استاد ولی الله عیسی زاده از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «دحوالارض و اعمال عبادی آن» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: روز بيست و پنجم ذي قعده، روز دَحوُالارض است. يعني روزي است كه زمين از زير خانه خدا [كعبه معظمه] پهن و فراخ گرديد. این روز، روز مبارکی برای تمام مسلمانان و حتی تمام انسان های روی زمین است.

وی ا فزود: نخستين مكاني كه از زمين آفريده شد، خانه خدا بود و بدين جهت مكه معظمه را كه كعبه در آن قرار دارد، "ام القري" مي گويند و آنگاه، از زير آن، ساير بخش هاي زمين گسترش پيدا كرد و به شكل و هيأت بعدي درآمد.(وقايع الأيام، ص: 101)

استاد عیسی زاده در ادامه بیان کرد: در روايات متعددي آمده است كه در بيست و پنجم ذي قعده، كعبه نصب گرديد، زمين گسترده شد، آدم (ع) هبوط كرد، ابراهيم خليل (ع) و عيسي مسيح (ع) متولد شدند و رحمت خدا پخش گرديد. (المراقبات، ص: 374)

این استاد حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: اما اعمال عبادی در شب و روز دحو الارض بدين قرار است:

 1- اميرمؤمنان (ع) فرمود: نخستين رحمتي كه از آسمان بر زمين فرود آمد، در بيست و پنجم ذي قعده بود. كسي كه اين روز را روزه گرفته و شبش را به عبادت بايستد، ثواب عبادت صد ساله را كه روزش را روزه و شبش را در عبادت باشد، خواهد داشت. هر گروهي كه در اين روز براي ذكر پروردگارشان گرد هم آيند، پراكنده نمي گردند؛ مگر اين كه خواسته آنان داده شود. در اين روز، يك ميليون رحمت نازل مي شود كه نود و نه درصد آن براي ذاكرين و روزه داران اين روز و عبادت كنندگان اين شب خواهد بود. (الاقبال بالاعمال الحسنة، ج 2، ص  26)

 2- امام رضا (ع) در حديثي فرمود: «و في خمسة و عشرين من ذي القعدﺓ وضع الله البيت، و هو اوّل رحمة وضعت علي وجه الأرض فجعله الله عزّوجلّ مثابة للنّاس و أمناً.» (روضة الواعظين، ص  351)  يعني: خداوند سبحان در بيست و پنجم ذي قعده كعبه را بنا نهاد و آن نخستين رحمتي است كه در روي زمين قرار داده شد. پس آن را خداي سبحان، محل گردهمآيي و خانه امني براي مردم قرار داد.

 3- حسن بن وشاء گفت: من در كودكي به همراه پدرم در شب بيست و پنجم ذي قعده به محضر امام رضا (ع) رسيديم و آن حضرت به ما فرمود: شب بيست و پنجم ذي قعده، شبي است كه حضرت ابراهيم (ع) و حضرت عيسي (ع) در آن متولد شدند و در اين شب، زمين از زير كعبه پهن و گسترده گرديد. پس هر كسي در روز آن، روزه بگيرد، همانند كسي است كه شصت ماه را روزه گرفته باشد. (الاقبال بالاعمال الحسنة، ج 2، ص  24)

 4- عبدالله بن مسعود از پيامبر (ص) روايت كرد، كه آن حضرت فرمود: «و انزل الله الرّحمة لخمس ليال بقين من ذي القعدة، فمن صام ذلك اليوم كان له كصوم سبعين سنة.» (الاقبال بالاعمال الحسنة، ص 27) يعني: خداوند متعال، رحمت واسعه خويش را در پنج شب مانده به آخر ذي قعده [يعني در 25 ذي قعده] نازل نمود. پس هر كسي آن روز را روزه بگيرد، اجر و پاداش وي همانند كسي است كه هفتاد سال را روزه گرفته باشد.

 5- خواندن دو ركعت نماز در پيش از ظهر، كه در هر ركعت، يك بار سوره حمد و پس از آن پنج بار سوره والشمس (سوره 91) و پنج بار سوره والضحي (سوره 93) قرائت گردد. پس از سلام نماز، بگويد: لا حول و لا قوﺓ الاّ بالله العلي العظيم. سپس اين دعا را بخواند: يا مقيل العثرات، اَقِلني عَثرتي، يا مجيب الدّعوات، اَجِب دَعوَتي …(المراقبات، ص 374)

 6- خواندن دعاي: أللهم داحِيَ الكعبة و فالِقِ الحبّة و صارف اللزبة … (الاقبال بالاعمال الحسنة، ج 2، ص 27)

 7- زيارت ثامن الحجج، حضرت امام علي بن موسي الرضا(ع) در اين روز، ثواب فراواني دارد.( وقايع الايام، ص 102)

استاد عیسی زاده خاطرنشان کرد: اين شب و روز بزرگ، يك فرصت بزرگي است براي آناني كه مي خواهند با شكر و طاعت خود در درگاه پروردگار متعال قربت و رضايت وي را براي خويش جلب و رابطه خود را با عالم معني مستحكم نمايند.