استاد روح الله نمازی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به موضوع «فضایل علی (ع) در نگاه حضرت زهرا (س)» پرداخت.
/270/260/21/
این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو عنوان داشت: حضرت زهرا سلام الله علیها در باب فضیلت امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه السلام می فرماید: حضرت امیر علیه السلام نزدیک ترین فرد به رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم است. «قريبا من رسول الله» چنین شخصیتی کنار گذاشته می شود و افرادی روی کار می نشیند که نمی تواند آنچنان که باید، جامعه را اداره کند.
وی افزود: صدیقه طاهره سلام الله علیها در بیان از فضیلتی دیگر از فضایل مولا امیرالمؤمنین سلام الله علیه می فرماید: علی ناصح و خیرخواه است. حضرت حاضر نبودند کسی به گمراهی کشیده شود؛ بلکه صراط مستقیم را به خوبی نشان می دادند. به فرموده حضرت زهرا سلام الله علیها علی علیه السلام کسی است که هر کجا که کار بر رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم سخت می شد، سراغ علی بن ابی طالب علیه السلام را می گرفتند. در جنگ احد، تنها کسی که تا به آخر مدافع پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم شد، علی علیه السلام بود؛ در جنگ خیبر فرمود من فردا پرچم را به دست کسی می سپارم که نزد خدا و رسول خدا محبوب است. همه منتظر بودند تا این پرچم به دست چه کسی می رسد؛ همه گردن فراز کرده بودند تا مگر پرچم را به دست گیرند؛ اما پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم علی علیه السلام را خواستند. حضرت امیر درد چشم داشتند؛ اما به محضر پیامبر می رسد؛ به برکت وجود رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم چشمان حضرت علی علیه السلام شفا پیدا می کند و علم را در دست می گیرد. وقتی از سعد بن ابی وقاص، پدر عمر بن سعد می پرسند چرا علی را لعن نمی کنی؛ گفت به خاطر آن جمله ای که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به علی علیه السلام گفت «أنت منّی بمنزلة هارون من موسی الا انه لا نبیّ بعدی» دوم به خاطر آیه مباهله « فَمَنْ حَاجَّكَ فيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبينَ» (آل عمران: 61) و سوم به خاطر روز خیبر، که رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم پرچم را به دست علی علیه السلام سپرد. برای این ویژگی ها است که علی علیه السلام را لعن نمی کنم. در جنگ ها بودند کسانی که بعدها به عنوان خلیفه انتخاب شدند؛ اما در فرار می کردند. وقتی می دیدند که عرصه بر آنها تنگ شد، پشت بر دشمن می کردند؛ اما زره علی بن ابی طالب علیه السلام پشت نداشت. چون فراری برای مولا در کار نبود.
استاد نمازی در ادامه بیان کرد: صفت دیگری که زهرای مرضیه سلام الله علیها برای فضایل حضرت امیر علیه السلام بیان می کند، آن است که از سرزنش هیچ کس نمی ترسید. چه اینکه در آیه 54 سوره مائده در رابطه با انسان های مؤمن می خوانیم: « يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرينَ يُجاهِدُونَ في سَبيلِ اللَّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَليمٌ» (مائده: 54) چه اینکه در جنگ جمل مقابل عایشه همسر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم ایستاد و در نبرد نهروان مقابل تالیان و قاریان قرآن ایستاد. یا در جنگ با معاویه می گفتند که نبرد مسلمان با مسلمان است و صفین، مسلمان کشی است؛ اما حضرت امیر علیه السلام هرگز این توبیخ ها را گوش نمی کردند؛ چون برای رضای خدا بود و حضرت را مجبور بر جنگ های با ناکثین و قاسطین و مارقین کردند؛ اگرچه حضرت راضی بر آن نبودند؛ اما می دیدند اگر نبرد با آنها نباشد، پایه های حکومت دین فرو می ریزد.
وی خاطرنشان کرد: حضرت زهرا سلام الله علیها در بیان از فضیلتی دیگر از امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: « وَ قِلَّةَ مُبَالاتِهِ لِحَتْفِهِ » علی علیه السلام از مرگ نمی ترسد؛ ما که می ترسیم، چون مرگ را نشناختیم. اما علی علیه السلام و اهل بیت علیهم السلام به خوبی مرگ را شناختند. امام حسین علیه السلام فرمود من مرگ را الا سعادت و خوشبختی نمی بینم. در روایتی از امامزاده ناصرالحق این کلام امام حسین علیه السلام را مرور می کنیم: «قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ع لَمَّا اشْتَدَّ الْأَمْرُ بِالْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع نَظَرَ إِلَيْهِ مَنْ كَانَ مَعَهُ فَإِذَا هُوَ بِخِلَافِهِمْ لِأَنَّهُمْ كُلَّمَا اشْتَدَّ الْأَمْرُ تَغَيَّرَتْ أَلْوَانُهُمْ وَ ارْتَعَدَتْ فَرَائِصُهُمْ وَ وَجَبَتْ قُلُوبُهُمْ وَ كَانَ الْحُسَيْنُ ع وَ بَعْضُ مَنْ مَعَهُ مِنْ خَصَائِصِهِ تُشْرِقُ أَلْوَانُهُمْ وَ تَهْدَأُ جَوَارِحُهُمْ وَ تَسْكُنُ نُفُوسُهُمْ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ انْظُرُوا لَا يُبَالِي بِالْمَوْتِ فَقَالَ لَهُمُ الْحُسَيْنُ ع صَبْراً بَنِي الْكِرَامِ فَمَا الْمَوْتُ إِلَّا قَنْطَرَةٌ تَعْبُرُ بِكُمْ عَنِ الْبُؤْسِ وَ الضَّرَّاءِ إِلَى الْجِنَانِ الْوَاسِعَةِ وَ النَّعِيمِ الدَّائِمَةِ فَأَيُّكُمْ يَكْرَهُ أَنْ يَنْتَقِلَ مِنْ سِجْنٍ إِلَى قَصْرٍ وَ مَا هُوَ لِأَعْدَائِكُمْ إِلَّا كَمَنْ يَنْتَقِلُ مِنْ قَصْرٍ إِلَى سِجْنٍ وَ عَذَابٍ- إِنَّ أَبِي حَدَّثَنِي عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ص أَنَّ الدُّنْيَا سِجْنُ الْمُؤْمِنِ وَ جَنَّةُ الْكَافِرِ وَ الْمَوْتُ جِسْرُ هَؤُلَاءِ إِلَى جَنَّاتِهِمْ وَ جِسْرُ هَؤُلَاءِ إِلَى جَحِيمِهِمْ مَا كَذَبْتُ وَ لَا كُذِبْتُ» (معاني الأخبار؛ النص ؛ ص 288)
استاد روح الله نمازی در ادامه بیان کرد: معصومین علیهم السلام به خوبی حقیقت دنیا و آخرت و حقیقت مرگ را به ما آموختند. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در سفارشی به امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند: «وَ أَنْ لَا تُؤْثِرَ الدُّنْيَا عَلَى الْآخِرَةِ فَإِنَ الدُّنْيَا فَانِيَةٌ وَ الْآخِرَةَ بَاقِيَة» ( ديلمى، حسن بن محمد، أعلام الدين في صفات المؤمنين - قم، چاپ: اول، 1408ق؛ ص 347) و پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «الناس نیام اذا ماتوا انتبهوا». امیرالمؤمنین از مرگ هراسی ندارد و از این رو با شجاعت در مقابل دشمن می ایستد و می جنگد. و به واسطه همین ایمان، قدرتی الهی در بازوان او می آید که در قلعه خیبر را از جا می کَند. چرا که کار برای رضای خداست و اگر چنین شد، خداوند هم مدد می رساند. اما اگر کار، رنگ خدایی نداشته باشد و رنگ تزویر و ریا بگیرد، کمکی از خدا نیست. و علی علیه السلام کسی است که خدایی کار می کند و از مرگ هراسی ندارد. کسی که صفاتی اینچنین دارد را کنار زدند و به سراغ کسانی رفتند که به فکر مطامع دنیایی بودند و برای رسیدن به مقام و ثروت دنیایی حکومت را به دست گرفتند و اموال مسلمانان را بین خود تقسیم کردند و مردم را به ستوه آوردند. مردم، آنچنان کردند که علی علیه السلام مجبور گردید در شورای شش نفره ای قرار بگیرد و با کسانی دیگر قیاس شود.