استاد مرتضی کریم پور از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «پافشاری در دعا، یکی از عوامل استجابت دعا» پرداخت

/270/260/22/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: سعدی شیرازی به زیبایی چنین می سراید:

گر اجابت کنی و گر نکنی                چارۀ من دعاست می ‌خوانم

 گر بخوانی مقیم درگاهم                  ور برانی مطیع فرمانم

پارسایان ملامتم نکنید                     که من از عشق توبه نتوانم

وی افزود: اصرار و الحاح و جدا نشدن از خواستۀ خود، نشانۀ جدیت در دعاست؛ به ‌گونه ‌ای که پیشوایان معصوم علیهم السلام در مناجات درس ‌آموز خود بر این روش توصیه و تأکید کرده ‌اند که: «من طلَب شیئاً وَجَدَّ وَجَدَ وَ مَنْ قَرَع باباً وَ لجَّ وَلَج» کسی که در پی چیزی باشد و جدیت نماید، می‌ یابد و کسی که دری را بکوبد و پافشاری و اصرار کند، به مراد خود می ‌رسد. (الانوار الساطعه، ج ۲، ص ۳۱۷؛ شرح مصباح الشریعه، ص ۳۸۹؛ شرح دعای صباح خوبی، ص ۱۷۳)

وی افزود امام علی علیه ‌السلام به هنگام راز و نیاز با خدای خویش می‌ گوید: «اللهی اَدْعُوکَ دُعاءَ مُلِحُّ لایَمِلُّ دُعاءَ مَوْلاهْ» پروردگارا، تو را می ‌خوانم با دعایی اصرارگونه که مولا با پافشاری عبد، هرگز خسته نمی ‌شود. (البلد الامین، ج ۱، ص ۳۱۷؛ جمال الأسبوع، ص ۹۳؛ جنه الأمان، ص ۲۲۱ و ۳۷6؛ ریاض السالکین، ص ۲۰۸ و ۳۷۰؛ ر.ک: الاقبال بالاعمال الحسنه، ص ۱۵۷؛ شرح مناجات شعبانیه، ص 4۹  (و اسمع ندایی اذا نادینک و اسمع دعایی ...)

استاد کریم پور در ادامه بیان کرد: در دیگر دعاها آمده است: «یا مَنْ لا یُبْرِمُه اِلْحاحُ الْمُلِحّین... یا مَنْ لایُبْخِلُه اِلْحاحُ الْمُلِحّینْ... یا مَنْ لا سَأَمَه اِلْحاحُ الْمُلِحّینْ» ای کسی که اصرار و پافشاری بندگان تو را نمی ‌رنجاند... ای آن که اصرار دعاکنندگان تو را بخیل نمی ‌سازد... ای کسی که اصرار بندگان تو را آزرده‌ خاطر نمی ‌کند. (شرح مناجات شعبانیه، ص ۵۱ ر.ک: شفاء الصدور، ص ۲۳ و ۵6۱؛ مفاتیح الجنان، ص ۱۲ و ۱۰۰ و ۲4۱ و 4۵۹ (تعقیبات مشترکه، دعای جوشن کبیر، دعای روز بیست و هشتم ماه رمضان و دعای علقمه)؛ البلد الامین، ص 223؛ الاقبال بالاعمال الحسنه، ص 407)

وی افزود: از این ‌رو رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله فرمود: «انَّ الله یُحبُّ الْمُلِحّینَ فِی الدُّعا» همانا خداوند اصرارکنندگان در دعا را دوست دارد. (الدعوات، ص ۱۷؛ ر.ک: شرح مناجات شعبانیه، ص 4۹)

این استاد حوزه علمیه قم اضافه نمود: آموزه ‌های آسمانی معارف دینی درباره درنگ در دعا و پافشاری بر خواسته ‌ها، موجب گردیده که «عجله نکردن در اجابت دعاها» به ‌صورت توصیه ‌ای از سوی عالمان روشن ‌ضمیر مطرح شود و بر ارائۀ خواستۀ خود به محضر خدای متعال دست‌ کم به ‌صورت «سه بار» و تکرار آن، تأکید شود؛ زیرا درخواست درخواست‌ کنندۀ لجوج، مستجاب و همسنگ نیایش افراد حج‌ کننده و جهاد کننده است که درخواستشان مورد پذیرش حق قرار می‌ گیرد. (همان، صص 4۲۰ و 4۲۱)

وی افزود: امام صادق علیه ‌السلام، با اشاره به ارزش عیادت مؤمنان و خداجویان، مردم را «عیالُ الله» یعنی افراد تحت تکفل و سرپرستی خداوند دانستند و گفتند: افراد عیادت ‌کننده، با عمل خود، محبوبترین انسان ‌ها محسوب می‌ شوند؛ زیرا به افراد تحت سرپرستی خداوند نفع رسانده ‌اند و آنان را خرسند کرده‌ اند؛ از این ‌رو پروردگار نسبت به عیادت‌ کننده احسان می‌ کند؛ نه ‌تنها دعای مریض را در حق او اجابت می ‌کند، بلکه دعای وی را نیز در حق انسان مریض مستجاب می‌ نماید. بی‌دلیل نبوده است که رسول اکرم صلی الله علیه و آله از افراد مریض حتی در دورترین نقاط شهر عیادت می ‌کرد. در سخنان معصومان علیهم‌السلام می‌ خوانیم: «هر مؤمنی در صبحگاهان مریضی را عیادت کند، تا عصر هفتاد هزار فرشته به دنبال او حرکت می‌ کنند، پس چون بنشیند، رحمت او را فرا می ‌گیرد و آنها برای وی استغفار می‌ کنند و اگر عصر از مریض عیادت کند، تا صبح مانند این برکات برای او خواهد بود!» (ترجمه اخلاق، ص ۱۸۱) عیادت از مریض، بهترین مددکار انسان در اجابت دعاهای بسیار او خواهد بود.