استاد محمد هادی جوادی گیلانی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به موضوع «فضیلت ماه رجب» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: ماه رجب، بهار قلوب مؤمنین است. چه بسا افرادی که با انقلابی روحی که برایشان در این ماه به ارمغان آمد، بارشان را در این ماه بستند و سستی و بی توفیقی یک عمر را جبران نمودند. بسیاری از فرصت های ما از دست رفته است. ما به دنبال جمع کردن منفعت هستیم؛ اما منفعت خود را در اموری می بینیم که واقعا منافع ما نیستند و در حقیقت، زودگذر هستند. یکی از اولیای خدا بیان می کرد: حال ما حال کسی است که بر صخره ای نشسته و دارد زباله ها را جمع می کند و در بین این زباله ها، چیزهایی را جمع می کند تا بفروشد و به منفعتی دست یابد. اما در پشت سر همین فرد، مروارید و الماس و جواهر از آسمان ریخته می شود؛ بی آنکه آن فرد، آنها را دریابد. مرواریدهایی که هر کس دست خود را دراز کند، می تواند بگیرد؛ و هر کس این کار را انجام ندهد، آن مروارید سقوط می کند و به درّه می افتد و از دست می رود. اگر یک لحظه برگردیم و به عطایای الهی نگاه کنیم، هر لحظه و هر آن، خداوند متعال منافعی و فوائدی را به ما می رساند و درجاتی را برای ما قرار می دهد؛ تجارتی را برای ما فراهم می کند.

وی افزود: در خطبه متقین نهج البلاغه از امیرالمؤمنین علیه السلام می آموزیم: تِجَارَةٌ مُرْبِحَةٌ 2684 يَسَّرَهَا لَهُمْ رَبُّهُم‏» متقین تجارت پرسودی دارند و هر لحظه از عمر آنها دریایی از جواهر است. هر نفسی که می کشند، چون به یاد خداست، ابدیت را برای خودشان و سعادتشان را در این ابدیت رقم می زنند. چون نسبت به آن مرواریدها و جواهراتی که از آسمان می بارد، غافل نیستند و دست دراز کردند و دامن دامن جمع می کنند. ما نباید به آنها پشت کنیم و نباید رو کنیم به زباله های دنیا؛ و نباید در غفلت باشیم.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: هر لحظه از حیات اولیای خدا سود است؛ چون هر لحظه به یاد خدا هستند و هر لحظه مراقب نفس خویش هستند. نباید اینگونه باشد که هر لحظه از عمر انسان ضرر باشد. کسی که از الماس و جواهر و یاقوت چشم بپوشد و دائما مشغول جمع زباله باشد، در حال ضرر است. البته این بیان از باب تشبیه است؛ و الا اگر تمام کوه های عالم الماس و زمرّد شود و به انسان تقدیم گردد، بهایش به اندازه یک «سبحان الله» که انسان از روی معرفت و با قصد قربت بگوید، نیست. چون همه آنها ماده اند و زوال پذیر؛ اما آن ذکر با معرفت، مجرّد است و بها دارد و انسان به بهای آن ذکر، بها می یابد و تا خدا خداست، او با این ذکر، زندگی می کند و با این ذکر، می میرد و با این ذکر، محشور می شود و وارد قیامت می شود و با این ذکر، وارد بهشتی می شود که آن بهشت، حقیقت همین ذکر است. سبحان الله که از زبان و قلب یک مؤمن جاری می شود، چنین جایگاهی دارد.

وی اضافه نمود: در ماه مبارک رجب، این فرصت فراهم است که نفحات الهی بیشتر است. به هر بهانه ای می بخشند و به هر بهانه ای عطا می کنند. چه اینکه می خوانیم: «یا من یعطی الکثیر بالقلیل یا من یعطی من لم یسأله و من لم یعرفه تحننا منه و رحمة» ای کسی که حتی به آنکه از تو تمنا هم نکرده، می بخشی؛ ای کسی که به آن که تو را هم نمی شناسد، می بخشی. اگر جواد مطلق اینگونه است، اگر او را بشناسیم و از او طلب کنیم، چگونه می بخشد. ان شاء الله خدای تبارک و تعالی توفیق بهره وری از این ماه عظیم را عنایت بفرماید. رزق را به رزق غالب و رزق قلب تفسیم کرده اند؛ اگرچه رزق غالب را به همه عطا کنند؛ اما رزق قلب را به هر کس نمی دهند. ان شاء الله که رزق قلب ما وافر باشد.