به مناسبت فرا رسیدن ایام عزای سید و سالار شهیدان، اباعبدالله الحسین علیه السلام و یاران باوفایش، استاد ناصر ابراهیمی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «راهب مسیحی، و چهره نورانی امام حسین علیه السلام» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: انسانی که در دل شب از خواب برمی‌خیزد و به عبادت و مناجات با معبود خویش می ‌پردازد، پرده غفلت را از دل خود کنار می ‌زند و انوار الهی به قلب او می ‌تابد، نور ایمان به قلب او نفوذ می‌ کند و قلب او نورانی می‌ شود. حضرت عیسی (ع) به قوم خود فرمود: "بحَقٍّ أقولُ لَكُم: طُوبى لِلّذينَ يَتَهَجَّدونَ مِن اللَّيلِ ، اُولئكَ الّذينَ يَرِثونَ النُّورَ الدائمَ مِن أجلِ أ نَّهُم قامُوا في ظُلمَةِ اللَّيلِ." حقيقتى را به شما بگويم، خوشا آنان كه شب را به عبادت گذرانند. اينان كسانى اند كه روشنايى هميشگى را به دست مى آورند؛ زيرا كه در تاريكى شب برمى خيزند. (تحف العقول، ص ۵۱۰)

وی افزود: نماز شب نه تنها سبب نورانیت قلب می ‌شود، بلکه چهره انسان را نورانی و زیبا می ‌کند؛ امام صادق (ع) فرمودند: "صَلاةُ اللَّيْلِ تُحْسِنُ الْوَجْهَ وَ تَحْسِنُ الْخَلْقَ وَ تَطيبُ الرّيحَ وَ تَدْرَءُ الرِّزْقَ وَ تَقْضي الْدَّيْنَ وَ تَذْهَبُ بِالْهَمِّ وَ تَجْلُو الْبَصَرَ" «نماز شب، صورت را نوراني، اخلاق را نيكو، بوي را پاكيزه و روزي را فراوان مي‌ كند. همچنين قرض را برآورده مي ‌سازد و اندوه را مي‌ برد و چشم را جلا مي ‌دهد.» (بحار الانوار، ج 81، ص 153).

استاد ابراهیمی در ادامه بیان کرد: در زیارت جامعه کبیره آمده‌ است که خداوند امامان را به‌ صورت نورهایی آفرید و گرداگرد عرش قرار داد و با آوردنشان در این جهان بر ما منت نهاد. و این انوار تابناک و الهی در واقع صراط الهی هستند که انسان را به ‌سوی خداوند هدایت می‌ کنند، عباراتی از زیارت جامعه کبیره که امام را به نور توصیف می ‌کند: «نوره و برهانه عندکم» «انتجبکم لنوره» «خلقکم اللّه انواراً» «و ان ارواحکم و نورکم وطینتکم واحدة» «تمام نورکم» «و انتم نور الاخیار» «کلامکم نور»، «واشرقت الارض بنورکم» و «مصابیح الدجی»

وی خاطرنشان کرد: امام صادق علیه ‌السلام می فرماید: "لَنُورُ اَلْإِمَامِ فِی قُلُوبِ اَلْمُؤْمِنِینَ أَنْوَرُ مِنَ اَلشَّمْسِ اَلْمُضِیئَةِ بِالنَّهَارِ وَ هُمُ اَلَّذِینَ یُنَوِّرُونَ قُلُوبَ اَلْمُؤْمِنِینَ وَ یَحْجُبُ اَللَّهُ نُورَهُمْ عَمَّنْ یَشَاءُ فَتُظْلِمُ قُلُوبُهُمْ وَ یَغْشَاهُمْ بِهَا " «حتما نور امام در قلب مومنین، از خورشید درخشان نورانی تر است. به خدا قسم اینها قلب مومنین را نورانی می کنند، اما خدا نمی گذارد نورشان به بعضی ها برسد. برای همین است که قلب هایشان تاریک است.» ( الکافی، جلد۱، ص ۱۹۵)

 ماجرای رویت نور امام حسین (ع)  توسط راهب مسیحی:

استاد ناصر ابراهیمی خاطرنشان کرد: استاد «عبدالحمید قدیریان» (هنرمند تصویرگر)، در یکی از آثار مجموعه آسمان حسین (ع) تصویری درباره مواجهه یک راهب مسیحی با نور امام (ع) کشیده است. ماجرای این راهب را قطب الدین راوندی در الخرائج و الجرائح تصویر کرده است: وقتی لشکر ابن ‌زیاد لعین در کنار دیر و عبادتگاه راهب مسیحی ساکن شد، سر مبارک امام حسین (ع) را در صندوق گذاشتند، آن سر را بر نیزه کرده و دور او نشسته و از آن حراست می‌ کردند. پاسی از شب را به شرب خمر و شادی مشغول شدند و کمی بعد به خوردن غدا پرداختند که ناگهان با حوادث عجیبی روبر شدند و باعث شد غذا بر آنان ناگوار شود و با ترس بخوابند. «راوندی»، از محدثین شیعه، داستان و ماجرا را از زبان یکی از لشکریان ابن‌زیاد را چنین گزارش می‌ دهد: «... نیمه شب، صدایی به گوش راهب رسید، چون گوش داد ذکر تسبیح و تقدیس الهی را شنید. برخاست و سر از پنجره دیر بیرون کرد، دید از صندوقی که در کنار دیوار گذاشتند نور عظیمی به سوی آسمان بالا می ‌‌رود "... فَرَأَى نُوراً سَاطِعاً مِنْ فَوْقِ الرَّأْس"

وی افزود: این راهب نور امام (ع) را دید، نوری که موجب شد مسیر زندگی‌ آن راهب به کلی تغییر کند. ما نیز به عنوان محبان و شیعیان آن حضرات معصومین (ع) شایسته است بیش از پیش برای دستیابی به معرفت نورانی آن ذوات مقدس تلاش و همت کنیم. برای درک مقام نوری  اهل بیت علیهم السلام می بایست از عنایت الهی بهرمند باشیم ، تا نورانیت دل به انوار الهیه محقق شود واین وقتی میسر است که دل وقلب را در خلوت سحر جلا داده باشیم ،که این مهم نیز با ترک معصیت وعمل به واجبات وشب زنده داری میسورخواهد شد.