به مناسبت فرا رسیدن نیمه شعبان و سالروز میلاد موعود منتظر، استاد سید علی طباطبایی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به موضوع «معنای واقعی انتظار» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: باید باور کرد که ظهور، وقتی تحقق می یابد که انتظار واقعی محقق شده باشد؛ زیرا انتظار واقعی آن است که مقدمات ظهور را مهیا کند. منتظر است که باید مقدمات ظهور را مهیا نماید. انتظار واقعی آن است که منتظر، واقعی باشد تا ظهور تحقق یابد.

وی افزود: اگر چه وعده ظهور، از بین بردن ظلم و ستم در سراسر جهان است؛ ولی مقدمه ظهور، گسترش ظلم و ستم نیست. بلکه مقدمه ظهور، که همان انتظار واقعی است، تزریق عدالت خواهی و عدالت شناسی در پیکر جامعه انسانی است.  حرف عدالت خواهی زدن آسان است؛ اما پذیرش عدالت و تحمل آن کار آسانی نیست. عدالت را برای دیگران خواستن، شیرین است؛ اما عدالت را برای خود انسان خواستن، تلخ است. پس یکی از مصادیق انتظارواقعی، تفسیر عدالت و تمرین عدالت خواهی در دوران انتظار است. ما چقدر عدالت را فهمیده باشیم و عدالت خواهی را پذیرفته باشیم.

استاد طباطبایی خاطرنشان کرد: انتظار واقعی نشستن و ناله کردن نیست؛  بلکه حرکت کردن و ناله داشتن است. حکایت حال انتظار واقعی، حکایت انسان تشنه است؛ در بیابان بی آب و علف. اگر انسان تشنه در بیابان بنشیند و بنالد، هرگز با ناله آب به دست او نمی رسد. بلکه تشنگی باید انگیزه حرکت و تلاش در تکاپو و جستجوی آب باشد و ناله تشنگی باید انگیزه سرعت بخشیدن به حرکت باشد. تشنگی انگیزه است برای حرکت؛ ناله سرعت دهنده این حرکت است. همان طور که به دست آوردن آب در گرو تلاش و کوشش است، تحقق ظهور نیز در گرو تلاش و کوشش منتظران است. معنا ندارد انسان تشنه بنشیند و بنالد؛ چه اینکه با ناله کسی سیر نمی شود. ناله ازتشنگی به سرعت او جهت می دهد. منتظری که فقط می نالد، تنها باید بنالد و ظهوری برای او تحقق نمی یابد.

ای هدهد صا گوی طاووس کبریا را

بازا که کرده تاریک، زاع و زغن فضا را

ای مصطفی شمایل  وی مرتضی فضایل

وی احسن الدلایل یاسین و طا و ها را