منافقین انسان های با شهامت و شجاعی نیستند، زیرا نمی توانند عقیده خود را در ملا عام بیان کنند.

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، استاد محسن فقیهی اظهار داشت: رفتار منافقین به گونه ای است که برای مومنین اظهار ارادت می کنند اما در خلوت هیچ اعتقادی به اینها دارند.

عضو اتاق فکر نشست دوره ای اساتید در تفسیر آیه هفتم از سوره بقره گفت: در این آیه خداوند می فرماید: «وَإِذَا لَقُواْ الَّذِينَ آمَنُواْ قَالُواْ آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْاْ إِلَى شَيَاطِينِهِمْ قَالُواْ إِنَّا مَعَكْمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُونَ». این آیه از سوره بقره در رابطه با منافقین و برخورد آنها است. منافقین کسانی هستند که در ظاهر می گویند ما ایمان داریم اما در باطن ایمان ندارند. اما خداوند به حال آنها آگاه است؛ «يُخَادِعُونَ اللّهَ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَمَا يَخْدَعُونَ إِلاَّ أَنفُسَهُم وَمَا يَشْعُرُونَ». این منافقین که دارای این اوصاف هستند رفتار و کردارشان به گونه ای است که وقتی به مومنین می رسند اظهار ارادت می کنند اما وقتی در جمع خصوصی خودشان قرار می گیرند، می گویند رفتیم و مومنان را مسخره کردیم.

این استاد حوزه ادامه داد: در مورد این آیه قرائت های مختلفی وجود دارد. برخی قرا در ابتدای آیه به جای «وَإِذَا لَقُواْ الَّذِينَ آمَنُواْ» اینگونه نوشته اند که «وَإِذَا لَاقُواْ الَّذِينَ آمَنُواْ». اگر «لَقُواْ» خوانده شود مجرد است و اگر «لَاقُواْ» باشد مزید است. واژه « لَقُواْ» اشاره به این دارد که این مناقین عمدا در یک مسیری قرار می گرفتند تا مومنین را ببینند تا به آنها بگویند که ما هم مثل شما ایمان داریم اما واژه «لَاقُواْ» به این معنی است که به صورت اتفاقی با منافقین برخورد می کنند.

وی در ادامه افزود: ملاقات در این آیه با اجتماع فرق دارد. ملاقات همیشه با اظهار دوستی و محبت است.  اما اگر دو نفر که با هم دشمن هستند در جایی جمع شوند، به این اجتماع گفته می شود و باید از کلمه اجتماع استفاده کرد. معنای خلوت هم که در آیه فوق به آن اشاره شده است، به این معنی است که اغیار در آن جا نیست و همه یک جور فکر می کنند. از این واژه خلوت ما می فهمیم که منافقین انسان های با شهامت و شجاعتی نیستند، زیرا نمی توانند عقیده خود را در ملا عام بیان کنند./250/33/20