استاد فاضل چنانی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به بیان نکاتی از حکمت های نهج البلاغه پرداخت.

/270/260/22/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: سخت ترین گناهان، گناهانی است که شخص، آن را کوچک بپندارد. در بعضی روایات آمده است هیچ خوبی را دست کم نگیرید.سید رضی رحمت الله علیه در نهج البلاغه از حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کرده است: «افْعَلُوا الْخَيْرَ وَ لَا تَحْقِرُوا مِنْهُ شَيْئاً فَإِنَّ صَغِيرَهُ كَبِيرٌ وَ قَلِيلَهُ كَثِيرٌ وَ لَا يَقُولَنَّ أَحَدُكُمْ إِنَّ أَحَداً أَوْلَى بِفِعْلِ الْخَيْرِ مِنِّي فَيَكُونَ وَ اللَّهِ كَذَلِكَ إِنَّ لِلْخَيْرِ وَ الشَّرِّ أَهْلًا فَمَهْمَا تَرَكْتُمُوهُ مِنْهُمَا كَفَاكُمُوهُ أَهْلُه‏»

وی افزود: درباره گناه هم اینچنین است؛ که هیچ گناهی را نباید حقیر پنداشت؛ چه اینکه یک چوب کبریت اگر در اتاقی پر از گاز روشن بشود، انفجار مهیبی را رقم خواهد زد. «اشدّ الذنوب ما استخف به صاحبه»

وی افزود: جایگاه مجاهد فی سبیل الله برای ما روشن است؛ چه اینکه رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرماید: « َ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‏ فَوْقَ كُلِّ ذِي بِرٍّ بَرٌّ حَتَّى يُقْتَلَ الرَّجُلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَإِذَا قُتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَلَيْسَ‏ فَوْقَهُ‏ بِر» با این وجود، در حکمت 474 نهج البلاغه می خوانیم: «وَ قَالَ ع: مَا الْمُجَاهِدُ الشَّهِيدُ فِي‏ سَبِيلِ‏ اللَّهِ‏ بِأَعْظَمَ أَجْراً مِمَّنْ قَدَرَ فَعَفَّ لَكَادَ الْعَفِيفُ أَنْ يَكُونَ مَلَكاً مِنَ الْمَلَائِكَةِ» بنابراین اگر جوان امروز با وجود امکان دیدن صحنه های گناه، عفیف بودن را پیشه کند، مانند مجاهد فی سبیل الله است. دست رد به سینه گناه زدن جایگاهی اینچنین دارد.

وَ قَالَ ع‏ شَتَّانَ‏ مَا بَيْنَ‏ عَمَلَيْنِ‏ عَمَلٍ تَذْهَبُ لَذَّتُهُ وَ تَبْقَى تَبِعَتُهُ وَ عَمَلٍ تَذْهَبُ مَئُونَتُهُ وَ يَبْقَى أَجْرُه‏

چقدر فاصله است بین دو عمل، بندگی خدا و گناه کردن؛ چرا که اگرچه گناه لذت دارد؛ ولی موقتی و ناپایدار است؛ و ممکن است ساعتی انسان از گناه لذت ببرد؛ اما آثار و پیامدهای وخیم آن باقی است و موجب ناراحتی انسان تا ابد می شود. «نکتب ما قدموا و آثارهم» آثار گناهان هم حساب می شود.