استاد سید محمد شفیعی دارابی مازندرانی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به موضوع «راز سالم ماندن برخی از ابدان در قبر» پرداخت.

/270/260/21/

این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: مسأله بقا طلبی یکی از خواسته های فطری بشری است و حضور اندام مومیائی گذشتگان تا به امروز در اهرام مصر، گواه بر این مسأله است. همچنین شیوع مسأله «کرایونیک» (سرما زیستی – بدن کسی را  فریز می کنند تا هزاران سال بعد، یخ او را ذوب و وی را به زندگی باز گردانند) که این روزها بسیاری از پایان نامه ها و رساله های علمی دنیا را به خود اختصاص داده، گواه دیگری بر این مسأله است. (در سال گذشته، خودم داور یکی از رساله های دکتری رشته فقه و مبانی حقوق – تحت عنوان «کرایونیک از منظر اسلام» بودم.) ولی در اسلام مسأله سالم ماندن بدن بعضی از انسان ها پس از موتشان به عنوان جلوه ای از احترام به مؤمنان از سوی پروردگار حکیم مورد توجه سروران اسلام است.

وی افزود: از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در این باره روایت است: «خداوند گوشت های بدن ما را بر زمین حرام کرده، هرگز زمین چیزی از گوشت ما را نمی خورد» ( بدن سالم می ماند) (بحارالانوار؛ ج 27، ص: 299) "و کذلک الانبیاء (ع) لا یتغیرون و لا یأکلهم التراب " پیامبران نیز چنین هستند؛ هرگز تغییر پیدا نمی کنند و زمین جسد آنها را نمی خورد. (عمده الطالب ص 201)

استاد شفیعی دارابی مازندرانی در ادامه بیان کرد: امام صادق سلام الله علیه نیز می فرماید: انّ الله عزّوجلّ حرم عظامنا علی الارض و حرم لحومنا علی الدود ان یطعم منها شیئا" خداوند استخوان های ما را بر زمین و گوشت های ما را بر کرم ها حرام کرده، آنها هرگز چیزی از گوشت ما را نمی خورند. (نقباء البشر: ج 2؛ ص 507)

این استاد حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: راوندی، (متوفای 573 ه) که قبر شریفش در صحن مطهر حضرت معصومه (ع) زیارتگاه خاص و عام است، در کتاب پرارج "لب اللباب" از معصوم (ع) روایت می کند که فرمود:

«1376- وَ فِيهِ، وَ رُوِيَ: لَا تَبْلَى‏ عَشَرَةٌ الْغَازِي وَ الْمُؤَذِّنُ وَ الْعَالِمُ وَ حَامِلُ الْقُرْآنِ وَ الشَّهِيدُ وَ النَّبِيُّ وَ الْمَرْأَةُ إِذَا مَاتَتْ فِي نِفَاسِهَا وَ مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً وَ مَنْ مَاتَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ أَوْ لَيْلَتَهَا» پیکر ده طائفه در قبر سالم می ماند: مجاهدان و رزمندگان راه حق، اذان گویان، دانشمندان ربّانی، حاملان و حافظان قرآن، شهیدان، پیامبران، بانوانی که در حال زایمان بمیرند، کسانی که به ستم کشته شوند، آنانکه در روز جمعه بمیرند، کسانی که در شب جمعه بمیرند. (لب اللباب: مخطوط؛ نورى، حسين بن محمد تقى، مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل - قم، چاپ: اول، 1408ق.؛ ؛ ج ‏2؛ ص50)

استاد شفیعی مازندرانی در ادامه بیان کرد: بدن انسان در خاک متلاشی و نابود می گردد؛ مگر بدن کسانی که در پیشگاه الهی آبروی خاصی دارند. از اینکه بدن حرّ کربلا سالم مانده یا بدن شهید بزرگ تاریخ حمزه سید الشهداء، که اخیرا کشف آن اتفاق افتاده است که سالم باقی مانده است، استبعاد و تعجبی ندارد؛ چرا که خدای حکیم این نوع از بقاء را نوعی احترام برای عده ای منظور داشته است.

به مناسبت تشییع جنازه علامه شهید سید حسن نصر الله (ره)

*نصر الله است قافیه شعر انتظار

آن سرخ روی برتر و مظلوم این دیار

عمری جهاد راه خدا را بجان سرود

ضد ددان و اهرمنان با چه اقتدار

مستکبران به لرزه ز خشم و قیامتش 

مستضعفان ز نور جمالش امیدوار

نصر خدا زبانه زد از چهر انورش

با صد حماسه ضد جفاپیشگان بکار

کز جور بی مثال ستم باوران دون

یکجا شهید گشت و قدم سوی بزم یار

چون جد خویش، سید و سالار کربلا

شد اسوه بهر حق طلبان خداعیار

بدرود ما و حضرت غایب نمای ما

بدرود نایبش همه دم بر درش نثار

با موسوی راد و سلیمانی و صفی

در بارگاه عرش چه جانانه تکسوار

یارب دمار قاتلشان هر چه زودتر

صهیون و حامیانش بر آور به روزگار

نصر الله، ای حسین زمان، ای تو سرخ رو

از ما سلام و داغ دل ما به یار، گو

احوال ما به نزد محمد (ص)، علی (ع) بگو

از فعل بدکیان ددان آنچه پیش رو

از شمر و ابن سعد زمانه، یزید دون 

کن بازگو ز ظلم و جفاهای بد فنون

تکرار کربلای غمین، ناله حزین

از اصغر و رباب و اسیران بی قرین

گو با رسول، جلوه عاشور سرخ روی

مردان شان شهید و زنانشان حماسه گوی

ما بهر حفظ خط تو صبّار و پایدار

بر گیر دست ما تو  ایا مهر ماندگار

گو مهدیت، جمال فروزد قیامتی

بر پا کند علیه هریمن عدالتی

استاد شفیعی دارابی مازندرانی خاطرنشان کرد: در روایت آمده است: «امام سجّاد علیه ‌السلام: ما مِن قَطرةٍ أحَبَّ إلی اللّه عز و جل مِن قَطْرَتَینِ: قَطرةُ دَمٍ فی سبیلِ اللّه ، و قَطرةُ دَمعَةٍ فی سَوادِ اللّیلِ، لا یُریدُ بها عبدٌ إلاّ اللّه‏َ عز و جل» هیچ قطره ای نزد خدا محبوب تر از این دو قطره نیست؛ قطره خونی که در راه خدا ریخته شود و قطره اشکی که برای خدا در دل شب فرو افتد. (بحارالأنوار: ۶۹ / ۳۷۸ / ۳۱)