استاد علی احمدپور از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «حق گرایی علی اکبر علیه السلام» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: بر اساس گزاره های تاریخی، علی اکبر فرزند برومند امام حسین علیه السلام در کربلا حضور داشتند و به شهادت رسیدند؛ جوان رعنای امام حسین علیه السلام ازدواج کرده بودند و فرزند هم داشتند؛ اما صرف این موارد، برای اسوه بودن این شخصیت گرانسنگ کافی نیست. اباعبدالله الحسین علیه السلام در بیان از ویژگی های این جوان می فرماید: «خلقاً و خُلقاً و منطقاً» اشبه الناس به رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم است.

وی افزود: آنچه در بیان اباعبدالله الحسین علیه السلام بسیار مهم به نظر می رسد، «اخلاق علی اکبر علیه السلام» است. حضرت علی اکبر علیه السلام این مسیر را برای بشریت باز می کند؛ و این امر آنچنان مهم است که اباعبدالله الحسین علیه السلام نسبت به آن مسیر، حق شناسی می کند.

استاد احمدپور در ادامه بیان کرد: امام حسین علیه السلام در رابطه با حق چنین می فرماید: «اِنَّما خَرَجْت لِطَلَبِ الاِْصْلاحِ فی اُمَّهِ جَدّی مُحَمَّد ‎ صلّی ‎ الله علیه و آله وسلّم اُریدُ اَنْ آمَرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَنْهی عَنِ الْمُنْکَرِ» در کلامی دیگر از امام حسین علیه السلام در مسیر کربلا می خوانیم: آيا نمى بينيد كه به حق عمل نمى شود و از باطل نهى نمى شود؟ براستى كه مؤمن بايد به [مرگ و ]ديدار خدا روى آورد. پس من مرگ را جز سعادت، و زندگى با ستمگران را جز رنج و ملال نمى بينم. «أ لاَ تَرَونَ أنَّ الحَقَّ لا يُعمَلُ بهِ، و أنَّ الباطِلَ لا يُتَناهى عَنهُ ، لِيَرغَبِ المُؤمنُ في لِقاءِ اللّه مُحِقّا، فإنّي لا أرَى المَوتَ إلاّ سَعادَةً، و لا الحَياةَ مَعَ الظّالِمينَ إلاّ بَرَما» (تحف العقول : 245) اگر چنین شد، انسان هایی که حقیقت انسانیت را درک کرده اند و امنیت ساز هستند، لقاء الهی را بر زنده بودن بدون اثر، بهتر و بر حق تر می دانند. چنین انسان هایی عقیده دارند، مردن برای تجلی انسانیت، بهتر از زنده ماندن و باقی ماندن اخلاق حیوانی در کالبد انسان است. اینچنین است که اباعبدالله الحسین علیه السلام می فرماید: «فإنّي لا أرَى المَوتَ إلاّ سَعادَةً، و لا الحَياةَ مَعَ الظّالِمينَ إلاّ بَرَما»

وی خاطرنشان کرد: این جمله اباعبدالله الحسین علیه السلام، کلام علی اکبر علیه السلام است؛ آنجا که در مسیر کربلا، اباعبدالله الحسین علیه السلام دیده بر می گشاید و می فرماید: «انا لله و انا الیه راجعون»؛ وقتی در مقابل سؤال پسر روبرو می شوند، می فرماید: در خواب دیدم که منادی ندا می دهد این قافله به سوی مرگ می رود؛ حضرت علی اکبر جمله ای تاریخی برای زندگانی بشریت بیان می کند؛ «یا ابت أ ولسنا علی الحق» حضرت می فرماید: بله ما بر حق هستیم؛ علی اکبر بیان می کند: «فَإِنَّنَا إِذاً لَا نُبَالِي أَنْ نَمُوتَ مُحِقِّين‏»

«وَ لَمَّا كَانَ فِي آخِرِ اللَّيْلِ أَمَرَ فِتْيَانَهُ بِالاسْتِقَاءِ مِنَ الْمَاءِ ثُمَّ أَمَرَ بِالرَّحِيلِ فَارْتَحَلَ مِنْ قَصْرِ بَنِي مُقَاتِلٍ فَقَالَ عُقْبَةُ بْنُ سِمْعَانَ سِرْنَا مَعَهُ سَاعَةً فَخَفَقَ وَ هُوَ عَلَى ظَهْرِ فَرَسِهِ خَفْقَةً ثُمَّ انْتَبَهَ وَ هُوَ يَقُولُ‏ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‏ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‏ فَفَعَلَ ذَلِكَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثاً فَأَقْبَلَ إِلَيْهِ ابْنُهُ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ع عَلَى فَرَسٍ فَقَالَ مِمَّ حَمِدْتَ اللَّهَ وَ اسْتَرْجَعْتَ‏فَقَالَ: يَا بُنَيَّ إِنِّي خَفَقْتُ خَفْقَةً فَعَنَّ لِي فَارِسٌ عَلَى فَرَسٍ وَ هُوَ يَقُولُ: الْقَوْمُ يَسِيرُونَ وَ الْمَنَايَا تَصِيرُ إِلَيْهِمْ فَعَلِمْتُ أَنَّهَا أَنْفُسُنَا نُعِيَتْ إِلَيْنَا فَقَالَ لَهُ يَا أَبَتِ لَا أَرَاكَ اللَّهُ سُوءاً أَ لَسْنَا عَلَى‏ الْحَقِ‏ قَالَ بَلَى وَ الَّذِي إِلَيْهِ مَرْجِعُ الْعِبَادِ قَالَ فَإِنَّنَا إِذاً لَا نُبَالِي أَنْ نَمُوتَ مُحِقِّينَ فَقَالَ لَهُ الْحُسَيْنُ ع جَزَاكَ اللَّهُ مِنْ وَلَدٍ خَيْرَ مَا جَزَى وَلَداً عَنْ وَالِدِهِ» (الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد ؛ ج‏2 ؛ ص82) وظیفه ما دفاع از حق و در مدار حق بودن است؛ چه جمعیت حق کم باشد و چه زیاد باشد؛ چون وعده الهی است که «جاء الحق و زهق الباطل انّ الباطل کان زهوقا»

وی افزود: امیدوارم خداوند متعال ما را در پیروی عملی از اخلاق نبوی علی اکبر علیه السلام، یعنی مداومت بر حق و حق گرایی موفق بدارد.