استاد ناصر ابراهیمی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «اهمیت و برکات سحر» پرداخت.
/270/260/22/
این استاد حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: در روایات اهل بیت علیهم السلام بر جایگاه سحرها بسیار تأکید شده است. در کتاب کافی می خوانیم: «عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ، قَالَ: «قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ: خَيْرُ وَقْتٍ دَعَوْتُمُ اللَّهَ- عَزَّ وَ جَلَّ- فِيهِ الْأَسْحَارُ، وَ تَلَا هذِهِ الْآيَةَ فِي قَوْلِ يَعْقُوبَ عَلَيْهِ السَّلَامُ: «سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي» وَ قَالَ: أَخَّرَهُمْ إِلَى السَّحَرِ».
وی افزود: در روایت آمده است پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: "أشرافُ اُمَّتي حَمَلَةُ القُرآنِ و أصحابُ اللَّيلِ" اشراف امّت من، حاملان قرآن و شب زنده دارانند. (معاني الأخبار، ص: 178). در روایت آمده است: "صَلاةُ اللَّيْلِ سِراجٌ لِصاحِبِها فِى ظُلْمَةِ الْقَبْرِ" نماز شب در تاريكى قبر براى صاحبش چراغ است. (بحارالأنوار: ج ۸۷، ص ۱۶۱) باید دانست اشراف چه کسانی هستند؟ آیا اشراف ثروتمندان هستند؟ در قیامت، اشراف آن کسانی هستند که نماز شبخوان هستند. باید خود را به شب زنده داری و سحرخیزی عادت داد تا از زمره اشراف لحاظ بشویم. می گویند : در زمان قدیم استادی از شاگردش پرسید: "سحرها کی بلند می شوی؟ "شاگرد گفت: "دو ساعت مانده به اذان". با این حال استاد فرمود: "کم است!". در گذشته اینگونه بودند. حالا ما اگر نیم ساعت یا سه ربع پیش از اذان هم بلند شویم، خوب است.
استاد ابراهیمی در ادامه بیان کرد: مردم از برکات سحر غالباً استفاده نمی کنند. در طول سال از سحر باید استفاده کرد؛ روایت است که روزی زید بن حارثه حال نداشت و به ستون مسجد تکیه داده و نشسته بود. حضرت فرمودند: "یا زید کَیفَ أصبَحتَ؟" چگونه صبح کردی؟ عرض کرد: أصبَحتُ موقناً، صبح کردم در حال یقین. حضرت فرمودند: "هر چیزی نشانه ای دارد. نشانه یقین تو چیست؟" زید عرض کرد: "نشانه یقین من این است که شب ها از یقین خوابم نمی برد. صدای غرّش آتش جهنم را می شنوم و نعمت های بهشت را هم می بینم.
وی خاطرنشان کرد: علامه حسن زاده آملی قدّس سرّه فرمود: "هر که سحر ندارد، از خود خبر ندارد" "آه که خروس در سحر به ذکر قدّوس و سبّوح در خروش است، کم از خروس مباش! چون به خروش آمدی، بدان بهترین عطای دوست لقای اوست، در همان اوائل جوانی، نماز شب من ترک نمی شد. اساتید به ما مرتب تأکید می کردند شماباید در رفتار و کردارتان مواظب باشید و مراعات بکنید.اساتید ماخیلی مواظب اخلاق ما بودند و از این جهت به گردن ما حق دارند...در دو جناح علم و عمل خیلی مواظب ما بودند."
وی افزود: ابوسعید ابوالخیر می گوید "شب خیز که عاشقان به شب راز کنند، گرد در و بام دوست پرواز کنند"؛ "هر جا که دری بود، به شب بربندند، الا در عاشقان که شب باز کنند"