استاد سید احمد رضوی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «نسبت های دروغ به انبیای الهی در کتاب مقدس» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: اسلام به عنوان انسان، حقوقی قائل است؛ چه اینکه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در قبال اهل کتاب، حقوقی قائل بودند و با آنها عادلانه برخورد می کردند. در وسائل الشیعه آمده است که روزی حضرت امیر علیه السلام با اصحابشان می رفتند؛ دیدند که پیرمردی زمینگیر بر خاک افتاده است. پرسیدند او کیست. گفتند او نصرانی است. (یعنی به او اعتنا نکنید.) حضرت فرمودند: این چه سخنی است؟ تا وقتی سالم بود و در این سرزمین کاری می کرد و خدمات ارائه می داد. حضرت فرمود از بیت المال، معاش او را تأمین کنند به عنوان فردی از افراد جامعه.

وی افزود: قصد ما جسارت به افراد نیست؛ چون اسلام به ما این اجازه را نمی دهد؛ اما مائیم و دو آیین موجود در دنیا. می خواهیم با حفظ احترام به افراد، می خواهیم برخی از اعتقادات صحبت کنیم که اسلام چه می گوید و مسیحیت چه می گوید. برخی هستند که مسیحیت را دین محبت معرفی می کنند و اسلام را دین خشونت. در کتاب مقدس گوشه های محبت آمیزی به حضرت عیسی علیه السلام نسبت می دهند؛ اما نقطه مقابلش هم وجود دارد؛ مواردی که در قرآن چنین مضمونی را برای حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم نداریم؛ همانند اینکه در کتاب مقدس به حضرت عیسی علیه السلام نسبت داده شده که او پیامبر شمشیر است. در حالی که درقرآن کریم اصولا واژه «شمشیر» هم نداریم. نآندر حالی که در کتاب مقدس بیش از 400 بار واژه شمشیر آمده است. چند صد بار از کشتن و قتل صحبت شده است. آنچه از همه مهمتر است، روش انبیا در برخورد با مخالفین بوده است. ما به پیامبری حضرت موسی و حضرت یوشع علیهما السلام اعتقاد دداریم؛ اما آن بزرگواران را آنچنان نمی دانیم که در کتاب مقدس معرفی شده است؛ به گونه ای که کتاب  مقدس می گوید وقتی به شهرها حمله می کردند، نسل کشی می کردند و زن و مرد و بزرگ و کوچک و طفل و حیوان و گاو و گوسفند را از دم تیغ می گذراندند.

استاد رضوی در ادامه بیان کرد: در کتاب مقدس به حضرت عیسی علیه السلام نسبت داده شده که گمان مبرید که آمده ام تا سلامتی در زمین بگذارم؛ بلکه شمشیر را. من پیامبر شمشیرم. در جای دیگر سفارش می کنم هر کس توشگان و پول دارد، اقدام کند و هر کس ندارد، لباسش را بفروشد و شمشیر بخرد. من مسیح، حواری می خواهم که شمشیر داشته باشد.  در انجیل متی باب 10 آیه 34 تصریح می کند که «من پیامبر شمشیر و عامل تفرقه هستم.» یا در انجیل لوقا باب 22 آیه 36 تصریح می شود که ولو شد لباس بفروشید و شمشیر بخرید. این مطالب را از زبان هیچ مبلغ مسیحی نشنیده ایم و نخواهیم شنید.  چون با آنچه می خواهند سوءاستفاده کنند، منافات دارد. البته ما بارها گفته ایم که این مطالب را قبول نداریم و حتی دلیل عقلی داریم که این مطالب نمی تواند درست باشد. انبیاء مظهر رحمت الهی هستند. هر عقلی از این برخوردها تنفر دارد. کدام عقلی تأیید می کند که در حمله به یک شهر، گاو و گوسفندش را هم بکشیم. بچه شیرخوار و زن هایی که طرف جنگ نیستند را بکشیم؟ اما متأسفانه این مطالب به انبیای الهی نسبت داده شده است. در حالیکه ما این موارد را در اسلام نداریم و تبلیغات عکس آن را بیان می کند.