استاد توکل اکبرنژاد از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «نگاهی به آیه های نبأ» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: در سوره مبارکه نبأ می خوانیم: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ‏ عَمَّ يَتَساءَلُونَ (1) عَنِ النَّبَإِ الْعَظيمِ (2) الَّذي هُمْ فيهِ مُخْتَلِفُونَ (3) كَلاَّ سَيَعْلَمُونَ (4) ثُمَّ كَلاَّ سَيَعْلَمُونَ (5) أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهاداً (6) وَ الْجِبالَ أَوْتاداً (7) وَ خَلَقْناكُمْ أَزْواجاً (8) وَ جَعَلْنا نَوْمَكُمْ سُباتاً (9)»

وی افزود: باء در «بسم الله الرحمن الرحیم» جاره است؛ و باید به جایی وصل باشد؛ از این رو بگوییم «أبتدأ بسم الله الرحمن الرحیم» شروع می کنم به نام پروردگار متعال؛ که هم رحمان است برای همه، در دنیا و در آخرت، هم برای آنها که عملگرا بودند و خدا و پیامبر را قبول کردند. و رحیمیت خدا برای کسانی که خدا و پیامبران و جانشینان انبیاء را قبول کردند.

استاد اکبرنژاد در ادامه بیان کرد: «عَمَّ يَتَساءَلُونَ» «عمّ» در واقع (عن ما) است. کفار و دهریون از چه سؤال می کنند؟ استفهام از عظمت مسئول عنه حکایت دارد. وقتی پیامبر اسلام تبلیغ خود را عملی کرد، کافران جنجال درست کردند و مقابل رسول گرامی اسلام صلی الله علیه وآله و سلم سنگ اندازی کردند. آیا از قرآن می پرسند که اینکه آیا از جانب خدا نازل شده است یا خیر؟ آیا از رسالت حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم؟ آیا از قیامت می پرسند؟ آیا از بین خود می پرسند؟ یا از مؤمنین؟ و یا از رسول الله می پرسند.

وی افزود: « يَتَساءَلُونَ عَنِ النَّبَإِ الْعَظيمِ» نبأ، خبر مهم را می گویند. از قیامت و مردن و زنده شدن بعد از مرگ و در مقابل خدا متوقف شدن و حساب و کتاب دادن. این نکته مهم است که به حقیقت کلمه، مردن، استعداد می خواهد. روایتی است که امام سجاد (علیه السلام) در شب بیست و هفتم از اول شب تا آخر شب این دعا را می‌خواندند] و آن دعا این است: «اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي التَّجافِي عَنْ دارِ الْغُرُورِ، وَ الإِنابَةَ إِلى‏ دارِ الْخُلُودِ، وَ الاسْتِعْدادَ لِلْمَوْتِ قَبْلَ حُلُولِ الْفَوْتِ« خدایا به من روزیِ عظیمِ پهلو تهی ‌کردن از سرای فریب‌ ها را عنایت فرما، و رجوع به سرای سرور و خلود و جاودانگی را روزیم کن، و استعداد برای مرگ، قبل از نزول مرگ را نصیبم فرما. ما آنچنان متوجه این قضیه نیستیم و غصه مدرک و مال دنیا هستیم. اما باید به یاد داشته باشیم که مُردن، استعداد می خواهد. در روایت آمده است: «وَ قَدْ قَالَ النَّبِيُّ ص‏ مَنِ اسْتَوَى يَوْمَاهُ فَهُوَ مَغْبُونٌ وَ مَنْ كَانَ غَدُهُ شَرّاً فَهُوَ مَلْعُونٌ وَ مَنْ لَمْ يَتَفَقَّدِ النُّقْصَانَ فِي‏ عَمَلِهِ كَانَ النُّقْصَانُ فِي عَقْلِهِ وَ مَنْ كَانَ نُقْصَانٌ فِي عَمَلِهِ وَ عَقْلِهِ فَالْمَوْتُ خَيْرٌ لَهُ‏ مِنْ‏ حَيَاتِهِ‏» (إرشاد القلوب إلى الصواب (للديلمي)؛ ج‏ 1؛ ص 87)

استاد توکل اکبرنژاد خاطرنشان کرد: از نبأ عظیم می پرسند؛ همان خبر بزرگی که حتی بین خودشان هم اختلاف است. اگر کسی اعتقاد به حیات دنیا نداشته باشد، چرا باید جنایت نکند، خیانت نکند، پول شویی نکند، دروغ نگوید و مرتکب حرام نشود. برخی می گویند فقیران این دنیا، فقرای آن دنیا هم هستنند؛ و ما ثروتمندان، در آن دنیا نیز ثروتمند هستیم. برخی می گویند با روحمان برانگیخته می شویم و جسمی در کار نیست. برخی می گفتند برانگیختن در کار هست؛ اما بهشت و جهنمی نیست. برخی می گفتند بهشت و جهنم هست؛ اما از خوردن و آشامیدن و .. خرافات هایی درست کردند. برخی می گفتند اصلا برانگیختنی در کار نیست و هر چه هست، این دنیا است. در آیاتی از قرآن کریم می خوانیم:

«وَ قالُوا إِنْ هِيَ إِلاَّ حَياتُنَا الدُّنْيا وَ ما نَحْنُ بِمَبْعُوثينَ‏» (الأنعام: 29)

«إِنْ هِيَ إِلاَّ حَياتُنَا الدُّنْيا نَمُوتُ وَ نَحْيا وَ ما نَحْنُ بِمَبْعُوثينَ‏» (المؤمنون: 37)

«وَ قالُوا ما هِيَ إِلاَّ حَياتُنَا الدُّنْيا نَمُوتُ وَ نَحْيا وَ ما يُهْلِكُنا إِلاَّ الدَّهْرُ وَ ما لَهُمْ بِذلِكَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلاَّ يَظُنُّون‏» (الجاثية: 24)