استاد فرهاد فتحی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به موضوع «تجمل گرایی ممدوح و مذموم» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: امروزه به خاطر تبلیغات رسانه ای و فضای مجازی و تبدیل شدن جهان به دهکده ای کوچک، تمام مدل های روز دنیا در حال تبادل بین افراد است و به خاطر حس زیبا شناختی انسان و جلوه دادن خود بین افراد، به تجمل گرایی رو می آورد و می خواهد خود را به رخ دیگران بکشد. ولی ظاهرا تجمل گرایی ممدوح و مذموم را باید تفکیک کرد؛ به این صورت که در آموزه های دینی ما موضوعی به نام شأن افراد مدّ نظر قرار گرفته شده است؛ مثلا شأن انسان که از موقعیت اجتماعی و خانوادگی و تحصیلی و مواردی از این قبیل به دست می آید، باید در این موضوع مدّ نظر قرار بگیرد؛ مثلا شأن یک دکتر با یک کارگر متفاوت است و چیزی که برای یکی تجمّل است، برای دیگری تجمّل تلقی نمی شود.

وی افزود: البته باید از این نکته غافل نشویم که در جامعه ای که کسی نان شب ندارد، نباید به بهانه شان خودمان از مسئولیت رسیدگی به فقرا شانه خالی کنیم. بنابراین هر کس می داند که با چقدر وسایل زندگی بین مردم عزت خود حفظ می شود؛ مثلا دکتری که با یک آپارتمان و ماشین و وسایل زندگی متناسب با آن خانه شان اجتماعی خود را حفظ می کند، اگر بیشتر از آن را طالب باشد و از احسان به دیگران غافل بماند، بدون شک مذموم و بد خواهد بود؛ ولی نداشتن حداقل زندگی نیز موجب مذمت او خواهد شد. بنابراین طبق روایت بهترین کارها آن است که به دور از افراط و تفریط باشد و حد وسط در نظر گرفته شود.

استاد فرهاد فتحی خاطرنشان کرد: در نهایت باید این‌ نکته را متذکر شوم‌ ملاک برتری تقوا است؛ و اینکه گفتیم‌ شأن دکتر و کارگر کسی اینگونه برداشت نکند که دکتر برتر از کارگر است؛ بلکه خواستیم بگوییم که در عرف افراد مذهبی نیز شان انسان ها متفاوت است و اگر عالمی برخوردی مانند عوام داشته باشد، مردم ‌متدین از او نمی پذیرند و این سیره مستمر بین عقلا بوده و هست و مورد منع خداوند نیز قرار نگرفته است پس مورد قبول او می باشد.