استاد علیرضا رحیمی نژاد از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به این موضوع پرداخت: «چه کنیم تا ظرفیّتمان زیاد شود؟»

/270/260/23/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: مولا امیرالمؤمنین علیه السلام در خطبه معرفشان به همام می فرمایند: چون خداوند در روح آنها (مؤمنان) عظمت دارد، غیر خدا هرچه باشد کوچک جلوه مى‏ کند. «عَظُمَ الخالِقُ فى أنفسِهم و صَغُر ما دون ذلک» (نهج ‏البلاغه، خطبه 193)

استاد رحیمی نژاد در ادامه بیان کرد: تا وقتى روى زمین هستیم، یک هکتار زمین براى ما بزرگ است؛ امّا اگر سوار هواپیما شدیم، هرچه هواپیما بالاتر برود، این قطعه زمین براى ما کوچک‏ و کوچکتر مى ‏شود. تا وقتی تنها ابعاد کره زمین را می ‌دانیم، برایمان بسیار بزرگ جلوه می‌ کند؛ اما زمانی که فاصله‌ های نجومی کهکشان‌ ها را بدانیم، حتی زمین، با همه پهناوری و بزرگی، برای ما کوچک جلوه می ‌کند!

این استاد حوزه علمیه قم تأکید کرد: اگر توجهى به پول‌ هاى موجود در بانک بکنیم، سرمایه خود را ناچیز خواهیم دید. اگر به کتابخانه ‏هاى بزرگ و مهم دنیا نگاه کنیم، مطالعه چند کتاب ما را مغرور نخواهد کرد.اگر به تسبیح گفتن همه موجودات توجه داشته باشیم، گفتن چند «سبحان اللّه» را چیزى نمى ‏دانیم.

استاد علیرضا رحیمی نژاد خاطرنشان کرد: امام زين العابدين عليه السلام از عبادت علی عليه السلام می گويد. روزی امام باقر عليه السلام محضر پدر بزرگوارش امام زين العابدين عليه السلام مشرف شد و احساس كرد كه حضرت در عبادت كردن به جایی رسيده كه هيچ كس به آن مرحله نرسيده است. صورتش از شب زنده داری زرد شده و چشم هايش از گريه سرخ گرديده و پیشانی اش پينه بسته و دو ساق پای او از كثرت ايستادن در نماز ورم كرده است. حضرت باقر عليه السلام مي فرمايد: چون پدرم را در اين حال ديدم، ديگر نتوانستم خودداری كنم و به گريه افتادم. پدرم در آن وقت به فكر فرو رفته بود. پس از لحظاتی از ورود من آگاه گشت. ديد كه من گريه می كنم. روی به من كرد و فرمود: فرزندم! یکی از نوشته ها كه عبادت امير المؤمنين عليه السلام در آن نوشته شده بياور. من نوشته را تقديم كردم. کمی از آن خواندند، سپس با حالتی افسرده و ناراحت نوشته را بر زمين گذاشت و فرمود: چه کسی مي تواند مانند علی بن ابي طالب عليه السلام عبادت كند.

وی افزود: نگاه به مقیاس بزرگ‌ تر مسائل، موضوعات دیگر را برایمان کوچک ‌تر می‌کند و ما را برای حل مشکلات مصمم و کبر و غرور را از ما دور می ‌کند.