به مناسبت ایام عزای سید و سالار شهیدان، اباعبدالله الحسین علیه السلام و یاران باوفایش، استاد رسول نوری از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «هیأت های خانگی، تجلّی تجسم شجره طوبی» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم روزی به علی علیه السلام فرمود: یا علی تو همراه درخت طوبی در بهشتی. ریشۀ آن در خانۀ تو و شاخه های آن در خانه های پیروان و دوستداران توست.»

«... وَ أَنْتَ صَاحِبُ شَجَرَةِ طُوبَى فِي الْجَنَّةِ أَصْلُهَا فِي دَارِكَ وَ أَغْصَانُهَا فِي دُورِ شِيعَتِكَ وَ مُحِبِّيك‏» (عيون أخبار الرضا عليه السلام، ج‏1، ص: 304؛ كمال الدين و تمام النعمة، ج ‏2، ص: 358)

وی افزود: درخت، نماد حیات و زندگی است و رمز باروری پایان ناپذیر؛ سرچشمه بی مرگی و مظهر حقیقت مطلق یا هستی. این حقیقتی است در امتداد تاریخ؛ که هر جا آثار و خصال اهل بیت علیهم السلام یافت شود، نشانی از این درخت را در خود دارد.

استاد رسول نوری تأکید کرد: پویائی و حیات و نشاط، ویژگی های جدا ناپذیر معارف اهل بیت علیهم السلام است و به هر جا وارد شود، حیات بخش و نشاط آور است.

وی در ادامه بیان کرد: تجسّم عینی شاخه های این درخت ماندگار را در روضه و هیأت های خانگی می توان مشاهده کرد. در هر کوی و محله ای که هیأت و روضه های خانگی برپاست، نفس و حیات جاری است. در جامعۀ ایمانی هیأت های خانگی قلب تپندۀ محیط هایی است که آن را در خود جای داده است. همچنان که قلب، خون را به همۀ اندام ها و بافت های بدن می رساند و نوید بخش حیاتی دوباره می شود، مادامی که هیأت های خانگی در محله ها برپاست، نوبد بخش جریان حیات معنوی است.