استاد احمد فربهی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به موضوع «لزوم اهتمام حوزویان به کتابت» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: در کتاب امالی شیخ صدوق اعلی الله مقامه، مجلس دهم این روایت نبوی صلی الله علیه و آله و سلم آمده است: هر مؤمنى بميرد و يك ورق از او بماند كه دانشى بر آن باشد، ورقه روز قيامت ميان او و دوزخ پرده شود و خداى تبارك و تعالى به هر حرفى كه در آن نوشته است، شهرى او می دهد كه هفت برابر دنيا باشد؛ مؤمنى نباشد كه يك ساعت نزد عالمى نشيند، جز آنكه پروردگارش‏ عزّ و جلّ ندا كند نزد حبيبم نشستى؛ به عزت و جلالم سوگند تو را با او ساكن بهشت می كنم و باك ندارم. «3- حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَرَ الْعَدَنِيِّ بِمَكَّةَ عَنْ أَبِي الْعَبَّاسِ بْنِ حَمْزَةَ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ سَوَّارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَاصِمٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ وَرْدَانَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‏ الْمُؤْمِنُ إِذَا مَاتَ وَ تَرَكَ‏ وَرَقَةً وَاحِدَةً عَلَيْهَا عِلْمٌ تَكُونُ تِلْكَ الْوَرَقَةُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ سِتْراً فِيمَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ النَّارِ وَ أَعْطَاهُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى بِكُلِّ حَرْفٍ مَكْتُوبٍ عَلَيْهَا مَدِينَةً أَوْسَعَ مِنَ الدُّنْيَا سَبْعَ مَرَّاتٍ وَ مَا مِنْ مُؤْمِنٍ يَقْعُدُ سَاعَةً عِنْدَ الْعَالِمِ إِلَّا نَادَاهُ رَبُّهُ عَزَّ وَ جَلَّ جَلَسْتَ إِلَى حَبِيبِي وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي لَأَسْكَنْتُكَ الْجَنَّةَ مَعَهُ وَ لَا أُبَالِي» (الأمالي (للصدوق)؛ النص؛ ص 37)

وی افزود: ما نسبت به قیامت و بهشت، تصور واضحی نداریم و از این رو واقعا اینکه دلالت این روایات، دلالت عرفی باشد و بفرماید به ازای هر حرفی، یک شهر در بهشت عطا می شود که آن شهر به هفت برابر، بزرگتر از دنیا باشد؛ یا بفرماید درآخرت چیزی به او می دهیم که قابل فهم و درک نیست و در مقام تفهیم، این تمثیل بیان شد. آثار خیر بزرگان و اعاظمی همانند مرحوم کلینی اعلی الله مقامه را می بینیم.

استاد احمد فربهی در ادامه بیان کرد: نوشتن را جدی بگیریم. از عیب های ما طلبه ها این است که اهل نوشتن نیستیم. این عیب است و باید خودمان را بابت آن، توبیخ کنیم تا خود را اصلاح نماییم. ان شاء الله خداوند متعال به ما توفیق بدهد تا اهل کتابت علم باشیم. کتابت بهتر و دقت آن بیشتر از بیان است.