استاد احمد باقریان ساروی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به این موضوع پرداخت: «بهار، نمونه ای از رستاخیز بزرگ»

/270/260/22/

این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: اگرچه هر فصلی از فصل های چهارگانه سال در جای خود زیبا، فایده بخش و از آیات الهی و درس آموز است، ولی می توان گفت زیباترین آنها فصل بهار است؛ هنگامی که زمین پس از مرگ زمستانی دوباره نفس می کشد و جهان طبیعت نو می گردد، دانه ها از دل زمین بیرون آمده و درختان را جوانه های سبزرنگ همچون لحافی سبز دربر می گیرد. گردش فصل های سال و آمدن بهار پس از زمستان آیه و نشانه ای از آفرینش بی همتا و نمونه ای کوچک از روز رستاخیز و زنده شدن دوباره انسان ها است، چنانکه خدای بزرگ فرمود:

(أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَتُصْبِحُ الْأَرْضُ مُخْضَرَّةً إِنَّ اللَّهَ لَطيفٌ خَبير) «(اى بشر) آيا نديدى كه خدا از آسمان آبى فرو بارد و زمين سبز و خرم گردد؟ (اين دليل قدرت و رحمت آفريننده است)، همانا خدا را (با خلق) عنايت و لطف بسيار است و (به دقيق ‏ترين امور عالم) آگاه است‏». (الحج: 63)

(فَانْظُرْ إِلى‏ آثارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها إِنَّ ذلِكَ لَمُحْيِ الْمَوْتى‏ وَ هُوَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَديرٌ) «پس (اى بشر ديده باز كن و) آثار رحمت (نامنتهاى) الهى را مشاهده كن كه چگونه زمين را پس از مرگ (و دستبرد خزان باز به نفس باد بهار) زنده مى ‏گرداند! محققا همان خداست كه مردگان را هم (پس از مرگ) باز زنده مى‏كند و او بر همه امور عالم تواناست‏». (الروم: 50)

(وَ مِنْ آياتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خاشِعَةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيْهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ إِنَّ الَّذي أَحْياها لَمُحْيِ الْمَوْتى‏ إِنَّهُ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدير). «و از جمله آيات قدرت الهى آنكه زمين را بنگرى خشك و پژمرده كه چون ما بر آن آب باران فرود آريم بردمد و گياه برآورد و اهتزاز و نشاط و خرّمى يابد. بارى، آن كس كه زمين را زنده كند مردگان را هم زنده گرداند كه او بر هر چيز قادر است‏». (فصلت: 39)

استاد باقریان ساروی در ادامه بیان کرد: در آن هنگام که زمستان فرا می رسد، برگ درختان به زردی گراییده و بر زمین می ریزند و به خاک تبدیل می شوند؛ ولی با آمدن فصل بهار و نو شدن سال طبیعت دوباره زنده می شود؛ به همین گونه است مردن انسان ها و تبدیل شدن اجساد آنان به خاک، که خدای بزرگ آن مردگان به خاک تبدیل شده را به پیکرهای جانداری تبدیل نموده و ارواحشان را بر آنها می دمد و همگی بار دیگر همانند گیاهان بهاری از دل خاک رهیده و به صحرای محشر رهسپار می گردند، تا هر کس هر آنچه را که در زندگی دنیای خود کاشته بود در آن روز بزرگ درو نماید. چه زیبا سروده است سعدی شیرازی:

خیز و غنیمت شمار جنبش باد ربیع                  ناله موزون مرغ بوی خوش لاله زار

برگ درختان سبز پیش خداوند هوش                هر ورقش دفتریست معرفت کردگار

روز بهاریست خیز تا به تماشا رویم                 تکیه بر ایام نیست تا دگر آید بهار

و مولوی نیز سروده است:

این بهار نو ز بعد برگریز                             هست برهان وجود رستخیز

در بهاران رازها پیدا شود                              هرچه خوردست این زمین رسوا شود

رازها را می کند حق آشکار                           چون بخواهد زشت، تخم بد مکار

بهار عمر انسان

این استاد حوزه علمیه قم افزود: در قرآن کریم می خوانیم: (وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طينٍ * ثُمَّ جَعَلْناهُ نُطْفَةً في‏ قَرارٍ مَكينٍ * ذثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظاماً فَكَسَوْنَا الْعِظامَ لَحْماً ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقين‏). «و همانا ما آدمى را از گل خالص آفريديم. * آن گاه او را نطفه گردانيده و در جاى استوار (صلب و رحم) قرار داديم * آنگاه نطفه را علقه و علقه را گوشت پاره و باز آن گوشت را استخوان ساختيم و سپس بر استخوان ها گوشت پوشانيديم (و پيكرى كامل كرديم) پس از آن (به دميدن روح پاك مجرد) خلقتى ديگرش انشا نموديم آفرين بر (قدرت كامل) خداى كه بهترين آفرينندگان است‏».  (المؤمنون: 12 – 14).

روزی که آفرید تو را صورت آفرین                از آفرینش تو به خود گفت آفرین

صورت نیافریده چنین صورت آفرین                بر صورت آفرین و بر این صور افرین