استاد مرتضی کریم پور از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «دعا در زمان ‌ها و مکان‌ های خجسته و سراسر عظمت، اجابت و قداست» پرداخت.

/270/260/21/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: «زمان» و «مکان» به‌ خودی ‌خود و در ذات خویش هیچ «سعادت و نیکبختی» و «نحوست و بدبختی» ندارد؛ آفریده‌ ای غیرمستقل و غیر مؤثر است که بدون مصلحت، حکمت و تدبیر خداوند کوچکترین تأثیری در نظام آفرینش نخواهد داشت؛ اما «حادثه ‌ای زشت و شوم» یا «حماسه‌ ای خیر و خوب» باعث خوش‌ یمنی یا بدیمنی زمان و مکان می ‌شود؛ حادثه ‌ای که به دست افراد زشت ‌سیرت و طغیانگر رخ می‌ دهد و حماسه ‌ای که از سوی انسان ‌های پاک ‌طینت و صالح پدید می‌ آید. از این ‌رو «یوم نحس مستمر» (قمر: 19) روز زشت پی ‌در پی یا «ایام نحسات» (فصلت: ۱۶)؛ روزهای بدیُمن و نامبارکی که قرآن کریم با اشاره به آن دفتر معرفتی می ‌گشاید، بدان سبب است که در آن زمان عذاب‌ های دردناک بر امت‌ های پیشین فرود آمده است. همان‌ گونه که هفت روز از ماه عربی، دو روز از ماه رومی، چهارشنبه آخر هر ماه و... روزهای نحسی معرفی شده است که در آنها حوادث ناگواری چون: رحلت رسول اکرم صلی الله علیه و آله، شهادت سید شهیدان آفرینش، انداختن حضرت ابراهیم علیه‌السلام در آتش، نزول عذاب بر قوم عاد و ثمود و... رخ داده است.

وی افزود: از آن سو روزها و شب‌ هایی سرشار از رحمت و برکت دانسته شده و چنان عظمت والایی به خود گرفته که باور آن سخت و سنگین است؛ شبی یا ساعاتی اندک و محدود، برتر از هزار ماه یعنی ۸۳ سال و یکصد روز دانسته شده است؛ «لَیْلَةُ الْقَدْرِ خَیْرا مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ» (قدر: ۳) فرشتگان و روح‌ الامین در آن بر زمین فرود می ‌آیند؛ «تَنَزَّلُ الْمَلائِکَةُ وَ الرُّوح ...» (همان: 4) و زمان و زمین را سرشار از سعادت و سلامت و لبریز از عطوفت و اجابت می ‌کنند؛ «سَلامٌ هِیَ حَتّی مَطْلَعِ الْفَجْر» (همان: ۵) و آن شب، شبی مبارک و خجسته معرفی می‌ شود؛ «إِنّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیْلَةِ مُبارَکة» (دخان: 3) عبادت روزی چون عید غدیر خم برتر از ده سال عبادت و روزه‌داری دانسته می ‌شود، همان‌ گونه که روزۀ ۲۷ رجب یا مبعث رسول خاتم صلی الله علیه و آله چنان روزه‌داری یک عمر 60 یا ۷۰ ساله تلقی می ‌شود.

استاد کریم پور در ادامه بیان کرد: روزهایی چون آفرینش آدم علیه ‌السلام، شکافته‌ شدن دریا برای حضرت موسی علیه‌ السلام، سوار شدن نوح بر کشتی و نجات او از هلاکت، سلام و درود جبرئیل بر حضرت محمد صلی الله علیه و آله و یا روز فتح مکه و شکسته‌ شدن بت‌ های کعبه و... روزهایی سعادت ‌آفرین و مبارک برای امروز زندگی ما دانسته شده است.

وی افزود: علاوه بر زمان‌ ها، مکان ‌های مختلفی نیز در معادلاتی این‌چنین قرار دارند؛ زائران سپیدپوش حرم الهی که شبی را در عرفات و شبی دیگر را در مشعر، وقوف یعنی «توقف» داشته‌ اند و در منا نیز باید «وقوف» داشته باشند تا حج خود را کامل سازند، چون به مکانی به نام «وادی محشر» می ‌رسند، باید زودتر از آن گذر کنند؛ چرا که توصیه شده است در آن مکان توقف نداشته باشند و با سرعت بسیار از آن دور شوند! در این سرزمین عذاب خداوند بر سرکشان و طغیان‌گران نازل شده است و آنان همگی هلاک شده‌ اند؛ از این ‌رو ذره ‌ذرۀ آن دارای زشتی معنوی و نحوست ابدی است. این شیوه درباره مکان‌ های آلوده به گناه و عصیان که شرارت ساکنان آن باعث سیاهی سیئات و معاصی شده است به چشم می ‌خورد و باید با عجله و شتاب از آن وادی دور شد و خود را از نحسی ‌ها و زشتی ‌های آن مصون ساخت. خیام نیشابوری اینچنین می سراید:

هر ذره که در خاک زمین بوده است

پیش از من و تو تاج و نگینی بوده است

گرد از رخ نازنین به آزرم فشان

کان هم رخ خوب نازنینی بوده است

این استاد حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: در مکان‌ هایی چون زیارتگاه‌ ها و عبادتگاه ‌هایی خاص که عظمت آنها گاه به اوج عزت و شرافت می ‌رسد، مستحب است گام‌ ها را آهسته و کوتاه برداشت، لب‌ ها را به زمزمه و ذکر وا داشت، دل‌ ها را به خضوع و خشوع نگاه‌ داشت و تمامی وجود را به اطاعت و عبادت گماشت تا از لحظه‌ های زرین زمان حضور خود و ذره‌ذرۀ مکان پرشکوهی که در آن قرار داریم، استفاده ‌های شایان و جاودانی نماییم. این عظمت گاه چنان جلوه ‌ای دلربا می ‌یابد که تنفس و حضور یا خوابیدن در یک مکان، بدون هرگونه شب ‌زنده ‌داری و عبادت، ثوابی چشمگیر می ‌یابد و دل‌ ها و دیده ‌ها را خیره می‌ سازد.

وی افزود: از دیگر آثار آسمانی و قدسی زمان‌ ها و مکان ‌های خجسته و پر قداست، اجابت دعاهای افراد است که خداوند به برکت آن ساعات و لحظات پاک و مکان‌ های مقدس، دعای حاضران را مستجاب می‌ کند و حاجات آنان را روا می ‌سازد. گویی سرود معنوی تمامی ‌دعاکنندگان با خدای خود کلام محتشم کاشانی است که می گوید:

یا امام الخائفین اینجا پناه آورده ‌ام

وز تو مطلوبم حمایت، خاصه در روز جزاست

دارد از درماندگی دست دعا بر آسمان

وز قبول توست حاصل، آنچه او را مدعاست