استاد محمد صالحی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «تبلیغ، هدف غایی یک حوزوی» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: معیار مسلم محاسباتی در نظرسنجی نسبت به ادارات حوزوی، فرمایش مقام معظم رهبری حفظه الله است؛ و ایشان نسبت به مسأله تبلیغ، ابراز نگرانی کردند؛ نگرانی حضرت آقا حفظه الله برای مرید و پیرو ایشان، نشان از عملکرد پایین است. معنای این کلام، کار نکردن یا مقصر جلوه دادن و متهم کردن نیست؛ معنا آن است که در برآیند این تزاحمات، تبلیغ جلوه مقابل، عرصه های مختلف تبلیغی، جنگ احزابی که علیه ما است، زحمات و تلاش هایی که می شود، ناکافی است. بخشی از این ناکافی بودن به خاطر روش و مسائلی اینچنینی است؛ و بخشی از آن، به خاطر نوع نگرش ما به عرصه تبلیغ است. تبلیغ، از نانِ شب واجبتر است؛ باید به این مسأله بیش از پیش توجه داشت؛ اما گویی در بخشی از بدنه مراکز فرهنگی ما به اندازه کافی وجود ندارد. اگر چه برخی از ادارات، مسئولیت مستقیم آنها مربوط به عرصه تبلیغ است، اما آن توجه لازم به مبلغ و عرصه تبلیغ وجود ندارد؛ باید توجه داشته باشیم که در این کلام، مباحث مالی، در درجه چندم اهمیت است؛ جایگاه و رسالت تبلیغ، تا حدودی نادیده گرفته شده است؛ و بخشی از نگرانی حضرت آقا حفظه الله مربوط به عرصه تبلیغ است.

استاد صالحی در ادامه بیان کرد: هر عملیاتی، هدفی غایی دارد؛ زمانی که قرآن کریم در آیه نفر تصریح می کند که با درس خواندن به هدف غایی نمی رسید؛ بلکه هدف غایی آن است که برگردید و مردم را انذار بدهید و تبیلغ کنید. بالاترین رتبه ای که یک دانش آموخته فضای حوزوی می تواند به آن دست پیدا کند. شهید مطهری نمونه بسیار مناسب است؛ شخصیتی که امام او را تأیید کند. وقتی هدف، به درستی تعیین شد که تبلیغ است، تمام فضای علمی و پژوهشی و اندیشه و شیوه های درس خواندن و وقت های مطالعاتی بر اساس آن شکل می گیرد و تبلیغ، جهت دهنده می شود. ما کتاب را نمی خوانیم که خوانده باشیم؛ بلکه به گزینش گری روی می آوریم؛ این کتاب خوانده می شود چون به درد دین مردم می خورد و برای تبلیغ قرآن و تبیین کلام اهل بیت علیهم السلام و بیان فقه آل محمد صلی الله علیهم اجمعین لازم است؛ اما اگر تبلیغ، هدف نباشد، تنها خوانده می شود، بدون اینکه جهتی در پی باشد. چنین عالمی، عالم سکولار می شود؛ عالمی که نمی داند کجا می رود و با چه هدفی می رود؛ زمانی که در هدف های کوتاه مدت، انسان خوب بودن، هدف بود، اما هدف غایی برای حوزوی، باید مبلغ شدن باشد.ن آ         

وی افزود: از خداوند منان تمنا کنیم به ما توفیق عنایت بفرماید تا فرمایشات پیر و مراد و رهبر عزیزمان را به درستی فهم کنیم و در جهت برآورده شدن فرمایشات ایشان تلاش نماییم که سعادت دنیا و آخرت همه جامعه اسلامی در همین مسیر است.