استاد محمد حسین ملک زاده از مبلغین بین المللی و از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به موضوع «لزوم بهره گیری کامل از فرصت تحصیل» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: نکته ای که باید بر آن تأکید کنم، آن است که سراغ ندارم کسی مشغول به کارهایی جانبی غیر از تحصیل شده باشد و بعد به لحاظ علمی پیشرفت کرده باشد و مجتهد شده باشد؛ اگرچه وجه عقلی آن را منتفی می دانیم، ولی نظیری برای این مورد سراغ ندارم و عادتا محال است و نشدنی است. اجتهاد و فقاهت آنقدر ناز دارد که تن به هر کسی نمی دهد. آن کسی که عمر خود را در این راه بگذارد، و خوش استعداد و توانمند هم باشد، شاید برسد و شاید نرسد. اما در هر حال باید ممحّض باشد.

وی افزود: برای روشن تر شدن این بیان، شهید صدر رحمت الله علیه را مثال می زنم؛ شخصیتی که اگر 10 نابغه بزرگ جهانی را با هم ادغام کنیم، یک نفر نزدیک به شهید صدر می شود. نابغه، شهید صدر بود و هیچ ان قلتی در آن نیست. مرحوم شهید صدر به واسطه نبوغش، در یازده سالگی کتاب منطقی سنگین، و در سیزده سالگی کتاب فدک و تاریخ نوشته است؛ کتابی که به عنوان کتاب مرجع بعضی از مراجع لحاظ شده است تا درباره حضرت فاطمه سلام الله علیها و ماجرای فدک کتاب بنویسند؛ با این حال، همین شهید صدر می گوید من در دوران طلبگی به اندازه پنج طلبه مجدّ، کار می کردم. ایشان می گوید من روزی شانزده ساعت کار مفید علمی انجام می دهم. و البته کار غیر مفید هم انجام می داد.

استاد ملک زاده خاطرنشان کرد: البته کلام من برای برخی از طلبه ها امیدبخش نیست؛ اما نباید خودمان را بازی و فریب بدهیم. سال ها پیش به من پیشنهاد شده بود که امام جمعه جایی بشویم؛ بی رغبت نبودم و می گفتم در کنار کار امامت جمعه، به مباحث علمی هم می رسم؛ یکی از آقایان جزو اعضای سیاستگذاری امامت جمعه به من گفت گویا تصور درستی از منصب امامت جمعه ندارید. اینگونه نیست؛ و اگر بخواهید امام جمعه خوبی باشید، تمام هفته باید تلاش کنید و درگیر هستید. موفق ترین امام جمعه های ما که اهل مدیریت زمان هستند و خیلی موفق هستند، به زحمت می توانند روزی یک درس داشته باشند و آن هم مطالعه برای آن نداشته باشند. من مدتی رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در یکی  از کشورها بودم و نماز جمعه هم می خواندم؛ من که حداقل سالی چند تألیف انجام می دهم، در آن سال، یک مقاله داشتم که نیمی از آن تکمیل شده بود، وقت نمی کردم  که تمام کنم. می خواهم بگویم بدانیم که کجای قصه هستیم. اگر در کنار طلبگی، مشغولیات دیگری هم داریم و با این حال می خواهیم به اجتهاد هم برسیم، یا از شغلی که انتخاب کردیم، شناخت کافی نداریم، یا اجتهاد را نمی شناسیم. و یا هر دو را.  

وی افزود: اگر در عرصه علمی می توانیم موفق ترعمل کنیم تا عرصه دیگر، برای عرصه علمی تلاش کنیم. می بینیم که برای عرصه های دیگر، من به الکفایه موجود است؛ از این رو باید تمرکز بر عرصه علمی داشته باشیم. از خود این سؤال را داشته باشیم که «من برای چه ساخته شدم». امام سجاد علیه السلام در دعای مکارم الاخلاق می فرماید: «و استعملنی لما خلقتنی» خدایا من را به کار گیر در آن جهتی که من را به خاطر آن خلق کردی. خداوند برای آفرینش کلّ هستی هدفی داشته است؛ برای آفرینش انسان هم هدفی داشته است؛ برای آفرینش شخص خود من هم هدفی داشته است. قرار بوده است شخص من بیایم در نظام هستی جایی را پر کنم؛ یعنی نقشی تاریخی و تمدنی برای من قائل شده است. متناسب با آن هم به من استعداد و توانایی داده است. اگر من این را نشناختم، یعنی این نکته را درک نکردم، از نعمت پا که خدا به من داده، به خوبی استفاده نمی کنم و یا بلا استفاده رها می کنم؛ همین طور است نسبت به نعمت استعداد.