استاد سید محمد طباطبایی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «آسیب شناسی، لازمه امروز فعالان عرصه فرهنگی» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: شهید بهشتی بیان می کند روحانی و مردم، مانند ماهی و آب می مانند؛ ماهی بدون آب، زنده نیست؛ و آب بدون ماهی، زیبا نیست. اگر یک روحانی به معنای واقعی در میان بطن و متن مردم باشد، و از جان مردم باشد، مردم کوچکترین اهانتی به او نخواهند کرد؛ «ان اکرمکم عند الله اتقاکم» با کرامت ترین مردم نزد خدا باتقواترین مردم هستند. امام راحل رضوان الله علیه بیان می کردند چون رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم اتقای ناس بود، اکرم ناس شد. باید اتقای ناس بود، تا اکرم ناس شد.

وی افزود: شرح صدر، شرط اصلی در امر تبلیغ است. حتما و حتما باید از خودمان، از جامعه، از مسائل تبلیغی آسیب شناسی کنیم. و باید در این آسیب شناسی بدانیم که «2014 العلماء مصابيح‏ الأرض‏ و خلفاء الأنبياء و ورثتي و ورثة الأنبياء.» دانشوران چراغ هاى زمين و جانشين پيغمبران و وارثان من و وارث پيغمبرانند. (نهج الفصاحة (مجموعه كلمات قصار حضرت رسول صلى الله عليه و آله)؛ ص580)

استاد طباطبایی خاطرنشان کرد: آیه 29 از سوره مبارکه احزاب عالم واقعی را معرفی می کند: «الَّذينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً إِلاَّ اللَّهَ وَ كَفى‏ بِاللَّهِ حَسيباً» (39) عالمان واقعی کسانی هستند که در تبلیغ رسالت، فقط از خدا بترسند؛ و چون از خدا می ترسند، خدا برایشان کافی است. جا دارد که در این باره، رساله ها و پایان نامه ها و مقاله ها نوشته بشود.

وی در ادامه بیان کرد: کسانی که علیه بی حجابی، تبلیغ می کنند، آیا واقعا می دانند که «با حجابی» یعنی چه تا بی حجابی را معضل بدانند؟ در رسانه ها تا چه مقدار کار شده است که فلسفه حجاب دانسته بشود. جلسات متعددی که در یک سال اخیر در رابطه با حجاب داشیم، به صراحت گفتم «اگر از خدا بترسیم، به امانت خدا خیانت نمی کنیم.» امانت الهی، یکی از فلسفه های مهم است که خداوند در سوره احزاب بیان کرده است که ما این امانت الهی را به کوه دادیم؛ و قبول نکرد؛ و انسان، این امانت را پذیرفت.

«إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها وَ أَشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَهَا الْإِنْسانُ إِنَّهُ كانَ ظَلُوماً جَهُولاً (72) لِيُعَذِّبَ اللَّهُ الْمُنافِقينَ وَ الْمُنافِقاتِ وَ الْمُشْرِكينَ وَ الْمُشْرِكاتِ وَ يَتُوبَ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحيماً» (73)

این استاد حوزه علمیه قم تأکید کرد: امانت های الهی، اموال، نفوس و اعراض است. اگر نسبت به این امانت ها، کوشا نباشیم، خیانت است. اگر اموالمان را از بین ببریم، خیانت است؛ اگر خودمان را هم از بین ببریم، باز خیانت است. در آیه 195 از سوره بقره می خوانیم: «وَ أَنْفِقُوا في‏ سَبيلِ اللَّهِ وَ لا تُلْقُوا بِأَيْديكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ وَ أَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنين‏» (بقره: 195) اعراض و آبرو نیز امانت الهی است. اگر این امانت الهی را به خوبی فهمیدیم، می توانیم امانت داریم کنیم؛ زمانی امانت دار خوبی باشیم، حاضر نیستیم آن را در معرض عمومی قرار بدهیم؛ آبرو امانت الهی است.

وی افزود: چه مقدار مبلغان بر این مسأله تأکید کردند که مردم! آبرو امانت الهی است. و نباید به امانت الهی خیانت کرد. چه اینکه اگر مردم این را بدانند، به آن خیانت نمی کنند و بانوان، کشف حجاب نمی کنند و این همه معضلات جامعه پیش نمی آید. از این رو لازم است تا به خودمان نگاه کنیم و بگوییم ما حوزویان چه کار کردیم و چقدر شرح صدر به خرج دادیم و چقدر جهادی و انقلابی فکر کنیم و جهادی و انقلابی در عرصه های مختلف، اعم از قانونگذاری و ... عمل کنیم. تهاجمی و فعالی فکر کنیم و عمل کنیم. پیشگیرانه و آینده نگر باشیم. جوان و نوجوان محور باشیم؛ معطوف به ریشه های فساد باشیم. جهانی و بین المللی فکر کنیم. مبتنی بر دانش و فن آوری های جدید فکر کنیم. باید نسبت به خودمان و بعد از آن، برای دیگران، آسیب شناسی داشته باشیم.

استاد سید محمد طباطبایی خاطرنشان کرد: حافظ به زیبایی تصویر کرد که

ترسم به روز حشر عنان بر عنان رود

تسبیح شیخ و خرقه رند شرابخوار

زمانی که در روز حشر، مردم، دسته دسته از بین می روند و فرهنگشان از بین می رود، نه تنها تسبیح شیخ از بین می رود و عمامه پراکنی می شود، خرقه رند شرابخوار هم از بین می رود؛ برای آنکه آسیب شناسی نکردیم. زمانی که نسبت به خودمان و فرهنگ جامعه آسیب شناسی داشته باشیم، می توانیم در تبلیغ هم برنامه ریزی کنیم و شرح صدر داشته باشیم و این شرح صدر را برای تحمل مشکلات و برنامه ریزی برای آینده داشته باشیم.