امام صادق علیه السلام عیبجو نبودند؛ دشنام دهنده نبودند؛ اهل داد و فریاد نبودند؛ طمع ورز نبودند؛ امام هرگز اهل خدعه و نیرنگ نبودند؛ سخن چین نبودند؛ مذمت و بدگویی کسی را نمی کردند؛ پرخوری نمی کردند؛ آرامش داشتند و شتابزده نبودند؛ اندوهگین و غمناک با کسی برخورد نمی کردند؛ پرگو و پرحرف نبودند بیهوده گو نبودند؛ سخن بی فایده نمی گفتند؛ به مردم طعنه نمی زدند؛ امام علیه السلام اهل «لمزه» و غیبت نبودند؛ اهل همزه نبودند؛ مال اندود نبودند؛ کسی را لعن نمی کردند.
