به مناسبت فرا رسیدن نیمه شعبان و سالروز میلاد منجی عالم بشریت، استاد سید محمد موسوی حجازی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به موضوع «بهشتِ بهشتیان در دنیایِ خاکیان» پرداخت.

/270/260/21/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: مؤمنانی که حیات دنیوی شان به پایان می رسد و به سرای باقی رخت بر می بندند، غرق در نعمات الهی در بهشت برزخی هستند؛ آنچنان که دل از این دنیای فانی بریده و یک سر مهر عالم باقی را در دل می پرورانند.

وی افزود: در احادیث اهل بیت علیهم السلام قبض روح مؤمن به بوییدن گل، انتقال از زندان به قصر و بیرون در آوردن لباس چرک، و رهایی از غل و زنجیر تشبیه شده است. مرگی که قبض روحش این اندازه زیبا است، ادامه اش چه قدر با شکوه خواهد بود؟ از نعمت های ابتدایی که بگذریم، دیدن یک لحظه چهره سراسر نور امیرمؤمنان و دیگر موالیان معصوم سلام الله علیهم، لذّت و نعمتی است که قابل تصوّر برای دنیا نشینان نیست.

استاد موسوی حجازی در ادامه بیان کرد: اما آیا دلیلی پیدا می شود که این "بهشتیانِ قصر نشین" دل از آن نعمت ها و خوشی های حقیقی ببرند و با ذوق و شوق بخواهند که به این دنیای خاکی و این اسارتگاه مؤمنین برگردند؟ دلیلی وجود دارد، و آن دلیل "ظهور و حضور امام زمان مهدی سلام الله علیه" است. به فرموده امام صادق سلام الله علیه اگر مومنی چهل صبح دعای عهد را بخواند و با مولایش "عهد یاری" ببندد، در ظهور آن حضرت از یارانش خواهد بود و اگر قبل از ظهورش بمیرد، خداوند او را به دنیا بر می گرداند تا در خدمت و رکاب مولایش حضرت حجّت سلام الله علیه بوده باشد.

وی خاطرنشان کرد: دو نکته برجسته در این وعده خجسته و زیبای امام صادق سلام الله علیه وجود دارد که توجه به آن باعث شگفتی و پی بردن به قطره ای از اقیانوس مقامات ولی عصر سلام الله علیه می شود. نکته اول، افراد با ایمانی که با مرگ از این دنیا رخت بر می بندد، چشمشان بر ملکوت عالم باز می شود. آنها پی می برند که این دنیا بازیچه ای بیش نیست. آنچه از مال و مقام و شهرت و قدرت به چشم اهالی دنیا می آید و برایش سر و دست می شکنند، در نظر جانباختگان، سرابی است فریبنده. با توجه به این نکته باید دید چه چیزی باعث می شود مؤمنین راضی شوند و بلکه مشتاق باشند به این دنیا برگردند و مجدداً در این سراب جای گیرند؟ تنها دلیل اشتیاقِ به این مراجعت "سعادتِ درکِ خدمتِ در رکاب صاحب الزمان علیه السلام" است. مؤمنین با چشم برزخی و ملکوتی می بینند که مولایشان چه مقاماتی دارد و شمّه ای از عظمت او را درک می کنند. از این رو حتّی به قیمت برگشتن به سرایِ خاک، حاضرند به این دنیا برگردند.

استاد سید محمد موسوی حجازی در ادامه بیان کرد: نکته دوم آنکه مؤمن تا وقتی در دنیا زندگی می کند، به تمامیِ ابعاد ثواب و برکات و کمالاتِ به دست آمده از کارهای خیر و نیکی ها آگاه نیست. اما بعد از مرگ و آگاهی های برزخی، می فهمد که یک صلوات، یک قطره اشک بر مصیبت اباعبدالله علیه السلام، یک لبخند بر روی پدر و مادر و همسر و فرزندان، یک قدم خیر برداشتن و گرهگشایی از دیگران، که در دنیا کاری معمولی حساب می شود، در حقیقت چه ابعادی از نور و سرور در برزخ بر او جاری می گرداند. در مورد خدمت کردن و یاری نمودن حضرت صاحب الزمان علیه السلام نیز دقیقا همین مطلب جاری است. اهالی دنیا و مؤمنین یاور آن حضرت، می دانند که این یاری برایشان خیر و برکت دنیوی و اخروی به همراه دارد؛ ولی این دانستن دنیایی کجا و آن حس کردن و لمس نمودن اخروی و دیدن با چشم برزخی کجا؟ این است که افراد با ایمان بعد از مرگ، مشتاق درک محضر و حضور حجت بن الحسن سلام الله علیهما هستند حتی به قیمت واگذاشتن و رها کردن نعمت های بهشت برزخی.

وی افزود: نتیجه نهایی و عملی می توان دریافت؛ اکنون ما که هنوز نعمت حیات در دنیا را داریم، باید قدرِ فرصت بدانیم تا غنیمتِ و فرصتِ ابراز ارادت و سرسپردگی و "عهد" به مقام منیع اعلیحضرت صاحب العصر و الزمان سلام الله علیه را درک نماییم. اول آنکه بر خود واجب کنیم که هر روز صبح دعای عهد را با توجه به معانی آن بخوانیم و از عمق وجودمان با حضرتش عهد و پیمان ببندیم که تا پای جانمان در خدمتش باشیم؛ در زمان غیبتش خودسازی و دعای برای ظهور و سلامتیش دغدغه مان باشد و در زمان ظهوری یاری رساندنش تا رسیدن به مدالِ لیاقتِ "و المستشهدین بین یدیه". و همچنین دعا کنیم در زمان ظهورش، حضور داشته باشیم و اگر قبل از ظهور، فرشته ی مرگ جان از کالبدمان بیرون کشید، با پایانِ دورانِ غیبتش، خداوند مهربان فرصت و رخصت مان دهد که از قبر خارج شده و در رکابش خدمت کنیم: "فأخرجنی من قبری مؤتزرا کفنی...".

استاد موسوی حجازی در ادامه باین کرد: نتیجه دوم آنکه بر خود لازم بدانیم که هر روز زیارت عاشورا بخوانیم، باز هم با توجه به معانی آن، و از فرصتِ "توجه به مصائب سیدالشهداء" بهره ببریم تا در درگاه الهی دعا کنیم و از او بخواهیم ما را در زمره طلب کنندگانِ ثار "ثار الله" و در محضر و رکاب امام زمان و صاحب جهان مهدیِ از آل محمد سلام الله علیهم قرار دهد: "و أن یرزقنی طلب ثارکم‌ مع امام هدی/ مهدی ظاهر ناطق بالحق منکم. بارالها، در این زمانه بیدادگر، یاری کن که بر ارادت به حضرت حجت علیه السلام و یقین بر امامتش باقی بمانیم و یاری ش کنیم، در غیبتش و در ظهورش. آمین رب العالمین.