استاد صادق صالحی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «انحراف از مسیر ولایت» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: در سوره مبارکه حدید می خوانیم: «لقد ارسلنا رسلنا بالبیّنات و انزلنا معهم الکتاب و المیزان لیقوم الناس بالقسط»؛ رسول کسی است که مقام دعوت دارد؛ از این رو هر رسولی نبی است؛ اما هر نبی، رسول نیست؛ و مقام دعوت ندارد.

وی افزود: انبیای الهی با کتاب آسمانی و دلایل روشن، و با معجزات آمدند. معجزات انبیای الهی دو گونه است؛ معجزه فعلی، همانند اژدها شدن عصای موسی علیه السلام بوده است؛ که به تواتر به ما رسیده است؛ و معجزات قولی، همانند قرآن کریم، که معجزه جاوید رسول الله صلی الله علیه وآله و سلم است؛ و بارها در همین کتاب عزیز تحدّی بر آن صورت گرفته است. معجزه ای الهی است و برای همه مردم در طول تاریخ است؛ از این رو در قرآن کریم آمده است: «و لقد یسّرنا القرآن لذکر فهل من مدّکر»؛ در روایت است که قرآن «اصدق القول و ابلغ الموعظة و احسن القصص کتاب الله»

استاد صالحی در ادامه بیان کرد: قرآن برای ما به عنوان میزان حق از باطل معرفی شده است؛ و انواع انحراف ها هم در آن بیان شده است؛ انحراف اعتقادی، همانند انحراف قوم موسی کلیم الله علیه السلام،     که گوساله پرست شدند؛ انحراف اقتصادی همانند قوم شعیب علیه السلام،که کم فروشی می کردند؛ انحراف اخلاقی و جنسی،        همانند قوم لوط علیه السلام؛ انحراف در خانواده، همانند زن و فرزند نوح، که با او همراه نبودند؛ انحراف  سیاسی و اعتقادی، همانند بنی امیه که راه را باز می گذاشت تا مردم، توحید را یاد بگیرند؛ اما راه های شرک را یاد نگیرند؛ دشمن شناسی را به مردم یاد نمی دادند؛ از این رو انحرافی که بنی امیه ایجاد کرد، انحراف سیاسی و اعتقادی بود و نشأت گرفته از سقیفه بنی ساعده بوده است. در آنجا بود که اساس راه دین را عده ای منحرف کردند؛ هر شهری جاده اصلی و جاده ای انحرافی دارد؛ و آنها وارد جاده انحرافی شدند. با وجود اینکه از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم شنیده بودند که فرمود: «انا مدینة العلم و علیّ بابها»؛ ولی به سراغ راه های دیگر رفتند که راه های انحرافی بود.  انسان «یحسب انّ ماله اخلده» فکر می کند مقام او برای او باقی می ماند؛ و به این ترتیب، به انحراف می روند.

وی اضافه نمود: در گفتار نیز انحراف پیش می آید؛ چه اینکه به انبیاء تطیّر می زدند و می گفتند: «انّا تطیّرنا بکم»؛ در حالی که قرآن می فرماید: «طائرکم معکم» در اعمال، نیز انحراف پیش می آید؛ در نمونه ای می خوانیم پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم برای جنگی از مدینه خارج شدند؛ با اینکه ماه مبارک رمضان بود، اما پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم افطار کردند. عده ای خشک مقدس گفتند ما افطار نمی کنیم. انحراف در نگاه برای آنها ایجاد می شود و عنوان گناه را عوض می کنند. به عنوان مثال، کسی که نماز نمی خواند، می گوید: دلت پاک باشد. اما باید دانست کسی که دلش پاک باشد، بندگی خدا در عمل او نمود دارد و بارز است. یا به نامحرم نگاه می کنند؛ اما می گویند ما صیغه خواهر برادری خواندیم. به این ترتیب، توجیه می کنند؛

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: انسان باید همانند سلمان فارسی باشد؛ شخصیتی که امام صادق علیه السلام از او زیاد یاد می کرد؛ می گفتند چرا در بین آن همه اصحاب رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم از او زیاد یاد می کنید؟ حضرت در جواب فرمودند چون سلمان کسی بود که جا پای قدم های امیرالمؤمنین علیه السلام می گذاشت؛ هوای علی علیه السلام را بر هوای خود مقدم می داشت. سلمان در راه امیرالمؤمنین علیه السلام منحرف نشد و ثبات قدم داشت.

قیام امام حسین علیه السلام نبود، قطعا بنی امیه، انحراف های بسیار بر دین خدا ایجاد می کردند؛ مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای حفظه الله تعالی بیان داشتند برای قیام سید الشهداء علیه السلام دلایل زیادی ذکر شده است؛ تشکیل حکومت، شهادت؛ اما نه این دلیل کامل است؛ و نه دیگری؛ بلکه هدف، چیزی بود که ثمره این دو است؛ و آن، نجات جامعه اسلامی از انحراف و کج روی بوده است؛ اصلاح امت جدّش رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم. ثمره خون سیدالشهداء علیه السلام آن است که دین باقی مانده است.