِلَاتٌ فِي الْفِتَنِ مَائِلَاتٌ إِلَى الشَّهَوَاتِ مُسْرِعَاتٌ إِلَى اللَّذَّاتِ مُسْتَحِلَّاتٌ لِلْمُحَرَّمَاتِ فِي جَهَنَّمَ خَالِدَاتٌ» (في بعض النسخ: «مستحلات للحرمات، في جهنم داخلات») (ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه - قم، چاپ: دوم، 1413 ق؛ جزء 3؛ ص 390)

استاد احدی در ادامه بیان کرد: قرآن در سوره مریم آیه 59 می فرماید: «فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضاعُوا الصَّلاةَ وَ اتَّبَعُوا الشَّهَواتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا» (مریم: 59) نماز را ضایع کردند و گرفتار شهوت شدند و نسل در نسل خود را گرفتار کردند و البته به زودی هم کیفر گمراهی خود را می بینند و هر کدام به بلایی گرفتار می شوند.»

این استاد درس خارج حوزه خاطرنشان کرد: در آیات پایانی سوره مبارکه آل عمران، آیاتی می خوانیم که مربوط به شبکه های ماهواره ای است؛ «لا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذينَ كَفَرُوا فِي الْبِلادِ (196) مَتاعٌ قَليلٌ ثُمَّ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمِهادُ (197) لكِنِ الَّذينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدينَ فيها نُزُلاً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرارِ (198)»