امام راحل بر خلاف مسیر رایج رودخانه تاریخ، فریادگر احیای دین شد و به حق باید گفت کسی می تواند به این حد از برداشت عملی برای دفاع از دین بپردازد که در کنار عبودیت و اخلاص، بصیرت و شجاعت هم داشته باشد.

استاد علی احتشام در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره‌ای اساتید، ضمن تجلیل و تکریم از پدید آورندگان انقلاب کبیر اسلامی یعنی همه ملت خاطرنشان کرد: باید با بررسی آثار، پیامدها و علل پدید آمدن این انقلاب بزرگ که ان شاء الله زمینه ساز برای ظهور مصلح حقیقی حضرت ولی عصر علیه السلام خواهد بود برای ماندگاری این انقلاب و استفاده از همه فرصت ها و زدودن تهدیدها تلاش کرد.

وی ادامه داد: برای تحلیل انقلاب اسلامی دو عنصر بیش از همه باید مورد توجه قرار گیرد یکی عنصر رهبری و دیگری عنصر مردم.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه با اشاره به اینکه امام راحل با توجه به مثلث عبودیت و بصیرت و شجاعت در پدید آمدن این حادثه عظیم نقش بی بدیلی داشتند ابراز داشت: در طول تاریخ بعد از صدر اول عده زیادی از علما و فقها با اینکه در اخلاص و عبودیت حق تردیدی نداشتند اما در این ریاضت ها به ریاضت های محدود اکتفا می کردند اما امام راحل ریاضت را از مرحله عمل به مرحله فکر کشاند و با این ریاضت های علمی و عملی توانست زمینه پیدایش این انقلاب را فراهم کند.

وی ادامه داد: امام از همان ابتدا دغدغه حضور دین در حکومت و اجتماع را داشت در زمانی که هرکس در دنیا بانی انقلابی می شد چه در میان مسلمین و چه در میان غیر مسلمین اول باید روش و منش خود را منهای دین معنا می کرد و حتی مد شده بود که دین را افیون ملتها و جوامع بدانند. انقلابهای بزرگ دنیا که گاهی در کشورهای جهان سوم حتی در بلاد اسلامی به عنوان اسوه و الگو مطرح بودند کسانی بودند که یا متدین نبودند یا بنای مبارزه با دین را داشتند.

استاد احتشام افزود: در میان مسیحیان نهضت پروتستانیزم برای فاصله گرفتن از دیانت سنتی مطرح شد و همه دنبال این بودند که عامل جور و استبداد و دور ماندن از پیشرفت را دین معنا کنند. در چنین فضایی امام راحل بر خلاف مسیر رایج رودخانه تاریخ فریادگر احیای دین شد و به حق باید گفت کسی می تواند به این حد از برداشت عملی برای دفاع از دین بپردازد که در کنار عبودیت و اخلاص، بصیرت و شجاعت هم داشته باشد.

وی ادامه داد: افراد زیادی در طول تاریخ وجود داشتند که خوب می فهمیدند اما یافته های خوب خود را از محدوده اطرافیان خود نتوانستند به دیگران برسانند چون این شجاعت را در خود نمی دیدند.

استاد احتشام با بیان این نکته که امام راحل عظیم الشان ما توانست با عنصر بصیرت و شجاعت یافته های خالصانه دینی خود را فراگیر کند تاکید کرد: در یک جمله می توان گفت در عنصر رهبری این انقلاب خاصیتی بود که در انقلابیون قبل از او یا نبود یا ضعیف بود؛ اولا تمام حرف و مرام امام در احیای اسلام نهفته بود و اگر برای دغدغه های سیاسی و اجتماعی ملت نگرانی داشت اگر در برابر انجمن های ایالتی و ولایتی موضع گرفت اگر در برابر کاپیتولاسیون ایستاد همه اینها از موضع غیرت دینی بود نه از موضع سیاسی.

وی ادامه داد: امام راحل اگر برای مردم دل می سوزاند اگر سیلی می آمد سرمایی می آمد عده ای از محرومین در این کشور مبتلا می شدند و به واسطه کوتاهی مسئولین ساز و کاری برای حمایت دیده نمی شد امام راحل از موضع غیرت دینی این مسأله را مطرح می کرد نه اینکه مثل بعضی از کسانی که مردم را وسیله تعیش و معاش خود ساخته بودند و دفاع از مردم را برای رسیدن به قدرت خود مطرح می کردند امام هیچگاه اینگونه نبود.

استاد احتشام تصریح کرد: تمام هم و غم امام این بود که توحید کلمه یعنی کلمه حقه لا اله الا الله در همه جوامع خصوصا در جوامع اسلامی تعالی پیدا کند و با این نگرش توانست از ظرفیت علما و اندیشمندان حوزوی و دانشگاهی و اصناف و بازاریان که خواص جامعه بودند و همچنین توده های مردم بهترین استفاده را ببرد.

این استاد حوزه علمیه قم با بیان اینکه عنصر دومی که عامل پیروزی انقلاب شد مردم بودند، خاطر نشان کرد: باید گفت در طول تاریخ کم نبودند کسانی که مردم را در خدمت خود گرفتند و حکومت هایی را تشکیل دادند مثل افشاریه زندیه صفویه و قاجاریه. هر کس که به حکومت می رسید با توده های مردم می توانست غرض و منفعت خود را پیش ببرد اما نوع نگرش امام راحل به مردم با همه حاکمان قبل از او فرق می کرد.

وی ادامه داد: حضرت امام معتقد بود که مردم با اتکا به قدرت لایزال الهی ناشدنی ها و محال های عادی را ممکن می کنند و اعتقاد عجیبی داشت به ظرفیت و پتانسیل و انرژی ذخیره شده در ملت لذا از همان ابتدا شاگردان خود را تشویق و ترغیب کرد که در محرم و صفر که مردم در مساجد و تکایا اجتماع دارند بیشترین استفاده را ببرند برخلاف کسانی چون سید جمال الدین اسد آبادی که حرکت خود را از خواص سیاسی شروع کرد و فکر می کرد می تواند با توجیه حاکمان و سیاستمداران برای ایجاد وحدت در جامعه اسلامی در برابر مستعمرین و مستکبرین استفاده کند امام راحل این راه را راه اساسی نمی دانست.

استاد احتشام در سخنان پایانی خود تاکید کرد: مردم هم چون می دیدند در نگرش رهبری به مردم اخلاص هست و رهبری، مردم را باور دارد لذا با یک پیام او از نجف یا پاریس آنچه لازم بود برای مایه گذاشتن و سرمایه گذاری به بهترین وجه انجام می دادند و زمینه پیروزی انقلاب را فراهم کردند./210/32/20