استاد محمد حسین ملک زاده از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «قیام مهدوی، در امتداد جریان حسینی» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: بر اساس روایات معصومین علیهم السلام، ظهور حضرت مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف در روزی اتفاق می افتد که عاشورای آن سال باشد.

استاد ملک زاده در ادامه بیان کرد: زمانی که حضرت ظهور می کند، حضرت از مکه و از مسجد الحرام، قیامشان را آغاز می کند؛ حضرت به مکه می آیند و در کعبه، بین رکن و مقام به خانه کعبه تکیه می دهند و شروع به سخنرانی می کنند. آیه ای می خوانند و سپس خود را معرفی می کنند؛ عباراتی بیان می کنند که مصدّر به «یا اهل العالم» است؛ به عبارتی خطاب، خطابِ جهانی است.

وی افزود: در روایات ما آمده است که زمانی که حضرت مهدی علیه السلام سخنرانی می کنند، صدای حضرت در چهارگوشه زمین شنیده می شود و همه انسان ها سخنرانی ایشان را می شنوند و هر کس به زبان خود، آن را می فهمد. آن زمانی که این روایت ها از دهان مبارک معصومین علیهم السلام بیان می گردید، مردم می گفتند چگونه ممکن است چنین چیزی اتفاق بیفتد؛ مگر تنها با معجزه بشود چنین امری صورت بگیرد. اما امروز برای ما آنچنان پیچیده نیست؛ چه اینکه امروز به راحتی می توانیم در اینجا سخنرانی بکنیم و در آن سوی کره زمین صدا و تصویر دریافت بشود و ترجمه همزمان انجام  بشود و مفهوم کلام، رسانده بشود؛ بر این اساس، حتی با امکانات مادی امروز هم این امکان وجود دارد؛ گرچه حضرت علیه السلام نیاز به امکانات مادی هم ندارد وبا معجزه هم می تواند این کار را انجام بدهد و نیروهای عالم در اختیار حضرت علیه السلام هستند.

این استاد حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: حضرت علیه السلام در همان ابتدای کلام بعد از خطاب قرار دادن مردم دنیا می فرماید: «الا یا اهل العالم ان جدّی الحسین قتلوه عطشانا» یعنی آغاز قیام مهدوی با یاد کردن از امام حسین علیه السلام و به بیان دیگر با ذکر مصیبت امام حسین علیه السلام است. و این، از عجائب است. شروع حرکت خود و نهضت و قیام خود را ذکر مصیبت حضرت اباعبدالله قرار می دهد؛ نه آنکه بخواهد صرفا روضه بخواند؛ بلکه بیان می فرماید که برای انتقام خون حضرت قیام می کنند.

وی در ادامه بیان کرد: اشکال می شود که چگونه انتقام گرفته شود، در حالی که در زمان قیام حضرت، خبری از یزید و ابن زیاد نیست. پاسخ آن است که تقسیم بندی که اولیای الهی و اهل بیت علیهم السلام از بشریت بیان می کنند، دو خط موازی است؛ «خط حسینی» و «خطّ یزیدی» و این دو خط در طول تاریخ، به موازات هم آمده اند.

استاد ملک زاده افزود: در ذیل آیات مربوط به حضرت موسی علیه السلام و قوم او، روایاتی آمده است که جریان حضرت بر امام حسین علیه السلام تطبیق شده است و فرعون، بر یزید؛ یعنی تقابل موسوی و فرعونی، تقابل حسینی و یزیدی دیده شده است. از روز نخست، جریان حسینی و یزیدی بوده است و این جریان تا قیام مهدی علیه السلام ادامه دارد و شعار یاوران مهدی علیه السلام  «یا لثارات الحسین علیه السلام» است. مرکز حکومت حضرت مهدی علیه السلام همان جایی است که قرار بود، اگر مردم آنجا خیانت نکنند، اباعبدالله الحسین علیه السلام در آنجا مرکزیت حکومت خود را قرار بدهد؛ یعنی کوفه؛ و دارالاماره ایشان، مسجد کوفه است. حضرت علیه السلام قدم به قدم با یاد امام حسین علیه السلام قیام خود را پیش می برند.

وی خاطرنشان کرد: باید دانست که این رابطه از کجاست؛ در روایات ما آمده است که «الاسلام محمّدی الحدوث و حسینیّ البقاء» و پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می فرماید: «حسینٌ منّی و أنا من حسینٍ» اشکال می شود که چگونه می شود حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم هم از حسین علیه السلام باشد؛ چرا که همه وجود پیامبر خدا اسلام است؛ و حرکت امام حسین علیه السلام اسلام را احیا و زنده کرد و ابقاء نمود؛ از این رو پیامبر می فرماید: من حیات خود را مدیون امام حسین علیه السلام هستم. حسین منّی و أنا من حسین.