امام حسن عسکری علیه السلام عمر انسان را تشبیه به سرزمین حاصل‌خیزی می کنند که در آن کشت می شود، که اگر بذر خیر بکاری خیر درو می کنی و اگر بذر شر بپاشی پشیمانی درو می کنی.

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره‌ای اساتید، حضرت آیت الله ناصر مکارم شیرازی امروز چهارشنبه در مسجد اعظم قم درس اخلاق خود را به بحث پیرامون حدیثی از امام حسن عسکری علیه السلام قرار دادند.

متن درس اخلاق این مرجع تقلید به این شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم

حدیث اخلاقی امروز ما از امام حسن عسکری علیه السلام است.

فرمود:«إنَّكُمْ‏ فِي‏ آجَالٍ‏ مَنْقُوصَةٍ وَ أَيَّامٍ مَعْدُودَةٍ وَ الْمَوْتُ يَأْتِي بَغْتَةً مَنْ يَزْرَعْ خَيْراً يَحْصُدْ غِبْطَةً وَ مَنْ يَزْرَعْ شَرّاً يَحْصُدْ نَدَامَة»

شما عمر و اجلی دارید که پیوسته رو به نقصان می رود، «و ایام معدوده» روزهایی است که معدود است، «و موتا یاتی» بسیار است که مرگ به صورت ناگهانی دامان انسان را می گیرد.

بعد حضرت نتیجه می گیرد: «من یزرع خیرا یحصد غبطة و من یزرع شرا یحصد ندامة» ،کسی که خیر زراعت کند نتیجه خیر خواهد گرفت و کسی که بذر شر بکارد محصولش پشیمانی و ندامت است.

از جمله مسائلی که شکی در آن نیست این است که عمر انسان محدود است، ما در واقع مثل یک ماشینی هستیم که دارای باکی است که قطره قطره مصرف می شود تا تمام می شود، دیگر از کار می افتد مثل ظرف آبی  است که سوراخی در زیر آن است و آب آن قطره قطره می رود تا تمام می شود. این مساله ای است که برو برگرد ندارد.  

بشر سعی می کند آنچه موافق میلش نیست انکار کند و اگر نمی تواند آن چیز را انکار کند خودش را به فراموشی می زند. اگر می توانست بگوید عمر انسان نامحدود است می گفت اما نمی گوید، و خودش را به فراموشی می زند به گمان این که اگر انسان او را فراموش کند آن هم انسان را فراموش می کند. چه زیبا می فرماید امیر المومنین علی علیه السلام: «كيف‏ غفلتكم عمَّا ليس يغفلكم‏»

چگونه غافل می شوید از چیزی که از شما غافل نمی شود. اینکه انسان خود را به فراموشی بزند خطا است، واقعیت ها را باید انسان بپذیرد و مطابق واقعیت ها عمل کند.

انسان هر نفسی که می زند مطابق آنچه در روایات وارد شده است یک گام به پایان عمرش نزدیکتر می شود.

»انفاسکم خطاکم نحو الموت« این دستگاه تنفس می تواند فلان مقدار ضربه بزند،  در صورتی که بیماری نیاید، تصادفی نشود، پایان عمر این دستگاه این مقدار است، مثلا استعدادش این است که ده میلیارد ضربه بزند.

امام علیه السلام عمر انسان را تشبیه به سرزمین حاصلخیزی می کند که در آن کشت می شود، که اگر بذر خیر  بکاری خیر درو می کنی و اگر بذر شر بپاشی پشیمانی درو می کنی.

تخم گل کاشتی آخر گل شد/ برسرش نغمه سرا بلبل شد

خار کشتی ثمرت خار دهد/ خار جز خار کجا بار دهد

در زمین دل خود کشتی خار/ خار بار آمد و دادت آزار

نکته دیگر این که عمر ما سه بخش دارد که یک بخش آن قابل استفاده است، دوران کودکی و صغر سن و کهنسالی است که نمی شود از آن استفاده کرد، تنها از این بخش وسط عمر می توان استفاده کرد و معمولا این بخش وسط به غفلت می گذرد.

تا توانستم ندانستم چه سود/ تا که دانستم توانستن نبود

سعی کنید از این بخش وسط که در آن قرار دارید استفاده کنید. درس خواندن، تبلیغ، خودسازی، تهذیب و تقوا در این سن و سال است.

ان شاء الله خداوند به ما توفیق عمل عنایت بفرماید پیش از اینکه فرصت از دست برود./240/32/20