استاد میرزا احسان زاهری کاشانی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به موضوع «نکته ای از آیه سوم سوره نساء» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: در آیات ابتدایی سوره مبارکه نساء، صحبت از تقوا نسبت به امور اقتصادی، خانوادگی، اقوام و خویشان و رعایت حقوق یتیمان بوده است؛ در ادامه بیان از رعایت تقوا و انصاف و عدالت، می فرماید: «وَ إِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ تُقْسِطُوا فِي الْيَتامى‏ فَانْكِحُوا ما طابَ لَكُمْ مِنَ النِّساءِ مَثْنى‏ وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ تَعْدِلُوا فَواحِدَةً أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ ذلِكَ أَدْنى‏ أَلاَّ تَعُولُوا» (3)

وی افزود: به مناسبت بحث که در رابطه با یتیمان است، بیان می شود که اگر می ترسید از اینکه نتوانید عدالت در رابطه با یتیمان را رعایت کنید، مسئولیت را در رابطه با یتیمان نپذیرید. اگر نمی توانید عدالت را رعایت کنید، آن را رها کنید و به دیگران بسپارید تا آنها رعایت کنند و آن را انجام بدهند. اگر نگران ضایع شدن حقوق هستید و نگران هستید به جای قسط و عدل، ظلم بشود بر یتیم ها، وارد این میدان نشوید. بر اساس مناسبت بین جمله شرطیه و جزای شرط، بیان می شود «فانکحوا» پس ازدواج کنید از آنچه برای شما از زنان، خوشایند است. سخن درباره دخترانی است که عدالت درباره آنها رعایت نمی شود.

استاد زاهری خاطرنشان کرد: بحث از این است؛ چرا که قبل از اسلام در زمان شرک و کفر، مردم دختران را زنده به گور می کردند و اگر دختری زنده بود و سرپرست نداشت، آن را تحت تکفل خودشان در می آوردند و با او ازدواج می کردند و اموال او را برای خود می گرفتند و اختیار به او نمی دادند و اگر هم می دیدند او را نمی خواهند، او را رها می کردند؛ از این رو حق زن و شوهری او مانند اموالش نابود می شد و شخصیتش از بین می رفت و دست خالی از خانه شوهر غاصب که به عنوان سرپرست یتیم است، خارج می شد؛ از این رو این آیه شریفه نازل شد. حال که نمی توانید عدالت را درباره دختران یتیم رعایت کنید، اصلا مسئولیت را قبول نکنید؛ حال که تکفلش را قبول کردید و درست عمل نمودید و خواستید که با این دختر یتیم ازدواج کنید، باید بتوانید عدالت و انصاف و تقوا را نسبت به حق و حقوق این دختر یتیم رعایت کنید.